Objawowa padaczka

Padaczka jest jedną z najczęstszych przewlekłych chorób neurologicznych, która przejawia się w postaci nagłych napadów drgawkowych. Najczęściej epilepsja ma charakter wrodzony i anatomiczne uszkodzenie mózgu nie jest obserwowane, a jedynie naruszenie konduktywności sygnałów nerwowych. Ale jest również padaczka objawowa (wtórna). Ta postać choroby rozwija się wraz z uszkodzeniem mózgu lub zaburzeniami metabolicznymi.

Klasyfikacja padaczki objawowej

Jak każdy inny typ epilepsji, symptomatyczny dzieli się na uogólniony i zlokalizowany.

1. Uogólniona padaczka objawia się w wyniku zmian w podziałach głębokości, aw przyszłości jej objawy dotykają całego mózgu.
2. Miejscowa padaczka objawowa (ogniskowa, częściowa) , jak sama nazwa wskazuje, jest spowodowana przez porażkę dowolnej części mózgu i naruszenie przejścia sygnałów w korze mózgowej. Jest on podzielony (przez dotknięty obszar) na:

• objawowa padaczka skroniowa skroniowa;
• objawowa padaczka czołowa;
• objawowa padaczka płata ciemieniowego;
• objawowa padaczka płata potylicznego.

Objawy padaczki objawowej

Uogólnione napady zwykle występują z utratą przytomności i całkowitą utratą kontroli nad ich działaniami. Najczęściej atakowi towarzyszy upadek i wyraźne drgawki.

Ogólnie rzecz biorąc, objawy napadów częściowych zależą od umiejscowienia ogniska i mogą być motoryczne, mentalne, wegetatywne, zmysłowe.

Istnieją dwie formy nasilenia padaczki objawowej - łagodne i ciężkie.

1. Przy lekkich atakach osoba zwykle nie traci przytomności, ale ma zwodnicze, niezwykłe odczucia, utratę kontroli nad częściami ciała.
2. Przy złożonych atakach można stracić kontakt z rzeczywistością (osoba nie zdaje sobie sprawy, gdzie jest, co się z nim dzieje), konwulsyjne skurcze pewnych grup mięśni, niekontrolowane ruchy.

Czołową padaczkę objawową charakteryzuje:

• nagłe napady padaczkowe;
• krótka długość (40-60 sekund);
• wysoka częstotliwość;
• zjawiska motoryczne ("pedałowanie stóp", złożone powtarzalne gesty itp.).

Gdy obserwuje się czasową objawową padaczkę :

• zamęt świadomości;
• automatyzmy twarzy i karpia;
• halucynacje słuchowe i wzrokowe.

W padaczce ciemieniowej występują:

• skurcze mięśni;
• bolesne odczucia;
• naruszenie percepcji temperatury;
• ataki pożądania seksualnego.

W przypadku epilepsji potylicznej charakteryzującej się:

• halucynacje wzrokowe;
• naruszenie pola widzenia;
• niekontrolowane mruganie;
• drżenie głowy.

Diagnostyka i leczenie padaczki objawowej

Rozpoznanie "epilepsji" polega na wielokrotnym powtarzaniu napadów. Aby zdiagnozować uszkodzenie mózgu za pomocą elektroencefalogramu (EEG), obrazowanie rezonansu magnetycznego (MRI) i pozytonowa tomografia emisyjna (PEG).

Leczenie padaczki objawowej zależy głównie od jej rodzaju i postaci objawów i może być lecznicze lub chirurgiczne. Operacja może być konieczna, jeśli padaczka jest spowodowana krwotokiem, upośledzonym przepływem krwi do mózgu, guzami, tętniakami.

W większości przypadków choroba ta jest leczona za pomocą specjalnie dobranego kursu leków, które są określane w zależności od rodzaju i przyczyn, które spowodowały epilepsję.

Należy pamiętać, że epilepsja jest poważną chorobą neurologiczną, a samoleczenie w tym przypadku jest nie do przyjęcia i niebezpieczne dla życia.