Dmuchawiec leczniczy , to pole mniszka lekarskiego - wieloletnia roślina lecznicza z rodziny Compositae. Dmuchawce kwiatowe prawie w całym okresie ciepłym: pierwsza fala kwitnienia obserwuje się wiosną, latem można znaleźć kwiaty, choć rzadko, aw ciepłe dni jesienią może wystąpić druga fala kwitnienia. We wszystkich częściach rośliny zawiera sok mleczny. Leczniczy mniszek lekarski - bezpretensjonalna roślina o bardzo szerokim obszarze dystrybucji, która kiełkuje w niemal każdych warunkach.
Przydatne właściwości mleczu leczniczego
Liście i łodygi mniszka lekarskiego zawierają gorycz, saponiny, alkohole triterpenowe, białko, dużą ilość witamin (głównie C, A, B2), a także mangan, wapń i fosfor. Ponadto zawartość fosforu w liściach mleczu leczniczego jest taka, że jest o wiele bardziej przydatna niż wiele upraw ogrodowych do przywracania wymaganej ilości tej substancji w organizmie.
W korzeniach rośliny zawiera dużo inuliny (do 40% w zależności od czasu zbioru), a także:
- sacharoza;
- białka;
- karoten;
- garbniki;
- kwasy tłuszczowe (oleinowy, palmitynowy);
- kwasy organiczne;
- żywice;
- cynk;
- selen;
- miedź.
Goryczka z mleczu leczniczego ma właściwości żółciopędne, pobudza produkcję soku żołądkowego i poprawia apetyt. Ze względu na zawartość kwasów tłuszczowych, mleczny lek ma właściwości przeciwzapalne, to znaczy pomaga wiązać i usuwać cholesterol z organizmu i oczyszczać krew rozpuszczalnych w tłuszczach żużli.
Ponadto roślina ma właściwości przeciwzapalne, moczopędne, żółciopędne, napotne, wykrztuśne i może służyć jako doskonałe źródło witamin.
Zastosowanie leku mniszka lekarskiego
Sałatka ze świeżych liści mniszka lekarskiego jest zalecana do beri-beri, niedokrwistości i zmniejszenia apetytu.
Sok z mlecza, najlepiej świeżo wyciśnięty, przyjmuje się doustnie na niedokrwistość i anemię 1 łyżkę stołową 2 razy dziennie. Ponadto, sok z mniszka lekarskiego jest wykorzystywany jako zewnętrzny środek do usuwania plam pigmentowych i do usuwania podrażnień podczas użądlenia pszczół.
Wywar z korzenia stosuje się w leczeniu chorób wątroby, pęcherzyka żółciowego, kamicy żółciowej, zapalenia okrężnicy, zaparć, zapalenia żołądka o zmniejszonej kwasowości soku żołądkowego, jako środka poprawiającego apetyt i stymulującego trawienie.
W domu bulion jest przygotowywany w ilości 1 łyżki stołowej surowców na szklankę wody:
- Rozdrobnione korzenie wlewa się wrzącą wodą lub inkubuje przez 15 minut w łaźni wodnej.
- Następnie nalegać 40-60 minut lub wlać do termosu i nalegać do 3 godzin.
Użyj wywaru ze szklanki chleba 3-4 razy dziennie.
Nalewka alkoholowa na równi ze świeżymi sokami jest stosowana jako zewnętrzny środek na wysypki, trądzik, brodawki w początkowym stadium, z podrażnieniami skóry.
Przy lekkim zaparciu możesz użyć proszku z korzenia mniszka lekarskiego, który zajmuje pół łyżeczki 3 razy dziennie. Stosuje się również wywar, który jest pijany pół szklanki 2-3 razy dziennie.
Proszek z korzenia mniszka lekarskiego służy jako zewnętrzny środek na rany,
Dandelion officinalis - przeciwwskazania
Przede wszystkim nie zaleca się zażywania narkotyków z mniszka lekarskiego osobom z ostrym zapaleniem i niedrożnością dróg żółciowych. Ponadto należy zachować ostrożność, gdy:
- zapalenie żołądka o wysokiej kwasowości soku żołądkowego;
- wrzód trawienny żołądka i jelit.
Zdarzają się przypadki indywidualnej reakcji alergicznej na przyjmowanie preparatów mniszek lekarskich, a spożywanie świeżych liści i soków może powodować objawy zatrucia, wymioty, biegunkę.