Dziś być może żadna kobieta nie musi udowadniać konieczności leczenia erozji szyjki macicy: erozyjna, uszkodzona błona śluzowa jest bramą do przenikania infekcji, a także zwiększa ryzyko złośliwych nowotworów.
Do niedawna kobiety nieródłowe, a także te, które planują rodzić w przyszłości, były zalecane tylko zachowawcze leczenie erozji: tampony z bulionami ziół, świec itp. Po porodzie erozja z reguły była kauteryzowana: za pomocą narkotyków (na przykład solkaginą) lub za pomocą prądu elektrycznego (nazwa naukowa dla tej metody to diatermiczne wycięcie lub elektrokoagulacja). Metody te są nadal stosowane w publicznych placówkach medycznych na zasadzie bezpłatnej. Mają jednak znaczące wady: są dość bolesne i nieprzyjemne (starsze kobiety mogą opowiedzieć o swoich uczuciach z tego zabiegu, któremu towarzyszy zresztą zapach spalonego mięsa); po nich na szyjce macicy występują szorstkie blizny, tkanki tracą elastyczność, co może powodować poważne problemy w późniejszych porodach. Dlatego takie kauteryzowanie erozji szyjnej jest dopuszczalne tylko u kobiet w starszym wieku, które nie planują przyszłej ciąży i porodu.
Na szczęście istnieją teraz bardziej oszczędne i postępowe metody radykalnego leczenia erozji szyjki macicy, pozwalające nawet kobietom zarodowym i planującym pozbyć się tego problemu raz na zawsze. Współczesne metody erozji szyjki macicy obejmują:
- ablacja fal radiowych;
- lasero-parowanie;
- kriodestrukcja.
Istota metody
W tym artykule będziemy mówić o kriodestrukcji erozji szyjki macicy - usuwaniu erozji przez ciekły azot. Często można usłyszeć, jak ta metoda jest nazywana "kauteryzacją erozji przez ciekły azot" - nie jest to dość właściwe i poprawne imię. Metoda kriodestrukcji polega na zimnym narażeniu na dotknięte miejsca w tkankach, tak że termin "zamrożenie azotu" jest bardziej odpowiedni dla uproszczenia oznaczenia tej metody obróbki erozyjnej. Leczenie erozji szyjki macicy płynnym azotem różni się od kauteryzacji tym, że nie ma takich konsekwencji, jak powstawanie dużych blizn i utraty elastyczności tkanek.
W kriodestrukcji erozji szyjki, dotknięty obszar tkanki jest traktowany ciekłym azotem za pomocą specjalnego urządzenia - krioproboskopu. Pod wpływem ekstremalnie niskich temperatur uszkodzone tkanki ulegają zniszczeniu, a na ich miejscu powstaje zdrowy nabłonek.
Jak leczy się erozję azotu?
Leczenie erozji szyjki macicy ciekłym azotem odbywa się w warunkach ambulatoryjnych, sama procedura trwa zaledwie kilka minut. Zimno blokuje zakończenia nerwowe i zwęża naczynia krwionośne, więc ból w kriodestrukcji jest zminimalizowany, a wszystko dzieje się całkowicie bezkrwawo.
Kriodestrukcja erozji szyjnej jest zalecana do wykonania w pierwszej fazie cyklu menstruacyjnego, 7-10 dni po rozpoczęciu miesiączki. Przed zabiegiem należy przejść wstępne badanie lekarskie, które obejmuje:
- badanie ginekologiczne przy użyciu lusterek;
- analiza rozmazów pochwy na florę i infekcje seksualne;
- badanie krwi;
- kolposkopia - badanie szyjki macicy za pomocą mikroskopu;
- analiza rozmazu na komórkach atypowych - w celu wykluczenia złośliwego procesu;
- czasami, jeśli to konieczne, lekarz wyznacza inną biopsję (wyrywanie małego obszaru tkanki) i analizę histologiczną.
Na podstawie wyników tej ankiety lekarz decyduje o wykonalności i możliwości zastosowania tej metody
2-3 tygodnie po zabiegu są możliwe i normalne obfite wodnista wydzielina z pochwy. I 4-6 tygodni po zabiegu następuje całkowite wyleczenie tkanki szyjki macicy.
Ze względu na niewielką głębię wpływu na tkankę, główne wady leczenia erozji szyjki przy pomocy ciekłego azotu to możliwe nawroty choroby i potrzeba wielokrotnej interwencji, a także niska skuteczność metody z głębokimi uszkodzeniami śluzowatego kanału szyjki macicy. Ponadto, bezpośrednio po zabiegu, pacjent może odczuwać osłabienie i zawroty głowy.