Ożypałka jest wyprostowana lub kalgan - wieloletnia roślina zielna z rodziny różowatej z dużym korzeniem. Jest dystrybuowany praktycznie na całym terytorium Eurazji. Często, aby odróżnić ją od kalgary od rodziny imbirów, która rośnie w Indonezji i południowych Chinach, pajęczyna nazywa się dzika kalgan lub trawa kalganowa.
Korzeń Kalgana ma wiele przydatnych właściwości i jest stosowany zarówno w medycynie ludowej, jak i podczas gotowania (jako przyprawa, do nalewania).
Uzdrawiające właściwości korzenia Kalgan
Korzeń kalganu zawiera garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne, kwasy tłuszczowe, witaminy, w tym dużą ilość witaminy C, glikozydy, gumy, żywice i woski, bogaty zestaw pierwiastków śladowych. Preparaty na bazie Kalganu mają właściwości bakteriobójcze, przywracające krew, antyseptyczne, przeciwbólowe, żółciopędne, ściągające i gojące rany.
Wewnątrz bulionów i nalewek z korzeń Kalgan brać z biegunką, jelito, zapalenie jelit, czerwonka, zapalenie żołądka, wrzód żołądka, jako środek żółciopędny na żółtaczkę, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie wątroby. Oprócz chorób przewodu żołądkowo-jelitowego, bulion kalan jest stosowany do zapalenia jamy ustnej, zapalenia dziąseł, innych stanów zapalnych jamy ustnej, a także do dusznicy bolesnej.
Zewnętrznie korzeń Kalgan jest używany do ran, oparzeń, odmrożeń, wyprysków i stanów zapalnych skóry różnego pochodzenia, neurodermitów, pęknięć skóry. Ponadto, we współczesnej medycynie, wywar z korzenia Kalgan jest stosowany w leczeniu krwawienia z macicy i hemoroidów.
Kalgan root - przeciwwskazania i skutki uboczne
Ze względu na swój skład chemiczny, korzeń Kalgana zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych, powodując zwężenie naczyń i to właśnie na tej podstawie opierają się większość przeciwwskazań do stosowania.
Tak więc preparatów z kalganom nie zaleca się używać w:
- podwyższona temperatura;
- nadciśnienie;
- ciąża;
- zwiększona krzepliwość krwi ;
- zwiększony wskaźnik protrombiny;
- mała kwasowość soku żołądkowego.
Działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas przyjmowania leków zawierających galangi, obejmują nudności, wymioty i ból brzucha. Uważa się, że te objawy występują ze względu na zwiększoną zawartość substancji garbnikowych w roślinie, a przy obserwowaniu dawek nie należy obserwować.
Jak parzyć i brać korzeń Kalgana?
Zarówno w medycynie tradycyjnej, jak i ludowej, preparaty z kalganami stosuje się w postaci wywaru, nalewki, ekstraktu, balsamu i proszku.
Rosół z Kalgan
Aby przygotować wywar, 30 gramów zmiażdżonego korzenia przelewa się do szklanki gorącej wody i gotuje przez 20 minut, po czym jest filtrowany.
Przygotuj 1 łyżkę stołową na godzinę przed posiłkiem, 3 razy dziennie. Wywar z korzenia Kalgan jest stosowany w leczeniu chorób żołądkowo-jelitowych, wątroby, dny moczanowej, biegunki, wzdęcia, zapalenia jelita grubego. Zewnętrzne - jako okłady, jako środek bakteriobójczy i przeciwzapalny dla chorób dziąseł i skóry, oparzenia i ropne zapalenia.
Nalewka z Kalgan
Aby zrobić nalewkę 30 gramów korzenia kalganu, nalej 0,5 litra alkoholu (lub dobrej wódki) i nalegaj w ciemnym miejscu przez trzy tygodnie, trzęsąc co najmniej raz dziennie. Weź 30 kropli nalewki na pół godziny przed posiłkiem, rozcieńczając wodą. Zewnętrzna nalewka jest stosowana w chorobach jamy ustnej, mokrym wyprysku i oparzeniach.
Ekstrakt z Kalgan
Produkt można kupić w aptece. Przyjmuje się 6 kropli (dzieci 3-4 krople) trzy razy dziennie w tych samych przypadkach co nalewka.
Balsam z kalganom
Stosowany jako środek leczniczy i profilaktyczny w chorobie wrzodowej.
Proszek z Kalgan
Jest to korzeń rośliny pokruszonej do stanu sproszkowanego. Służy do namaczania ran i owrzodzeń, a także podczas przygotowywania maści z pęknięć. Aby przygotować maść, 5 gramów proszku miesza się z 100 gramami stopionego masła i starzeje się przez 3-4 minuty na małym ogniu. Gdy mieszanina ochładza się, służy do smarowania pęknięć na piętach , dłoniach, ustach.