Duch przestrzeni leśnej - wszyscy słyszeliśmy o tym od dzieciństwa, ale tylko nieliczni wiedzą, jak naprawdę wygląda goblin. W starożytnej Rosji miał kilka imion: leshak, cherubin leśny, król lasu, dziadek lasu. Przez wiele stuleci ludzie wierzyli, że po ich śmierci stali się przeklęci za życia, a także nieochrzczonymi dziećmi.
Opis diabła w mitologii słowiańskiej
W licznych rosyjskich opowieściach obraz diabła jest antropoidalnym stworzeniem o oczach, których blask można dostrzec z daleka. Ponadto jego skóra jest ciemniejsza niż u zwykłej osoby. Co więcej, w niektórych legendach można zobaczyć opis diabła jako chimery o głowie głowy bez prawego ucha, a białoruscy staroobrzędowcy twierdzą, że wiśnia Cherubina ma tylko jedno oko i jedną nogę, na której pięta jest z przodu, a nie z tyłu, jak wszyscy ludzie.
Jego włosy są długie, splątane i szare. Wprawdzie kosztem kolorowych loków można argumentować. Istnieją opowieści, w których wspomniano o rudowłosym duchu lasu. Mieszkańcy Syberii jednogłośnie mówią, że świnia ma długą brodę koloru bagien, kudłatych dłoni i stóp, a na głowie czasami nosi spiczasty kapelusz.
Najciekawsze jest to, że właściciel lasu ma inny wzrost. Więc goblin wygląda jak źdźbło trawy, staje się duży i wysoki, jak stuletni dąb. Kiedy robi zdjęcie mężczyzny, zwykle ubrany jest w białą koszulę, a na prawej nodze zawsze ma lewą łydkę. Poza tym on zapina ubrania, wręcz przeciwnie.
Wygląd ducha lasu jest bardzo podobny do osoby znanej, żyjącej lub martwej. Tylko jego głos jest zychny. Sposób mówienia jest dziwny: powtarzanie ostatnich słów rozmówcy, nieustanne mruczenie czegoś pod nosem, śpiewanie melodii. Tylko oczy jego rozmówcy nigdy nie będą wyglądać. Mówi się, że boi się zobaczyć życie w tych oczach, ludzką radość .