Infekcja Hemophilus (infekcja Hib) jest spowodowana przez bakterię zwaną prętem hemofilnym, różdżką Afanasyev-Pfeiffer. Infekcja przenoszona jest z reguły drogą powietrzną i przez sposób życia i zwykle wpływa na układ oddechowy, w ciężkich przypadkach na ośrodkowy układ nerwowy, a także tworzy ogniska zapalne w całym ciele. Najczęściej dzieci w wieku 4-6 lat są narażone na choroby, szczególnie te, które uczęszczają do przedszkoli. Infekcja hemofilii występuje w postaci normalnego ARI, zapalenia ucha środkowego, zapalenia oskrzeli, zapalenia płuc, zapalenia opon mózgowych, a nawet sepsy. Leczenie chorych jest raczej trudne, ponieważ infekcja jest oporna na antybiotyki. Właśnie dlatego infekcja Hib powoduje zwrócenie uwagi lekarzy, którzy znaleźli sposób, aby stworzyć szczepionkę przeciwko infekcji hemofilią. Powinno to zmniejszyć częstość występowania ODS u dzieci uczęszczających do placówek przedszkolnych oraz ryzyko zapalenia opon mózgowych i zapalenia płuc i niemowląt.
Szczepienia przeciwko zakażeniu hemofilią
Do chwili obecnej w naszym kraju przeprowadza się szczepienia przeciwko infekcji Hib. Zasadniczo stosuje się 2 zarejestrowane szczepionki polisacharydowe typu b. To jest Act-HIB, stworzone przez francuskie laboratorium Sanofi Pasteur. Drugą opcją jest znajomy Pentaksim dla wielu rodziców - kompleksowa szczepionka DTP, która zapobiega także tężcowi, krztuścowi, błonicy i zapaleniu poliemIlicy.
Szczepienie z zakażenia hemofilnego odbywa się w trzech etapach. Dziecko ma zwykle pierwsze zastrzyk w wieku trzech miesięcy. Drugą dawkę szczepionki należy podać po osiągnięciu wieku 4,5 miesiąca. Trzecie szczepienie wykonuje pół-roczne dziecko. Ponowne szczepienie wykonuje się zwykle w wieku 18 miesięcy. Nierzadko zdarza się, że dzieci są fizycznie usuwane z otrzymywania szczepień z powodów zdrowotnych. Dzieciom do roku szczepienia zwykle przeprowadza się co sześć miesięcy. Dzieci w wieku 1-5 lat będą potrzebowały tylko jednorazowego wstrzyknięcia szczepionki. Wprowadzić szczepionkę w przednio-boczną część uda dzieciom poniżej drugiego roku życia. Starsze dzieci są szczepione w mięsień naramienny, to znaczy w ramieniu.
W przypadku szczepień przeciwko hemofilii alergia na toksoid tężcowy jest uważana za przeciwwskazanie, które jest składnikiem szczepienia. Białko to dodaje się do szczepionki w celu zwiększenia jej skuteczności. Przeciwwskazaniem do wprowadzenia szczepionki są również chroniczne lub ostre choroby, encefalopatia, drgawki, a także nadmierne reakcje organizmu dziecka na poprzednie zastrzyki.
Inokulacja przeciwko zakażeniom Haemophilus - Konsekwencje
W większości przypadków szczepienie przeciwko zakażeniu hemofilią jest łatwo tolerowane. Dlatego jest łączony z innymi szczepionkami w DTP. Do inwazji hemofilnych dostępne działania niepożądane mogą obejmować reakcję w miejscu podania leku i wzrost temperatury ciała dziecka.
Jeśli mówimy o lokalnej reakcji szczepienia przeciwko zakażeniu hemofilnemu, wówczas zwykle objawia się zaczerwienieniem i skropleniem obszaru skóry, w którym podano szczepionkę. Były też bolesne
Temperaturę po przeszczepie hemofilnym obserwuje się tylko u 1% zaszczepionych dzieci. Z reguły nie osiąga wysokich wskaźników i nie przeszkadza rodzicom poważnie. Ogólnie rzecz biorąc, takie opisane działania niepożądane nie wymagają żadnego leczenia i przechodzą same przez kilka dni.
Po podaniu szczepionki z zakażenia hemofilnego powikłania są możliwe tylko wtedy, gdy dziecko ma alergię na toksoid tężca. W takim przypadku zaszczepione dziecko będzie potrzebowało pomocy medycznej.