Idealizacja to przewartościowany pomysł, postawy i idee, obdarzone nadmiernym potencjałem, angażujące osobę w zmaganie z samym sobą i innymi wokół niego. Idealizacja relacji, dzieci, talentów powoduje cierpienie.
Co oznacza idealizacja?
Idealizacja to koncepcja, która zawiera wnioski, ludzkie wyobrażenia o tym, jak być w rzeczywistości, podczas gdy istniejące obiekty, ludzie są obdarzeni właściwościami, cechami, cechami doskonalszymi niż są. W nauce metoda idealizacji oznacza rodzaj poznania teoretycznego z elementami abstrakcji, do badania prawidłowości. Idealizacja w filozofii została uznana przez myślicieli za naturalny proces myślenia ludzkiego, w którym aktywna rola należy do idealnego początku wyposażonego w twórczą iskrę.
Idealizacja w psychologii
Idealizacja i deprecjacja to zjawiska, które idą w parze z psychologią. Psychoanaliza uważa idealizację za mechanizm ochronny, w którym inni są przedstawiani jako bardziej idealni i doskonali. Mechanizm zaczyna się jako dziecko, gdy dzieci postrzegają swoich rodziców jako olbrzymy, nadludzi. W wieku dorosłym osoba, która idealizuje ludzi, uzależnia się od relacji, opinii innych ludzi. Idealizacja może pojawić się w każdej sferze życia, od tego nikt nie jest odporny.
Idealizacja w socjologii
Idealizacja jej definicji w socjologii opiera się na fakcie, że ludzkie myślenie dąży do świadomej, znaczącej aktywności i odróżnia ją od zwierzęcia. Zdolność wyobrażenia sobie, jak obiekt lub obiekt będzie wyglądać idealnie, jest wskazywana przez socjologów jako idealizm. Każda praktyczna działalność poprzedzona jest pomysłem, co chcemy osiągnąć. Dzięki wielkim myślicielom, pionierom, naukowcom, społeczeństwu ewoluuje i rozwija się - nie byłoby to możliwe, gdyby ludzie nie dążyli do ideału.
Idealizacja w sztuce
Różne rodzaje idealizacji w sztuce pełnią bardzo ważną funkcję: pomagają podnieść osobę ponad zwykłe życie. Obraz artystyczny, czy to w literaturze, czy w sztukach, odzwierciedla ideał, który jest charakterystyczny dla konkretnej epoki i opiera się na następujących kategoriach:
- wzniosłość jest podstawą;
- piękne - brzydkie;
- szlachetność - hańba i podłość;
- estetyka - wulgarność.
W literaturze i sztuce idealizacja pomaga fantazjom wkroczyć w rzeczywistość i stać się częścią tej rzeczywistości. Sztuka idealistyczna ma zmysłowość, jest wyjątkowa, ponieważ te obrazy, które pochodzą z nieświadomości i rozlewają się w postaci obrazu lub dzieła literackiego, wzbogacają ten świat. Konieczne jest jednak odróżnienie fałszywej upiększonej sztuki od idealistycznej, pierwsza odsuwa się na intuicyjny poziom, druga czaruje.
Idealizacja w nauce
Reprezentacja czegoś w doskonałej formie, a nie w rzeczywistości, jest charakterystyczna dla nauki. Abstrakcja i idealizacja to metody poznania teoretycznego w dowolnej nauce. Na przykład w matematyce powstaje hipotetyczny model matematyczny do badań, który jest maksymalnie uproszczony: płaszczyzna geometryczna jest idealnie reprezentowana jako równa powierzchnia bez krzywizny. Fizyka i inne nauki przyrodnicze również wykorzystują idealizację, która umożliwia badanie wzorów charakterystycznych dla obiektu.
Przykłady idealizacji z życia
Nadawanie zbyt dużej wagi jest charakterystyczne dla ludzi w ogóle. Błędne przekonania o seksie, pieniądzach, związkach, talentach i innych wartościach prowadzą człowieka do cierpienia i do poczucia bezskutecznego rozwoju życia, niezrealizowanego. Przykłady idealizacji:
- osoba powinna być przyzwoita, czysta;
- Seks nie powinien być niemoralny;
- tylko smukłe ciało jest piękne;
- bliscy przyjaciele przyjaciele muszą ufać sobie nawzajem;
- "Moja" religia jest najbardziej poprawna.
Idealizacja umiejętności
Metoda idealizacji obejmuje mentalną konstrukcję przedmiotów, sytuacji i są one prostsze i łatwiejsze do zmieszczenia w naszym pomyśle, jak wszystko powinno być ułożone. Idealizacja umiejętności przejawia się w hiperufcji osoby w osiąganiu sukcesu bez czyjejś pomocy, buduje wspaniałe plany, nie słucha adekwatnych opinii i rad, arogancko w stosunku do ludzi, którzy już osiągnęli coś w tym kierunku, ale wciąż w tym procesie. Życie niszczy te idealizacje: wielkie plany są łamane, sukcesy nie są rozpoznawane.
Nadprzyrodzone pomysły w idealizacji umiejętności:
- "Dawno by mi się udało, gdybym nie utknął w kołach, cały świat wydawał się być przeciwko mnie!";
- "Wszystko albo nic! Za mniej, nie zgadzam się! ";
- "Urodziłem się dla wielkich rzeczy!";
- "Wiem lepiej!";
- "Nikt nie zrobi tego lepiej ode mnie!".
Idealizacja stosunków
Idealizacja stosunków międzyludzkich stanowi złą przysługę zarówno kobietom, jak i mężczyznom. Obraz ideału, wynaleziony z lektury romantycznych książek, nie pozwala na rzeczywiste związki, a nawet jeśli tak się stanie, prawdziwa osoba przegra z idealnym mężczyzną lub kobietą, co ostatecznie prowadzi do samotności . Jak manifestuje się idealizacja stosunków:
- istnieją przewartościowane pomysły na temat tego, jak partner powinien działać w danej sytuacji;
- w małżeństwie nie powinno być żadnej zdrady, podstępu;
- człowiek powinien odgadnąć po raz pierwszy, dlaczego nastrój jego kobiety jest zły, czego chce, na co się obraziła;
- kobieta powinna codziennie spotykać się z mężem podczas pełnej parady, być czuła, nawet jeśli ma problemy;
- w harmonijnej rodzinie nie krzycz, nie przeklinaj i nie bij naczyń.
Idealizacja macierzyństwa
Przyczyny idealizacji macierzyństwa mogą leżeć w przeszłości kobiety i mówią, że dzieciństwo nie było bezchmurne, gdy porównuje matkę do innych matek, na przykład dziewczyny, dziewczyna może zdecydować, że inna matka jest bardziej wrażliwa i życzliwa niż jej własna, a opinia składa się z tych powierzchowne chwile, gdy dziewczyna odwiedza i widzi tylko fragmentaryczne sytuacje, wymyśla w głowie obraz idealnej matki, do której nie ma obrazu prawdziwej matki, a potem dziewczyna postanawia zostać dla niej matką Przyszłość dzieci.
Idealizacja macierzyństwa jest wielopłaszczyznowa i może zawierać tak przewartościowaną ideę: kobieta nie będzie w pełni zrealizowana bez urzeczywistnienia siebie w macierzyństwie, najważniejszą rzeczą, jaka powinna stać się kobiecie, jest zostać matką. Łatwo jest zobaczyć, kiedy kobieta próbuje zajść w ciążę pod każdym względem, aż do zapłodnienia pozaustrojowego, ale ona tego nie rozumie, gdy tylko rezygnuje z faktu, że nie jest przeznaczona na matkę, ciąża przydarza się jej. Ale są też takie, że nie wszystkie kobiety rodzą się, by stać się matkami, odrzucając tę idealizację, można dostrzec jej wartość w czymś innym.
Idealizowanie przeszłości
Idealizacja świata i procesy, w których był on w przeszłości, są częściej oceniane przez starszych jako coś lepszego, czystego i szlachetnego, a współczesne życie jako kompletna intryga, rozpusta i niegodziwych rąk. Idealizacja przeszłości zawsze istniała. Dlaczego to zjawisko powstaje? Ludzie często żyją ze wspomnieniami, a większość miłych wspomnień często zapada w przeszłość. Nawet jeśli sytuacje były trudne i trudne, osoba po pewnym czasie z przyjemnością pamięta, jak się z tego wyniósł, spotkała dobrych ludzi, bliskich.
Jak pozbyć się idealizacji?
Aby pozbyć się tak ważnych i kosztownych instalacji, pomysły są bardzo trudne i bolesne. Życie często pokazuje, że ideały są nieosiągalne, ważne jest, aby zrozumieć, że prawdziwe rzeczy są o wiele bardziej kolorowe i ciekawe niż wymyślone - ponieważ samo życie nie pasuje do żadnych ram i standardów. Żyjący ludzie z ich wadami są znacznie bardziej atrakcyjni niż idealny obraz stworzony w głowie.
Czy są jakieś konkretne wskazówki, jak zatrzymać idealizowanie osoby? Takie porady nie są dostępne, a to działa dla jednego, drugie powoduje protest, a jednak istnieją ogólne zalecenia, które pomagają pozbyć się idealizacji:
- Dziennik samoobserwacji . Zacznij nagrywać wszystkie swoje doświadczenia dotyczące ważnych problemów. Możliwe jest podzielenie stron na dwie kolumny, w jednym, aby opisać doświadczenie, w drugiej odpowiedzi, jak powinno być, tak aby tego doświadczenia nie było. Po pewnym czasie możesz zanalizować pamiętnik i zobaczyć swoje ulubione, super-wartościowe pomysły.
- Pozytywna postawa i poczucie humoru . "Całe życie to teatr, a ludzie w nim są aktorami." Znajome zdanie, które nie straciło na znaczeniu w wielowiekowej historii ludzkości. Możesz nazwać życie sądem cyrkowym. Ktoś cierpi z wielkim patosem i potrzebuje widzów, kogoś w roli przegranego. Ważne jest, aby spróbować określić swoją rolę: "Kim jestem, klaunem, tragedianinem, Lovelacym?" Zobaczyć i pośmiać się: "Jaki jestem piękny aktor!". Życie jest tak wielopłaszczyznowe, a przylegając do jedynie stałych idei lub wartości, nie można liczyć na zmianę i osiągnięcie celów.
- Wdzięczność . Rozpoznaj i daj miejsce, dzięki za nieocenione doświadczenie i puść idealizację. Możesz nawet wykonać rytuał, aby w podświadomości, na przykład, na niebie uwolnić kule, pozwól wyobraźni wymyślić własną opcję wydania, jak absurdalnie by to wyglądało.