Grecka mitologia i historia dała światu ogromną liczbę cytatów i mądrych przykładów. Koń trojański jest jednym z głównych symboli i lekcji historii tego stanu. Jest tak popularny, że jeden z najniebezpieczniejszych wirusów komputerowych przenikających do systemu pod postacią nieszkodliwego programu został nazwany jego imieniem.
Co oznacza koń trojański?
Legenda opowiadająca, co oznacza koń trojański, informuje o podstępności wrogów i naiwnym zaufaniu ich ofiar. Jednym z kilku autorów, który opisał to był starożytny rzymski poeta Wergiliusz, który stworzył "Eneidę" o życiu wędrówki Eneasza z Troi. Nazywał to przebiegłą wojskową konstrukcją konia, która pozwalała niewielkiej grupie ludzi na pokonanie odważnych i sprytnych żołnierzy. W "Eneidzie" historia konia trojańskiego opisana jest w kilku funkcjach:
- Sam Trojański książę Paryż sprowokował wroga do podjęcia zdecydowanych działań, kradnąc jego królowi Danais jego żonę - piękną Elenę.
- Danajczycy byli źli na militarną ochronę przeciwników, nie mogli sobie z nimi poradzić, bez względu na to, jakich użyli sztuczek.
- Król Menelaos musiał otrzymać błogosławieństwo, aby stworzyć konia od boga Apolla, przynosząc mu krwawe ofiary.
- Do ataku z udziałem konia wybrano najlepszych wojowników, którzy zostali włączeni do ksiąg historyków i gotowi oddać życie za swój kraj.
- Mężczyźni musieli cierpliwie czekać przez kilka dni na posągu, aby nie wzbudzić podejrzeń wśród robotników, którzy demontowali mur dla przejścia konia.
Koń trojański - mit czy rzeczywistość?
Fakt, że drewniana konstrukcja jest absolutnie realna, mówią niektórzy historycy. Wśród nich jest Homer, autor Iliady i Odysei. Współcześni naukowcy nie zgadzają się z nim i Wergiliuszem: wierzą, że powodem wojny mogą stać się spory handlowe między oboma państwami. Mit konia trojańskiego był uważany za absolutną fikcję, zbiegającą się z artystyczną fantazją dwóch starożytnych Greków, podczas gdy niemiecki archeolog Heinrich Schliemann w XIX wieku nie otrzymał zezwolenia na wykopaliska pod wzgórzem Gissarlik, należącym wówczas do Imperium Osmańskiego. Badania Henry'ego dały zadziwiające wyniki:
- Na terenie Troi Homera w czasach starożytnych było osiem miast, odnoszących sukcesy po podbojach, chorobach i wojnach.
- Pozostałości struktur samej Troi znajdowały się pod warstwą siedmiu późniejszych osad;
- Wśród nich znaleziono Bramę Skye, w którą wkroczył koń trojański, tron króla Priama i jego pałac, a także wieża Heleny.
- Potwierdzili słowa Homera, że królowie w Troi żyli trochę lepiej niż zwykli chłopi ze względu na prawa równości.
Mit konia trojańskiego
Archeologowie, którzy nie popierają punktu widzenia Schliemanna, uważają mit za przyczynę wojny. Po kradzieży Helen jej mąż Agamemnon postanowił ukarać Paryż. Wstąpiwszy do armii z wojskiem brata, udał się do Troi i oblegał ją. Po wielu miesiącach Agamemnon zdał sobie sprawę, że jest nie do zdobycia. Miasto, które padło ofiarą konia trojańskiego, zostało podjęte przez oszustwo: po zainstalowaniu rzekomo prezentowanego drewnianego posągu przed bramą, Achajowie wzięli łodzie i udawali, że opuszczają Troję. "Bójcie się Duńczyków, przynosząc prezenty!" - zawołał na widok kapłana z miasta Lakoont, ale nikt nie przywiązywał wagi do jego słów.
Jak wyglądał koń trojański?
Aby mieszkańcy Troi wierzyli w dobre intencje dawców, nie wystarczyło tylko, aby postać zwierzęcia znalazła się na deskach. Drewniany koń trojański poprzedził oficjalną wizytę ambasadorów ambasadorów Agamemnon w pałacu Troi, podczas którego powiedzieli, że chcą odpokutować za swoje grzechy i zdali sobie sprawę, że miasto jest strzeżone przez boginię Atenę. Warunkiem osiągnięcia pokoju była prośba o otrzymanie prezentu: obiecali, że tak długo, jak koń trojański będzie stacjonował w Troi, nikt nie odważy się go zaatakować. Wygląd posągu można opisać w następujący sposób:
- Wysokość konstrukcji wynosi około 8 metrów, a szerokość około 3 metrów.
- Aby przetoczyć go na kłody, nasmarować, aby ułatwić ruch tłuszczu, wymagane co najmniej 50 osób.
- Materiałem do budowy były drzewa dereń ze świętego zagajnika Apollina.
- Po prawej stronie konia widniał napis: "Ten dar pozostawiono bogini Atenie, broniącej się Danianom".
Kto wynalazł konia trojańskiego?
Sam pojęcie "konia trojańskiego" jako metody wojskowej przyszło na myśl bohaterowi "Iliady" Odyseusza. Najbardziej przebiegły ze wszystkich przywódców Danais, nigdy nie był posłuszny Agamemnonowi, ale szanował ich za liczne zwycięstwa. Rysunek konia z wydrążonym brzuchem, w którym żołnierze mogli się swobodnie pomieścić, Odyseusz pracował przez trzy dni. Później podał go temu, kto zbudował konia trojańskiego - pięściarza wojownika i budowniczego Epeiusa.
Kto ukrył się w koniu trojańskim?
Przy minimalnym zapasie wody i pożywienia koń siedział żołnierzami, wielokrotnie poddawani próbom króla w trudnych bitwach. Ci, którzy ukryli się w koniu trojańskim, razem z Agamemnonem wybrali Odyseusza. Ponieważ większość odważnych ludzi należała do jego armii, towarzyszył im. Homer zachował w ciągu wieków tylko część ich nazw:
- Menelaos;
- Diomedes;
- Fersander;
- Sfener;
- Akamant;
- Neoptolem.