Rasa psów Hiszpański mastiff, jak łatwo się domyślić, został wyhodowany w Hiszpanii w wyniku wieloletniej selekcji na wiele lat. Zwierzęta te zostały wypuszczone do pracy i ulepszone przez kilka stuleci przez pasterzy, którzy przechodzili przez najbardziej różnorodne psy z różnych ras.
Historia rasy
Miliony lat temu zwierzęta gospodarskie były głównym bogactwem kraju, który zapewniał dużą część ludności z dochodami. Półwysep Iberyjski charakteryzuje się ciągłymi zmianami klimatu, więc pasterze byli zmuszani od czasu do miejsca, aby przenieść swoje stada. A ryś, niedźwiedź i wilk zawsze stanowili zagrożenie. Kultura Półwyspu Iberyjskiego łączy się w wielu nierozerwalnym trio: bydło, wilki, mastify hiszpańskie. Dobry pies stróżujący nigdy nie niepokoi ani nie przeraża stada, podążając za nim. W nocy, hiszpański mastiff radzi sobie z pracą bez mężczyzny, dzięki pewności siebie i niezależnemu duchowi. W Hiszpanii psy te są szanowane, biorąc pod uwagę doskonałych pasterzy i towarzyszy.
Surowe, potężne szczekanie psa przez hiszpańskiego mastifa pozwala łatwo ominąć wrogów. Jednak moc harmonijnie łączy się z życzliwością i szlachetnością. W ciągu ostatniego stulecia natura mastifa hiszpańskiego stała się mniej okrutna z powodu całkowitego udomowienia. Psy wyróżniają się spokojem, a zła nie jest im osobliwa.
Opis rasy
Oficjalny standard rasy Mastif hiszpański został zatwierdzony w 1982 roku. Hiszpańskie mastify - psy, których waga może osiągnąć sto kilogramów, wysokość w kłębie wynosi 72-77 centymetrów. Mają głęboką klatkę piersiową, mocne kości, proporcjonalną budowę. Na pierwszy rzut oka zwierzę to jasne, że jest to majestatyczny i wspaniały pies.
Głowa mastifa jest duża, ale proporcjonalna do ciała, skóra jest gruba i luźna, a wełna średniej długości. Kolor mastifów może być wszystkim. Najczęstsze zwierzęta to czarny, tygrys i żółty. Zgodnie ze standardami opisu rasy hiszpański mastiff może mieć kilka odcieni w kolorze.
Funkcje zawartości
Dojrzałe szczenięta hiszpańskiego mastifa rosną późno, tylko do trzech-czterech lat. Zdrowie u psów jest dobre, jednak istnieje wiele chorób, które są charakterystyczne dla tej rasy (zapalenie kaletki, dysplazja, egzema, skręt żołądka).
W przypadku mieszkań w mieszkaniach miejskich mastify są nieodpowiednie ze względu na ich wielkość. Ponadto, dorosły pies potrzebuje stałej aktywności fizycznej, a dwa-trzy godzinny padok nie może ich zapewnić. Mastify potrzebują swobody i zakresu.
Wełna psów nie jest długa, więc łatwo ją rozczesać. Aby mieć piękny i zdrowy wygląd, musisz raz w tygodniu przeczesywać zwierzaka.
Pewnym problemem jest karmienie hiszpańskiego mastifa, ale wcale nie dlatego, że psy są selektywne w żywności. Duży
Małe szczenię nie powinno mieć możliwości skakania, biegania, wspinania się i wspinania po drabinie, ponieważ rośnie nierównomiernie. W szóstym dziewiątym miesiącu życia zbiera około pięćdziesięciu kilogramów, a mięśnie i kości nie mają czasu na wzmocnienie.
Mastify są niezwykle lojalne wobec właścicieli, subtelnie reagują na uczucie i miłość. Starsi ludzie i dzieci, których pilnują. Jeśli prawidłowo wykształcisz swojego zwierzaka od najmłodszych lat, to przez dziesięć do jedenastu lat (jest to długość życia hiszpańskich mastifów) zyskasz doskonałego towarzysza i wiernego przyjaciela, który zawsze będzie gotowy do pomocy.