Diagnostyka radiologiczna

W większości przypadków dokładne badanie choroby wymaga badania narządów wewnętrznych i aparatu kostnego. Ponieważ technologia promieni rentgenowskich została zastąpiona przez radiodiagnozę, jest to najbardziej niezawodny sposób ustalenia przyczyn i charakterystyki chorób.

Metody diagnostyki radiacyjnej

Do tej pory znane są przestarzałe odmiany (rentgen i fluoroskopia, ultradźwięki), a także nowoczesne typy:

• rezonans magnetyczny;
• diagnostyka radionuklidów;
• tomografia komputerowa;
• scyntygrafia;
• pozytonowa tomografia emisyjna;
• obrazowanie metodą jądrowego rezonansu magnetycznego.

Diagnostyka radiologiczna w stomatologii

W celu ustalenia rozpoznania patologii szczękowo-twarzowej stosuje się następujące rodzaje badań:

• radiografia panoramiczna;
• tomografia liniowa;
• radiografia wewnątrzustna;
• ortopantomografia;
• zonografia;
• tomografia zewnętrzna.

Diagnostyka napromieniowa narządów klatki piersiowej

Zwykle w badaniu układu oskrzelowo-płucnego stosuje się następujące rodzaje medycznych metod obrazowania:

• fluoroskopia;
• radiografia;
• tomografia podłużna;
• Tomografia komputerowa rentgenowska.

MRI stosuje się rzadziej, ponieważ powyższe metody nie są gorsze od tej techniki w celach informacyjnych.

Diagnostyka radiacyjna mózgu

Różne guzy, obrzęk, konsekwencje udarów krwotocznych lub przemijające ataki niedokrwienne, a także powikłania miażdżycowe wymagają bardzo dokładnych badań w celu określenia rozmiaru dotkniętej tkanki mózgowej. Dlatego w tym przypadku preferowane są nowoczesne metody, takie jak obrazowanie rezonansu magnetycznego , dopplerografia, tomografia komputerowa. The metody pozwalają na wizualizację poszczególnych obszarów mózgu w wymaganych płaszczyznach.

Radiodiagnoza w otorynolaryngologii

Z reguły klasyczne metody stosowane są w celu ustalenia niepowikłanych chorób - radiografii i fluoroskopii. Bardziej poważne patologie, nowotwory onkologiczne lub konieczność ustalenia integralności formacji kostnych wymagają warstwowej technologii obrazowania: tomografii komputerowej, MRI. Czasami wprowadzenie środka kontrastowego jest wskazane, jeśli występują zmiany chorobowe lub martwicze tkanki miękkie.