Poliamoria (poliamoria) to nowy termin, w którym ludzie, którzy nie są zadowoleni z tradycyjnych związków w formacie "mężczyzna-kobieta", określają swoje relacje. Według wielu fanów poliamorii, takie otwarte relacje przyczyniają się do wzrostu satysfakcji życiowej, czyniąc ją bardziej różnorodną i przyjemniejszą.
Polyamory - co to jest?
Według Brandona Wade, twórcy witryny "otwarcie myślącej", poliamoria jest formą "niewierności moralnej" dla ludzi, którzy nie traktują monogamii jako modelu relacji. Główne warunki poliamorii to uczciwość, świadomość i otwartość. Partner nie może cierpieć z powodu obecności innych osób związanych z małżeństwem, osobami. Spektrum związków poliamorycznych jest nieskończenie szerokie, a tylko liczba uczestników, formy ich relacji, sposób życia zależy od uczestników.
Poliamoria powinna być oddzielona od takich pojęć jak zdrada, zdrada. Z cudzołóstwem jednego z partnerów, drugi zawsze cierpi, co nie odpowiada głównej zasadzie poliamorii. Bliskim terminem jest poligamia, co oznacza szczególną formę małżeństwa, w której jeden z małżonków może mieć więcej niż jednego partnera płci przeciwnej (poligamia i polandry). Poliamoria nie ogranicza tego - w grupie osób zaangażowanych mogą istnieć związki heteroseksualne i homoseksualne.
Poly-union - co to jest?
Union polyamori (zaangażowany) może być grupowy lub bezpłatny, otwarty lub zamknięty, mieszany.
- Sojusz grupowy to rodzaj rodziny wielodzietnościowej, w której, z skłonnościami biseksualnymi, możliwy jest związek wszystkich. Takie rodziny wielo-rodzinne są czasami nazywane "szwedzkimi".
- Wolny związek to grupa kilku poliamin, które nie są ze sobą powiązane.
- Osoby zaangażowane w otwarty związek poliamorii mogą sobie pozwolić na dowolną liczbę połączeń, długoterminowych lub krótkoterminowych.
- W zamkniętej społeczności poliamore utrzymują relacje ze stałą grupą zaangażowanych osób, bez rozpraszania się przez zewnętrzne związki.
- W mieszanym związku jedna z poliamorii może być otwarta dla ulotnych połączeń, a druga - aby przylgnąć do stałych partnerów.
Poliamoria - psychologia
Z punktu widzenia psychologii stosunki poliamoryczne są bardziej uczciwe niż poligamia lub sojusz, w którym jeden z partnerów zmienia współmałżonka. To prawda, że ta szczerość może spowodować załamanie nerwowe, jeśli jeden z zaangażowanych zgadza się na wolną seksualną jedność w celu utrzymania relacji z tym, kogo kocha. Ponadto poliamoria jest odpowiednia tylko dla osób wolnych od opinii społeczeństwa, tk. większość ludzi tego nie akceptuje.
W niektórych przypadkach poliamoria może stać się zbawieniem dla człowieka. Na przykład, jeśli dana osoba nie jest w stanie monogamii i jeśli nie ma zgody, mąż ciągle się zmienia. Sami poliamoria często wyjaśniają swoje pragnienie różnorodności, ponieważ nie można wymagać od jednego partnera całej możliwej różnorodności w związkach i życiu seksualnym.
Czy mogę zrezygnować z poliamory?
Osoba, która nie lubi poliamorii w związku, nie tylko może jej odmówić, ale musi również bezpośrednio o tym powiedzieć swojemu partnerowi. Polyamory nie akceptuje kłamstw i ukrywania prawdy, każdy, kto jest w takim związku, musi być świadomy i zgadzać się. Osoba, która dąży do wolności seksualnej musi albo znaleźć krewnych w światopoglądzie , albo porzucić poliamorię dla dobra ukochanej osoby.
Polyamory - książki
Ludzie poliamoryczni coraz częściej stają się bohaterami książek, poczynając od "marzycieli" Bertolucciego.
- K.A. Lista, D. Easton "The Ethics of Blasting . " Ta książka mówi o cielesnej stronie związku miłości. Głównym celem autorów pracy jest wykazanie, że wolne relacje nie wykraczają poza moralność publiczną.
- D. Ebershof "19. żona" . Ta książka, napisana w gatunku detektywa, opowiada o trudnych do pogodzenia stosunkach rodzinnych dużej rodziny mormonów.
- R. Merle "Malvil" . Darmowe związki miłosne w tej pracy rozwijającej się na tle post-apokalipsy.
- M. Kundera "Nieznośna lekkość bytu" . Ta stylowa i filozoficzna praca zafascynuje czytelnika żarem namiętności i skręconej fabuły. Bohaterowie książki żyją życiem, wędrując w labiryncie perspektywy i ucząc się dualizmu swoich ciał i dusz.