Znaki i wierzenia są mądrością i zbiorowymi obserwacjami wielu pokoleń naszych przodków, dlatego nie warto traktować ich z pobłażliwością i powierzchownością. Oznaki tego, co nie może być zrobione podczas Wielkanocy, nie są znane każdemu, chociaż to święto jest czczone nawet przez tych ludzi, którzy nie są prawdziwymi chrześcijanami w kościele.
Czego nie można zrobić w Wielkanoc i dlaczego?
Znaki wielkanocne odnoszą się nie tylko do najbardziej radosnego dnia. Muszą być przestrzegane przez co najmniej trzy dni, w tym samą Wielkanoc i dwa dni po niej. Tradycyjnie święta chrześcijańskie obchodzone są przez 3-7 dni. Dlatego badając w ankiecie, czego nie można zrobić podczas Wielkanocy, należy pamiętać, że znaki muszą być przestrzegane przez trzy dni.
Często można usłyszeć od naszych babć i przedstawicieli starszego pokolenia, że nic nie da się zrobić na Wielkanoc, ale w większości przypadków odnosi się to do różnego rodzaju prac domowych - prania, szycia, dziania, czyszczenia, hodowli. Prawosławnym duchownym zaleca się odkładanie wszelkich możliwych spraw na kilka dni po zakończeniu świątecznego tygodnia.
Jeśli dana osoba przypada w dni robocze w dni robocze lub istnieje pilna potrzeba wykonania jakiejś pracy, wówczas ten zakaz zostanie usunięty. Na przykład, jeśli chodzi o pielęgniarstwo, starsze lub małe dzieci, kościół jest lojalny w tej sprawie. Zakaz dotyczy pracy niepotrzebnej w święta.
Drugim ważnym zakazem dotyczącym tego, czego nie można zrobić w Wielkanoc, jest wizyta na cmentarzu. Uważa się, że w jasną niedzielę Chrystusa dusze wszystkich zmarłych spotykają się z Bogiem, aby nie przeszkadzały im tego dnia. W tym celu prawosławni chrześcijanie obchodzą specjalny dzień upamiętniający zmarłych - Radonicę . Tradycyjnie święto przypada na 9 dzień po Wielkanocy. Dla wygody, w odniesieniu do tygodnia pracy wizyty w grobach bliskich są odkładane na pierwszą niedzielę po Wielkanocy.
Pozostałe zakazy dotyczą moralnych zachowań ludzi w świątecznym tygodniu wielkanocnym:
- Nie można kłócić się, przeklinać, potępiać, gniewać się, myśleć o złych rzeczach, kłamać, drwić z ludzi. Jasne wakacje powinny być spełnione i prowadzone z czystym sercem, okazując dobroć i miłosierdzie innym.
- Niepożądane jest seks w święta, a zwłaszcza cudzołóstwo. Wielkanoc jest najwyższym duchowym świętem i nie jest tego warta, a cielesne przyjemności zanieczyszczają czystość i wyniosłość tych dni.
- Nie można być smutnym i zniechęconym, bez względu na to, jak trudne może się wydawać. Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest nadzieją na szczęście i radość, przebaczenie grzechów i zmartwychwstanie światła w duszy. Rozpacz odnosi się do grzechów śmiertelnych, dlatego nawet w trudnej sytuacji życiowej trzeba polegać na Bogu i modlić się o zbawienie.
- Po wakacjach jest wiele świątecznych potraw. W żadnym wypadku nie należy ich wyrzucać do kosza. Dotyczy to zwłaszcza żywności konsekrowanej w świątyni. Nawet skorupka konsekrowanych jaj jest zwykle podawana zwierzętom i ptakom.
Odpowiedź na pytanie, dlaczego w Wielkanoc nie da się nic zrobić, nie jest trudna, zarówno z punktu widzenia prawosławnego, jak i światowego. Uważa się, że Jezus po śmierci udał się do innego świata i najpierw ogłosił radość z Jego zmartwychwstania. Zmartwychwstały, dał wszystkim grzesznym grzesznikom przebaczenie w imię swego Ojca. Dlatego jasna radość nie może zostać zepsuta ciężką pracą, cielesnymi przyjemnościami i grzesznymi myślami. Wielu nawet niewierzących lub wyznawców innych religii odrzuca dziś pracę i smutek z powodu szacunku dla męki Chrystusa i szczerej wiary milionów chrześcijan.