Choroba Catherine Zeta-Jones

Od zaburzeń psychicznych nikt nie jest ubezpieczony - niezależnie od tego, czy jesteś supergwiazdą czy sprzedawcą supermarketów. To słynna amerykańska aktorka Catherine Zeta-Jones pokonała chorobę, która zazwyczaj woli nie mówić.

Co to jest chory Catherine Zeta Jones?

W marcu 2011 roku reżyser Adam Shenkman postanowił zaprosić Catherine do roli w filmie muzycznym "Rock od wieków", ale na spotkaniu nie mogło nie zauważyć, że aktorka "coś jest nie tak". Mówiła nie na miejscu, wiercąc się, nerwowo rozglądając się, stawiając papierosy w dłoniach. Tak, a wyglądem było, delikatnie mówiąc, dziwne - niezrozumiałe ubrania, jakoś sczesane włosy. W końcu Adam podjął decyzję i spytał Catherine, czy dobrze się czuje. A potem aktorka zebrała się z duchem i przyznała, że ​​od dawna cierpiała na psychozę maniakalno-depresyjną , ale bała się przyznać przed mężem i krewnymi. Wszakże wraz z początkiem leczenia jej choroby natychmiast rozpoznajemy gazetę.

Pomimo obaw, Catherine Zeta-Jones poszła do kliniki, gdzie zdiagnozowano u niej psychozę maniakalno-depresyjną w łagodnej postaci, a dokładniej, zaburzenie dwubiegunowe drugiego typu (lekarze teraz nazywają chorobę łagodniej, aby nie straszyć pacjentów).

Catherine Zeta-Jones nie wstydzi się, że jest chora

Przyczyną psychozy u aktorki był prawdopodobnie szereg stresów: poważne traktowanie jej męża Michaela Douglasa z powodu raka gardła, panika dla dzieci (najstarszy syn Michaela zeznawał przeciwko wspólnikom w branży narkotykowej, a Kathryn wiedziała, że ​​cała rodzina może być na muszce). Naturalnie, przewlekły stres nie może nie wpływać na samopoczucie psychiczne.

• Chcesz wyglądać wspaniale z makijażem budżetowym? Catherine Zeta-Jones wie, jak!
• Sportowe dni powszednie Catherine Zeta-Jones i Michael Douglas: "Poranny jogging jest cudowny"
• Dotykając "Złotego Globu 2018": 101-letni Kirk Douglas oderwał się od owacji sali

W 2011 roku Catherine Zeta-Jones przyznała prasie, że jest chora z powodu zaburzenia psychicznego i dodała, że ​​nie waha się teraz o tym rozmawiać i ma nadzieję, że jej przykład pomoże ludziom nie wstydzić się swojej dolegliwości i szukać pomocy.