Wskaźnik całkowitego poziomu białka w osoczu krwi jest jednym z pierwszych testów, które zostaną podane podczas hospitalizacji. Liczba ta pomoże lekarzom szybko określić gotowość organizmu do różnych rodzajów terapii i możliwość bezbolesnego przeniesienia interwencji chirurgicznej. Ponadto białko może być sygnałem pewnych niepowodzeń - gorączki, utraty krwi, infekcji, procesów nowotworowych. Norma całkowitego białka we krwi jest nieco inna dla pacjentów w różnym wieku, ale ogólnie wskaźniki zdrowego organizmu u różnych ludzi są do siebie wystarczająco zbliżone.
Jaki jest poziom białka całkowitego we krwi i jego norma?
Ogólny test krwi na białko zwykle przeprowadza się bez wstępnego przygotowania. Jedynym warunkiem jest, aby pacjent nie jadł 8 godzin przed zabiegiem. Głównymi wskaźnikami branymi pod uwagę w tym badaniu biochemicznym są stosunek albuminy i globuliny do pewnej ilości osocza krwi. Liczba ta jest mierzona w gramach na litr. Oczywiście we krwi jest więcej odmian białek niż te dwa wymienione, ale są one uznawane za najważniejsze.
Biochemiczna analiza krwi dla białka całkowitego określa normę dla dorosłych na następujących figurach:
- mężczyźni od 14 do 22 lat - 56-85;
- kobiety od 14 do 22 lat - 58-79;
- mężczyźni od 22 do 34 lat - 82-85;
- kobiety w wieku od 22 do 34 lat - 75-79;
- mężczyźni od 34 do 59 lat - 76-80;
- kobiety od 34 do 59 lat - 79-83;
- mężczyźni od 59 do 74 lat - 76-78;
- kobiety od 59 do 74 lat - 74-77;
- mężczyźni i kobiety powyżej 74 lat - 69-78.
Całkowite białko osocza krwi jest zwykle równe wartościom przybliżonym do wskazanych, ale ważne jest, aby pamiętać: na poziom białka mogą wpływać zarówno procesy fizjologiczne, jak i patologiczne. Na przykład przy wysokich obciążeniach fizycznych jego poziom jest znacznie zmniejszony, a wraz z nadmiarem białka w diecie - rośnie. Zasadniczo, białko zmniejsza się podczas ciąży i laktacji, z zaburzeniami odżywiania i płynami do iniekcji z infuzjami dożylnymi.
Z jakich chorób może zmieniać się norma całkowitego białka surowicy?
Normalny poziom całkowitego białka we krwi nie oznacza, że dana osoba jest całkowicie zdrowa. Podobnie ta sama choroba może powodować zarówno wzrost, jak i spadek tego wskaźnika. Na przykład procesy nowotworowe generalnie powodują wzrost białka, ale choroby onkologiczne mają tendencję do obniżania go poniżej normy.
Nie można diagnozować tylko na podstawie analizy biochemii krwi na wspólnym białku i porównywania go z normą. Niemniej jednak procedura ta jest bardzo ważna, ponieważ służy jako główny wskaźnik, że istnieją pewne naruszenia w organizmie człowieka, jest chory.
Oto choroby, które zmieniają normalny poziom całkowitego białka we krwi na zwiększoną:
- alergia;
- onkologia;
- zatrucia i infekcje związane z odwodnieniem;
- reumatoidalne zapalenie stawów;
- choroba wątroby;
- cholera;
- sepsa;
- niedrożność jelit ;
- nefryt;
- twardzina;
- oparzenia i masywna utrata krwi.
Całkowite białko krwi poniżej normy powoduje takie choroby:
- cukrzyca;
- tyreotoksykoza ;
- anemia;
- zapalenie trzustki;
- wodobrzusze;
- zapalenie opłucnej;
- choroby zakaźne;
- urazy;
- gorączka;
- procesy nowotworowe. Zwłaszcza w wątrobie.
Jak widać, niektóre choroby pojawiają się na obu listach. Dlatego lekarz powinien rozważyć wszystkie objawy i przepisać dodatkowe badania krwi i moczu. Pozwoli to na dokładniejszą diagnozę. Ważne jest również, aby pamiętać, że na fluktuacje w całkowitym białku wpływają operacje chirurgiczne, leki i styl życia. Na przykład, u pacjentów obłożnie chorych, białko jest zwykle podwyższone.