W nocy z 15 czerwca Aleksiej Batalow, jeden z najbardziej utalentowanych aktorów kina radzieckiego, zmarł w 89 roku życia.
Aleksiej Batałow był bardzo wszechstronnym aktorem: grał równie dobrze role intelektualistów i robotników. Wszystkie jego prace są nasycone niesamowitą głębią i powściągliwymi emocjami. W pamięci wielkiego artysty pamiętamy jego najlepsze role.
Wielka rodzina (1954)
Po premierze filmu "Duża rodzina" młody aktor Aleksiej Batałow dosłownie obudził się sławny. Obraz rodziny pracowników przemysłu stoczniowego został sfilmowany przez reżysera Josepha Kheifica pod powieścią Wurbodina Kochetova. Następnie Aleksiej Władimirowicz przyznał, że nie może przeczytać tej książki do końca; wydawała mu się nudna. Ale początkowy wykonawca był szalenie porwany wraz z procesem filmowania, wtedy zdecydował się poświęcić swoje życie aktorstwu.
Sprawa Rumyantseva (1955)
W tym nieco naiwnym detektywie 27-letni Aleksiej Batałow grał rolę kierowcy Sashy Rumiancewa, który został aresztowany w wyniku kryminalnych machinacji swojego menedżera. Ta rola była bardzo zbliżona do aktora, ponieważ uwielbiał mierzyć się z samochodami, a gdyby nie chodził do artystów, musiałby zostać kierowcą.
Dźwigi latają (1957)
Namiętny film o wojnie i miłości otrzymał "Oddział Złotej Palmy" na Festiwalu Filmowym w Cannes. Genialna gra Aleksieja Batalova i Tatyany Samoiłowej podbiła cały świat i była tak przeszywająca, że aktorzy zostali nazwani rosyjskim Clark Gabble i Vivien Leigh.
Mój drogi człowieku (1958)
W filmie, który został uznany za najlepszy obraz z 1958 roku, Aleksiej Batalow odegrał rolę lekarza Ivana Prosenkova. Po długiej rozłące młody chirurg jest zmuszony do operowania swoim kochankiem, znajdując go w szpitalu wojskowym. Ta postać, szczera, bezkompromisowa, współczująca, przez wiele lat była ideałem naśladowania obywateli radzieckich.
Dama z psem (1959)
Joseph Kheifits, reżyser ekranowej wersji opowiadania Czechowa "Dama z psem", zaprosił Alexa Batalova do głównej roli. Inni członkowie rady artystycznej byli zszokowani tą decyzją: wydawało im się, że aktor, dla którego rola zwykłego sowieckiego człowieka był już zakorzeniony, nie poradził sobie z rolą cynicznego intelektualisty. Jefim Jefimowicz jednak nalegał na siebie, a Batałow zabrał się do pracy. Następnie Batalov wielokrotnie powtarzał, że jego sukces jest wynikiem Kheifitsu:
"Jak papież Carlo ...: wziął jeden dziennik ze stosu i wyciął z niego aktora Batałowa"
Intuicja nie zawiodła reżysera: zdjęcie weszło do złotego funduszu kina światowego, podziwiały go Mastroiani i Fellini, a Ingmar Bergman nazywał "The Lady with the Dog" swoim ulubionym filmem.
Dziewięć dni w roku (1962)
W tym filmie Aleksiej Batalow dostał trudną rolę fizyka jądrowego Dmitrija Gusiewa, który jest na skraju śmierci, ale kontynuuje swoje naukowe eksperymenty. Początkowo reżyser Michaił Romm odmówił zabrania aktorowi tego obrazu:
"Potrzebuję innego aktora, bardziej emocjonalnego, a Batalov jakiegoś zamrożonego"
Jednak scenarzysta Dmitrij Chrabrowicki zdołał przekonać reżysera, że tylko Batałow będzie w stanie przetłumaczyć na ekranie tak złożony i głęboki obraz. Następnie Romm napisał:
"Gusiew Batałow rozumiał ten obraz jako swoje osobiste przeznaczenie. Dlatego przyjął on rolę niezwykle głęboką i szczerze mówiąc. Przyniósł poczucie katastrofalnej śmierci, za dużo śmierci, a ja wciąż myślałem, że wcale nie musi grać śmierci "
Trzech grubych mężczyzn (1966)
W tym dziecięcym filmie o historii Yuri Oleshy Batalov próbował się reżyserować. Oprócz tego grał w rolę linowego piechura Tibula, przez cały rok uczył się akrobatycznych sztuczek. Następnie aktor skrytykował tę pracę, chociaż film zdobył serca wszystkich sowieckich dzieci.
Bieganie (1970)
W filmowej adaptacji tytułowej powieści M.S. Bułhakow Batałow odegrał rolę intelektualisty Siergieja Pawłowicza Golubkowa. Nawiasem mówiąc, w dzieciństwie Batałow osobiście znał Bulgagowa, który często odwiedzał swoich rodziców. Aleksiej Władimirowicz grał przez długi czas u pasierba słynnego pisarza.
Gwiazda zniewalającego szczęścia (1979)
Ten obraz o wyczynach żon dekabrystów urzekł publiczność całym gronem znanych aktorów: Igor Kostolevsky, Oleg Yankovsky, Oleg Strizhenov zagrał w nim. Batalov dostał rolę księcia Trubieckiego, niezwykle niejednoznacznego charakteru rosyjskiej historii. Ponownie aktor doskonale ucieleśniał sprzeczny obraz na ekranie.
Moskwa nie wierzy we łzy (1979)
Trudno w to uwierzyć, ale wielu aktorów nie chciało grać w tym legendarnym filmie, uznając scenariusz za nieinteresujący. Aleksiej Batałow także nie widział siebie w roli ślusarza Goshi; W tym czasie ogólnie myślał o zakończeniu swojej kariery aktorskiej i skoncentrowaniu się na działaniach dydaktycznych. Jednak reżyserowi Vladimirowi Menshovowi udało się nakłonić artystę do rozpoczęcia zdjęć. W rezultacie film odniósł oszałamiający sukces, a nawet zdobył Oscara, a rola Gosha stała się wizytówką Batalova.