Kości podstawy czaszki są kościami skroniowymi, potylicznymi, klinowatymi i kratowymi. Złamanie może uszkodzić jedną lub więcej kości. Zazwyczaj takie złamania są otwarte, a jeśli występuje krwawienie lub wydzielina płynu mózgowo-rdzeniowego - są one klasyfikowane jako otwarte przeszywające urazy czaszkowo-mózgowe. Zgodnie z ich położeniem, złamania podstawy czaszki dzielą się na złamania przedniego (kości pokrywające przednie płaty mózgu), środkowe (przykrywające przysadki i płaty skroniowe) lub tylne (móżdżkowe) czaszkowe czaszki.
Objawy
Ze złamaniem podstawy czaszki obrzeże mózgu jest zwykle uszkodzone, więc jednym z charakterystycznych objawów takiego urazu jest krwawienie, a także odpływ płynu mózgowo-rdzeniowego z uszu i nosa. Gdy głowa przechyli się w bok lub w bok, wypływ płynu mózgowo-rdzeniowego może się zwiększyć. W drugim lub trzecim dniu po urazie pojawiają się siniaki wokół oczu (objaw "okularów"). W przypadku urazów kości skroniowej często występuje uszkodzenie słuchu związane z uszkodzeniem nerwu słuchowego i uszkodzenie nerwu twarzowego, co powoduje utratę ruchomości mięśni twarzy. Możliwe jest również przełamanie percepcji smaku.
Ze złamaniem zarówno łuku, jak i podstawy czaszki, jeśli skorupy mózgu i naczynia krwionośne są uszkodzone, rośnie ból, mdłości, utrata przytomności, spowolnienie tętna, porażenie kończyn.
Najniebezpieczniejsze są otwarte złamania czaszki, które mogą uszkadzać mózg za pomocą fragmentów kości, a ponadto stwarzane są sprzyjające warunki do dostania się do zakażenia rany, które jest obarczone rozwojem powikłań, takich jak zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, ropnie mózgu.
Pierwsza pomoc
Złamania czaszki należą do najpoważniejszych i najbardziej niebezpiecznych urazów. Występują najczęściej w wypadkach samochodowych, urazach na ulicy i urazach głowy.
Jeśli istnieje podejrzenie pęknięcia czaszki, przede wszystkim unieruchomić rannego, stosując szynę transportową na głowę i szyję, aw przypadku jego braku zamocować głowicę za pomocą improwizowanych materiałów. W przypadku wykrycia krwawienia lub wypłynięcia płynu mózgowo-rdzeniowego z uszu, należy zastosować sterylny bandaż, ale nie należy wykonywać płukania. Gdy zwolni się tętno, pacjentowi można podać 20-25 kropli valokurydyny lub innego leku o podobnym działaniu, a także spróbować go ogrzać, najlepiej za pomocą podgrzewaczy lub butelek z ciepłą wodą.
W przypadku złamania czaszki, osoba poszkodowana powinna zostać zabrana do szpitala tak szybko, jak to możliwe. Najmniejsze opóźnienie w tej sytuacji jest obarczone poważnymi komplikacjami i zagrożeniem dla życia, ale transport powinien być przeprowadzany tylko przez lekarzy pogotowia ratunkowego. W żadnym przypadku pacjent nie powinien być poruszany samodzielnie, nawet w minimalnej odległości.
Prognozy
Przy złamaniu czaszki około połowa ofiar umiera w pierwszym dniu po urazie, a generalnie prognozy nie są najkorzystniejsze. Oczywiście wiele zależy od ciężkości uszkodzeń, ale w większości przypadków urazy czaszkowo-mózgowe obarczone są poważnymi komplikacjami i wysokim odsetkiem zgonów. Zagrożeniem nie jest samo pęknięcie, ale towarzyszące mu uszkodzenie mózgu, możliwy rozwój obrzęku, krwotoki, uszkodzenie tętnic lub miejsca odpowiedzialne za pewne funkcje, rozwój powikłań zakaźnych. Złamania podstawy czaszki są najczęściej obarczone następstwami, takimi jak osłabiona aktywność mózgu, utrata pewnych uczuć (słuch, węch, wzrok), paraliż mięśni twarzy lub kończyn.