Przez cały okres ciąży płód znajduje się w środowisku wodnym - jest to pęcherz wypełniony płynem owodniowym, nazywane są również płynem owodniowym . Aż do czasu porodu ta bańka spełnia wiele funkcji - łagodzi wstrząsy, uczestniczy w metabolicznych procesach płodowych, zapewnia przygotowanie do normalnego funkcjonowania nowo powstałych narządów. Kiedy nadchodzi czas porodu, pęcherz pęka - a cały płyn owodniowy gaśnie - proces ten nazywa się "przepływem wody".
O liczbie płynu owodniowego i normie
Przy planowanym USG lekarz musi koniecznie ocenić ilość płynu owodniowego, porównać go ze wskaźnikiem dla danej ciąży i monitorować możliwe zmiany w jego składzie. Normę i ilość płynu owodniowego oblicza się dla każdego okresu ciąży i przedstawiono w poniższej tabeli:
Dane podane w tabeli są przybliżone, ponieważ lekarz bezpośrednio ocenia ten wskaźnik indywidualnie podczas USG, biorąc pod uwagę ogólny stan kobiety w ciąży i wszystkie wskaźniki stanu zdrowia jej i dziecka w macicy. Ilość płynu owodniowego jest bardzo zróżnicowana, a norma w tym przypadku jest terminem względnym. Tabela daje jedynie wyobrażenie o granicach normy płynącej z płynu owodniowego, dlatego ostateczną diagnozę podejmuje jedynie lekarz na podstawie USG.
Norma płynu owodniowego jest jednym z najważniejszych pojęć w położnictwie, ponieważ wskaźnik ten jest wiarygodnym wskaźnikiem patologii ciąży. Kiedy zaburza się funkcjonowanie prowizorycznych narządów płodu, najczęściej obserwuje się wielowodzie, z patologią ze strony ciała matki - często występuje niedożywienie. Mnogovody u kobiet w ciąży uważają taki wskaźnik płynu owodniowego, który przekracza normę (w tym przypadku - górny limit zakresu) o 1,3-1,5 razy. Niedożywienie (o jedną czwartą mniej niż dolna granica normy) jest obarczone skomplikowanym porodem i traumą związaną z narodzinami dziecka. Wielowodzie są równie niebezpieczne, jak groźba pęknięcia macicy i miednicznej prezentacji płodu.