Okres od trzech do czterech lat sprawia, że wielu rodziców otrzymuje trudność i po raz pierwszy słyszą o kryzysie trwającym trzy lata . Ponadto, że okres formowania się osoby o nastroju zostaje zastąpiony okresem "dlaczego", dziecko zaczyna często oszukiwać . Czy to takie przerażające i dlaczego dzieciak zaczyna kłamać?
Fantazje czy kłamstwa?
Zacznijmy od tego, że oszustwa dzieci rzadko ukrywają mroczne intencje. Faktem jest, że w wieku do pięciu lat dziecko po prostu nie musi oszukiwać swoich rodziców, a on jeszcze nie wie, jak to zrobić. Co do zasady, powody są bardzo niewinne i w pełni wyjaśnione przez osobliwości zachowania w tym okresie.
Ponadto, nie zapominajmy o psychice dzieci w wieku 3-4 lat. Ich nieodłączne zapominanie jest czasami postrzegane jako oszustwo. Jeśli rano coś zepsuje lub zepsuje, to wieczorem powie, że nie ma z tym nic wspólnego. Naprawdę nie może sobie przypomnieć tej sprawy. Ale są też całkiem prawdziwe powody, by kłamać lub zniekształcać fakty.
- Dziecko może kłamać trochę, aby uzasadnić swoje oczekiwania. Niestety, często pokładamy zbyt duże nadzieje w dziecku i oczekujemy od niego więcej, niż on może. Okruszyna chce być najlepsza i dlatego może nieco upiększyć faktyczny stan rzeczy.
- Brak uwagi. W nowoczesnym rytmie życia czasami nie ma wystarczająco dużo czasu na bajkę przed pójściem spać na dziecko lub spokojnym spacerem przez park. Dzieci bardzo dobrze pamiętają, kiedy rodzice okazują im większą uwagę i próbują powtórzyć tę sytuację. Tak więc "chory brzuch" czasami nie jest powodem, aby uciec przed przedszkolem, ale prośbą o uwagę mamy.
- Strach przed karą. Rodzice często zbyt wiele przywiązują do rzeczy materialnych, opinii publicznej lub standardów przyjętych w społeczeństwie. Jeśli dziecko rozdarło coś nowego lub uderzyło inne dziecko, podczas gdy ty masz zamiar krzyczeć lub inną straszną karę dla niego, łatwiej jest dziecku kłamać.
- Imitacja dorosłych. Jednym z powodów oszustwa jest często osobisty przykład rodziców. Niewinne kłamstwo w naszym rozumieniu dla dziecka może stać się wzorem zachowania, a on po prostu nie zna granic tej niewinności.
Co powinni zrobić rodzice?
Pierwszą rzeczą, której powinieneś się nauczyć, to nigdy nie nadużywać dziecka. Pamiętaj, kiedy nauczył się jeść samodzielnie i rozlewał owsiankę na podłodze, nie skarciłeś go za to. Właśnie się nauczył. Tutaj sytuacja jest podobna.
Dzieci zaczynają oszukiwać tylko wtedy, gdy nie ma innej drogi. Aby uniknąć takich problemów, zawsze zaczynaj od siebie. Wszystko pochodzi od rodziny, szukaj przyczyn. Możliwe, że wywierasz zbyt duży nacisk na miękiszu i nakładasz na niego nieznośny ciężar. Nie żądaj od niego wyników olimpijskich w klubie sportowym lub przywództwa w grupie. Chwalcie go za małe sukcesy i podkreślcie godne uczynki.
Daj okruchy wystarczająco dużo czasu, aby uniknąć braku uwagi. Rekompensuj obciążenie pracą tygodnia w czasie wakacji rodzinnych, a za dnia zajmuj się książką w nocy lub krótką rozmową z dyskusją z poprzedniego dnia. Przy okazji, jeśli ty
I wreszcie, kilka charakterystycznych znaków, że dziecko oszukuje lub zniekształca prawdę:
- ten mały nie patrzy w oczy, stale zakrywa usta dłonią, wyciąga płatek ucha lub prostuje włosy;
- niepewna twarz, tempo wypowiedzi wyraźnie pospieszne lub celowo wolne, mała przeciąga czas;
- jeśli zapytasz ponownie, wtedy w historii pojawią się nowe fakty lub zmodyfikowane stare.