Obraz śmierci od stuleci pozostaje atrakcyjny dla kultury i sztuki. Wiele postaci pochodziło z czasów starożytnych, a wśród nich - starożytnego greckiego boga Thanatosa, przedstawionego jako skrzydlata młodzież w kapturze, z wygasłą pochodnią w dłoni. Uosabiał wygaśnięcie życia.
Co to jest Thanatos?
W sensie ogólnym thanatos jest pragnieniem śmierci na poziomie instynktownym i jej personifikacją. Termin ten pochodzi od imienia starożytnego bóstwa, znanego również jako Fanatos, Tanat i Fan, którego kult istniał przez wiele stuleci w Sparcie. Od starożytnego języka greckiego jego imię jest tłumaczone jako "śmierć" (thanatos). Obraz został odzwierciedlony nie tylko w mitologii, ale także w sztuce, psychologii i psychoanalizie. Pojęcie ma kilka znaczeń.
Thanatos w filozofii
Z punktu widzenia filozofii tanatas jest atrakcją do samozniszczenia, rozkładu i dezintegracji. Wraz z Life, Eros, koncepcja jest integralną częścią bycia. Bez względu na to, jak dana osoba interpretuje swój upadek i nie reprezentuje życia po śmierci , zawsze myśli tylko o tym, jak przedłużyć życie i poprawić je. Filozoficzne rozważania na temat śmierci trwają ponad jeden wiek. Jest stałym przedmiotem ludzkiej myśli. Silna uwaga zwrócona na tę kwestię została zauważona w kilku okresach:
- w erze masonerii;
- w czasach Fiodorowa i Dostojewskiego, kiedy trwały duchowe dyskusje;
- w srebrnym wieku (emigracyjna publicystyka).
W rosyjskiej filozofii interdyscyplinarny ruch tanatologiczny analizuje ten problem. Od lat 90. Stowarzyszenie Thanatologów w St. Petersburgu opublikowało almanach "Figury Thanatosa". Problemy z publikacją są następujące:
- symbole śmierci;
- obrazy w sztuce;
- samobójstwo;
- materiały z konferencji międzynarodowych itp.
Thanatos w psychologii
W XX wieku filozoficzne idee Schopenhauera i biologiczna teoria Weismanna pozwoliły na ukształtowanie obrazu śmierci i niektórych jej sił. Odpowiedzi na pytanie o to, co jest tanatos w psychologii, poszukiwali wybitni psychoanalitycy: E. Weiss, P. Federn, M. Klein, Z. Freud i inni, austriacki psychiatra Wilheim Steeckel przedstawił pojęcie i definicję tego terminu. Walka żywych i śmiertelnych, agresja i zniszczenie są fundamentalne. Jest podstawą istnienia człowieka i jego aktywności umysłowej. Te dwa przeciwstawne zjawiska są podwójne i noszą nazwy greckich bogów w psychologii.
Eros i Thanatos według Freuda
Znany psychoanalityk Zygmunt Freud przeciwstawił się dwóm instynktom - instynktowi życia i śmierci. Wola pierwszego wyraża Eros - instynkt samozachowawczy i seksualności. Thanatos według Freuda jest tak samo silny i działa na bazie energii libido. Może być dwojakiego rodzaju:
- Jest skierowany do ludzi i różnych przedmiotów, a następnie ma formę niszczycielskich działań, na przykład wandalizmu, sadyzmu itp.
- Koncentruje się na sobie. Taki instynkt wyraża się w masochizmie i próbach samobójczych.
W swojej pracy "Ja i ja" (1923) Freud podkreślił, że w psychice trwa ciągła walka między dwoma napędami. Thanatos i Eros przeciwdziałają sobie nawzajem, a pomiędzy tymi dwoma instynktami jest "ja" człowieka. Eros jest pogwałceniem spokoju i przestrzega zasady przyjemności. I "śmiertelne" instynkty mają skłonność do odpoczynku i przyciągania jednostki.
Thanatos - Mitologia
W greckich mitach ludzie próbowali odpowiedzieć na ekscytujące pytania, zrozumieć istotę. Tak więc "przeciwnik" Erosa był wytworem ciemności. Bogini nocy, matka Thanatosa, nosiła imię Nyukta ("noc") i uosabiała ciemność, która przychodzi wraz z zachodem słońca. Od boga wiecznej ciemności, Erebu, Nyukta urodziła synów i córki. Wśród nich był Bóg Śmierci. Pomyślał w opowieściach o Herkulesie (pod imieniem Tanat) i Syzyfie. Wspomina się go w Theogony's Theogony, w Iliadzie Homera i innych starożytnych legendach. Bóg miał swój własny kościół w Sparcie, a jego twarz została przedstawiona w grobach.
Kim jest Thanatos?
W starożytnej sztuce greckiej bóg Thanatos pojawił się na różnych obrazach, ale wszystkie są atrakcyjne, biorąc pod uwagę, że postać się uosabia. Z reguły jest on reprezentowany jako:
- młody człowiek ze skrzydłami za plecami;
- w czarnej szacie;
- trzyma w rękach wymarłą pochodnię i miecz.
Miejsce jego mieszkania - Tartarus i młody człowiek są obok tronu Aidy. Dla ludzi posłańcem końca jest moment, w którym kończy się okres życia mierzony przez boginie losu. Posłaniec Hadesu odcina włosy z głowy "skazanego" i umieszcza swoją duszę w królestwie zmarłych. Starożytni Grecy wierzyli, że czasami Tanat daje drugą szansę na życie.
Thanatos i Hypnos
Według legendy Thanatos, bóg śmierci, miał brata bliźniaka Hypnosa, a ich obrazy są nierozłączne. Na niektórych obiektach sztuki i rzemiosła można je zobaczyć jako białych i czarnych chłopców. Według legendy, Hypnos zawsze towarzyszył Śmierci i nosił na swoich skrzydłach sen. Spokojny, wspierający wszystkich, brat Thanatosa był uderzająco odmienny od niego. Jeśli śmierć nienawidzi zarówno ludzi, jak i bogów, Hypnos traktowany był serdecznie. Szczególnie był kochany przez Muzy. Synowie Nyukta i Erebusa przynosili różne wartości człowiekowi, ale znaczenia każdego nie można lekceważyć.
Sigmund Freud powiedział kiedyś: "Celem wszelkiego życia jest śmierć". Zgodnie z ocenami wielkiego psychoanalityka atrakcyjność niszczenia i niszczenia jest zjawiskiem normalnym. W przeciwnym razie, jak wyjaśnione są regularne konflikty zbrojne? Dzięki Erosowi - instynktowi życia, rozwija się kultura i ogólny standard życia. Ludzie wchodzą ze sobą w interakcje, tworzą grupy: rodzina, społeczność, państwo. Ale skłonność do agresji, okrucieństwa i zniszczenia prędzej czy później daje o sobie znać. Następnie dołącza się inny instynkt, Thanatos. Ze śmiercią nie możesz żartować, ale nie powinieneś o tym zapominać.