Tajemniczy kamienny kompleks Stonehenge był pierwszym prawdziwym dowodem na to, że nie jesteśmy sami we wszechświecie!
Rzadka osoba uważa Stonehenge za megalit, pomnik starożytności. Większość ludzi chce rozwiązać swoją zagadkę, dlatego najbardziej szalone teorie na temat pochodzenia kamiennego kompleksu pojawiają się regularnie w prasie: jest uważana za jeden z zabytków starożytnej cywilizacji, jest uważana za portal do innych światów używanych przez starożytnych bogów do odwiedzenia Ziemi. Badania naukowe mogły położyć kres rozwojowi szeregu dziwnych hipotez: okazało się, że Stonehenge była dokładną mapą Układu Słonecznego, dopóki nie doszło do straszliwej katastrofy ...
Ciekawe fakty na temat Stonehenge, dzięki czemu myślisz
Stonehenge znajduje się w hrabstwie Wiltshire w południowej części kontynentalnej Anglii. Imię Stanhengues lub Stanhang otrzymał we wczesnym średniowieczu. Mieszkańcy tych miejsc zakładali, że kompleks został zbudowany przez Druidów, ponieważ od języka celtyckiego jego nazwa jest tłumaczona tylko jako "kamienie wiszące". W połowie XX wieku historycznie dokładne było rozważanie dat jego budowy dla wieków z nowego kamienia i brązu.
Kilka lat temu dzięki metodzie radiowęglowodanowej udało się odkryć prawdziwy mechanizm i dokładną datę powstania tego niezwykłego pomnika architektury. Okazało się, że został zbudowany w trzech etapach w ciągu 1500 lat - indywidualne szczegóły projektu zostały stworzone przez plemiona i narodowości różnych epok i, być może, przekonań. W pierwszej fazie budowy wykopano główny row i wały. Podczas wykopalisk pod nimi odkryto dużą liczbę poroża jeleni, które w czasach starożytnych uważano za najskuteczniejszy sposób osłabiania mocy złych duchów. Ludzie, którzy mieszkali w drugiej fazie budowy, wypełnili fosę i zbudowali aleję między Heelstone a wejściem. Wyłożyli dwa ogromne pierścienie z 80 kamiennych bloków z dziwnym niebieskawym odcieniem. Uczestnicy trzeciego etapu budowy dokonali przebudowy Stonehenge, zastępując niebieskie kamienie kolonadą i 30 tripami (struktury trzech kamieni).
Nie ma wątpliwości, że wyniki badań są wielokrotnie sprawdzane. Kamienie do budowy zostały przywiezione z Południowej Walii, ich łączna waga wynosi około 1500 ton. W tamtych czasach, które zostały stworzone przez Stonehenge, nie było technologii zdolnych do przenoszenia tak ciężkich bloków. Dlatego istnieją dwie główne legendy o nadprzyrodzonym wystąpieniu Stonehenge: pierwsza z nich mówi, że bogowie stworzyli ją dla ludzi jako grób pogańskiej królowej Boadicei i jako portal do podróży na Ziemię. Druga teoria sugeruje, że znany czarodziej Merlin w czasie budowy Stonehenge udowodnił starożytnym Brytyjczykom, że jest w zmowie z siłami ciemności i nie jest szarlatanem.
Im szersza jest wiedza człowieka w astronomii i kosmologii, tym częściej ludzie myśleli, że Stonehenge zostało zbudowane jako mapa planet lub gigantycznego obserwatorium. XVIII-wieczni naukowcy spekulowali, że jest to brytyjski punkt obserwacyjny, który pozwala badać rozgwieżdżone niebo i przewidywać pewne kosmiczne zjawiska. W 1995 roku poparł ich brytyjski astronom Duncan Steele, który wysunął hipotezę naukową, że dzięki pomocy Brytyjczyków z Stonehenge udało się przewidzieć przejście Ziemi przez ogon komety, nie dysponując jednocześnie nowoczesnym sprzętem. Badane cechy kompleksu kamieni potwierdziły, że jego twórcy znali to, co nazywa się czasem trwania roku słonecznego i cyklu orbitalnego Księżyca.
Jak Stonehenge mówił o tajemnicy dwunastu planet Układu Słonecznego?
Na korzyść faktu, że sława exposer prawdziwej historii starożytności wkrótce pójdzie za metodologią radiowęglowa, nie tylko odkrycie krok po kroku budowy Stonehenge. Zaletą tej metody badawczej jest możliwość komputerowej symulacji pierwotnego obiektu historii zniszczonego przez czas, ludzi lub zjawiska naturalne. W 2014 roku w Anglii nastąpiła bezprecedensowa susza w tych miejscach, podczas której kręgi na ziemi rozjaśniły się w miejscu wcześniejszego umiejscowienia utraconych kamieni Stonehenge. Masywne kamienne bloki tak mocno naciskały na glebę, że pierwsze odwodnienie górnej warstwy gleby doprowadziło do odkrycia ich śladów.
Zaraz potem komputerowa rekonstrukcja Stonehenge została stworzona tak, jak pierwotnie została pomyślana. Okazało się, że oprócz kalendarza księżycowego i słonecznego dokładnie powtórzył model układu słonecznego w przekroju. Bez najmniejszego wahania naukowcy rozszyfrowali tajemnicę ziemskich "sąsiednich" planet, które nie były 9, ale 12! Stało się jasne, że dwa z nich znajdowały się za orbitą Plutona, a trzecie między Marsem a Jowiszem. Zamiast tego, współcześni naukowcy obserwują pas asteroid i mgławicę, której nie można zbadać. Oczywiste jest tylko, że asteroidy są fragmentami planety Phaethon. To odkrycie, podobnie jak oryginalna struktura Stonehenge, w pełni dowodzi teorii, że układ słoneczny składał się wcześniej z 12 planet.
Międzynarodowa Unia Astronomiczna złożyła już propozycję oficjalnego potwierdzenia 12-planetarnego układu słonecznego. Do tej pory nie wiadomo, co stało się z Phaethonem i pozostałymi dwiema znikającymi planetami. Badania wykazały, że Phaethon doświadczył sztucznie wymodelowanej eksplozji na powierzchni gleby. Czy cywilizacje pozaziemskie, kiedy "przeniosły się" na inną planetę, zatuszowały ślady własnych technologii, aby ludzkość nie poznała ich sekretów? Pytanie pozostaje otwarte ...