Różyczka u dzieci jest uważana za jedną z najbardziej zakaźnych chorób, a szczególnie podatna na jej działanie u dzieci w wieku od 3 lat. Przed tym wiekiem większość dzieci, które otrzymują mleko matki, nabywa wraz z nim ochronne przeciwciała, dzięki czemu pozostają odporne na infekcje.
Jak mogę uzyskać różyczkę?
Ta choroba jest wirusowa, tj. czynnikiem sprawczym jest specyficzny typ wirusa należący do rodzaju Rubyvirus, który jest reprezentowany przez kwas nukleinowy typu RNA. Dzięki podwójnej membranie ochronnej patogeny te mają pewną odporność na czynniki zewnętrzne, zachowują żywotność przez kilka godzin w temperaturze pokojowej i dobrze tolerują wpływ ujemnych temperatur. Rubivirusy szybko umierają pod wpływem ultrafioletu i wrzenia, a także podczas przetwarzania:
- aceton;
- alkalia;
- kwas;
- zwykłe środki dezynfekujące.
Źródłem i czynnikiem wywołującym zakażenie jest osoba chora, niekoniecznie mająca objawy kliniczne. Okres inkubacji różyczki trwa do 12-24 dni, a przez cały ten czas zarażony jest aktywnym handlarzem infekcji, wydzielając wirusa przez drogi oddechowe. Główna droga przekazu jest powietrzna, dlatego większość przypadków infekcji jest związana z obecnością dzieci w miejscach o dużej koncentracji ludzi - w przedszkolach, szkołach, placówkach medycznych itp.
Często różyczka infekuje bliski kontakt z chorym, uwalniając patogeny wraz z cząsteczkami śliny podczas rozmowy, kaszląc, kichając. Promuje szybkie rozprzestrzenianie się infekcji suche powietrze w zamkniętym pomieszczeniu. Warto zauważyć, że głównym celem wirusa jest śluzowa krtań, gardło i migdałki, więc utrudnione oddychanie nosowe u dziecka jest dodatkowym czynnikiem ryzyka. Możliwa jest również bezpośrednia droga transmisji poprzez kontakt z błonami śluzowymi (z pocałunkami).
Innym mechanizmem przenoszenia infekcji jest transplacentalna infekcja płodu od chorej matki. W tym przypadku dzieci z wrodzoną chorobą wydzielają patogeny z wydzieliną dróg oddechowych i moczu przez około dwa lata, co stanowi zagrożenie epidemiologiczne. Ponadto czynnik sprawczy wpływa ujemnie na rozwój płodu nienarodzonego dziecka, prowadząc do różnego rodzaju wad - aparatu słuchowego, układu sercowo-naczyniowego, oczu.
Czy mogę dostać różyczkę na ulicy?
Wielu rodziców obawia się, jak złapać różyczkę i jakie jest prawdopodobieństwo "złapania" infekcji na ulicy. Biorąc pod uwagę podatność wirusów różyczki na promieniowanie ultrafioletowe (patogen rozpada się po 40 sekundach pod wpływem światła słonecznego), istnieje małe prawdopodobieństwo złapania się na otwartym powietrzu, ale prawdopodobieństwo zakażenia utrzymuje się w bliskim bezpośrednim kontakcie, szczególnie długotrwałym. Dlatego konieczne jest zabezpieczenie komunikacji chorego dziecka z innymi dziećmi, nawet na ulicy.
Czy mogę uzyskać różyczkę, jeśli mam inokulację?
Pod wpływem szczepionki powstaje odporność, która chroni przed infekcją przez wiele lat. W tym samym czasie szczepionka nie zapewnia stuprocentowego ubezpieczenia przeciwko wirusowi różyczki, co tłumaczy się zastosowaniem w szczepionce osłabionych szczepów patogenu, które mają niską zdolność do aktywacji układu odpornościowego. Dlatego czasami zdiagnozowano różyczkę u dzieci po szczepieniu. Ponadto, ponowne zakażenie występuje w przypadkach zaburzeń odporności u dzieci, w tym niektórych poważnych chorób.
Jeżeli po szczepieniu rozwija się różyczka u dzieci, objawy choroby są często łagodne lub nie występują (bezobjawowa różyczka). Wynika to z faktu, że przy wielokrotnym wnikaniu wirusy przeważnie pozostają w błonach śluzowych dróg oddechowych, praktycznie nie przenikając do krwioobiegu i nie rozprzestrzeniając się przez ciało.
Czy mogę ponownie uzyskać różyczkę?
Inną kwestią interesującą rodziców jest to, czy po wcześniejszej patologii można ponownie złapać różyczkę. W tym przypadku odporność rozwinięta po infekcji i regeneracji jest bardziej stabilna, a prawdopodobieństwo ponownej infekcji jest bardzo niskie. W bardzo rzadkich przypadkach osoba nawracająca różyczka, a to często występuje nie wcześniej niż 10-15 lat po pierwszym epizodzie choroby.
Jak przebiega różyczka u dzieci - objawy
Po wniknięciu do organizmu przez drogi oddechowe, wirus po pewnym czasie wchodzi do węzłów chłonnych szyjnych, a stamtąd jest przenoszony do całkowitego przepływu krwi i rozprowadzany w całym ciele. Patogen ustala się głównie w tkankach nabłonka skóry, błonach śluzowych, w węzłach chłonnych, gdzie aktywnie się rozmnaża, powodując charakterystyczne przejawy. Ponadto czynnik zakaźny jest w stanie przeniknąć do ośrodkowego układu nerwowego. Zastanów się, jak różyczka manifestuje się u dzieci w różnych okresach choroby.
Okres inkubacji różyczki u dzieci
W okresie inkubacji różyczki kliniczny obraz choroby jest nieobecny, tj. patologia wcale się nie objawia, nie powoduje skarg, a można się o niej dowiedzieć tylko poprzez laboratoryjne badania krwi. Średnio ten okres trwa około 18 dni. Warto przypomnieć, że już w tej fazie choroby zakażone dziecko może zarazić innych, wyodrębniając wirusa mikrokropelkami ze śliny.
Początkowy etap różyczki u dzieci
Pod koniec fazy inkubacji następuje okres prodromalny, trwający od kilku godzin do kilku dni, w którym objawy różyczki u dzieci wykazują podobieństwo do wielu innych patologii. Wyliczmy, jakie oznaki różyczki u dzieci mogą być obecne na tym etapie:
- niewielkie złe samopoczucie;
- kapryśność;
- lekkie dreszcze;
- lekki ból w głowie;
- słaby apetyt;
- zaczerwienienie gardła;
- Prześladowanie w gardle;
- kaszel;
- lekki nieżyt nosa, przekrwienie nosa;
- niewielkie zapalenie błony śluzowej oka.
Jak wygląda różyczka u dzieci?
Następnie następuje okres, w którym objawy różyczki u dzieci stają się specyficzne, z których główne są następujące:
- wysypka skórna;
- wzrost i ból węzłów chłonnych (szyjny, potyliczny, klatki piersiowej, pachowy itp.);
- nieżytowe zjawiska (objawy zapalenia krtani, zapalenia gardła, zapalenia oskrzeli);
- umiarkowany wzrost temperatury ciała;
- czasami - ból w jamie brzusznej, naruszenie stolca.
Wysypka z różyczką u dzieci pojawia się najpierw na twarzy, skórze głowy i szyi, ale przez krótki czas rozprzestrzenia się na pień. Miejsca o największej lokalizacji wysypki - powierzchnie prostowników dłoni i stóp, pośladki, plecy. Na dłoniach i podeszwach stóp nie ma wysypki. Otrzymane elementy są jasnoróżowe, okrągłe lub owalne, małe, nie wystające ponad powierzchnię skóry. Czasami pojawia się wysypka w postaci ciągłego zaczerwienienia. Wysypki trwają 2-4 dni, po czym całkowicie znikają. Dziecko pozostaje zakaźne przez tydzień po wystąpieniu wysypki.
Jak leczyć różyczkę u dziecka?
W czasie choroby dziecka wymagane jest izolowanie od innych dzieci do 7 dni po wystąpieniu wysypki, aby zapobiec kontaktowi z kobietami w ciąży w celu uniknięcia infekcji. Różyczka u dzieci jest najczęściej wykonywana w domu, hospitalizacja jest konieczna w obecności powikłań. W czasie wysypki zalecamy odpoczynek w łóżku. Nie jest dostępne specyficzne leczenie, leki objawowe mogą być przepisywane w celu obniżenia temperatury ciała w oparciu o paracetamol lub ibuprofen. Dziecko powinno pić więcej płynów, jeść bardziej efektywnie.
Profilaktyka różyczki u dzieci
Rodzice, którzy nie chcą, aby ich dziecko dostało różyczki, muszą zapewnić, że harmonogram szczepień jest spełniony. Szczepienie z tej choroby znajduje się na liście obowiązkowej i jest wykonywane w wieku 1 roku, po czym następuje szczepienie w wieku sześciu lat. Ponadto można zapewnić dodatkowe szczepienia dla dorastających dziewcząt.