Rodzaje nekrozy

Z powodu różnych czynników patologicznych, zewnętrznych i wewnętrznych, żywe tkanki ciała mogą ulegać nieodwracalnym zmianom i umierać. Odtworzenie martwych komórek nie będzie możliwe, ale całkiem możliwe jest zatrzymanie tego procesu, ograniczając jego dystrybucję. Dla prawidłowego leczenia konieczne jest poznanie wszystkich rodzajów martwicy, ponieważ prawidłowa diagnostyka różnicowa pozwala wpływać na pierwotną przyczynę śmierci tkanki, a nie na jej konsekwencje.

Główne rodzaje martwicy i przyczyny jej pojawienia się

W medycynie zwykle klasyfikuje się martwicę komórek według 3 kryteriów.

W związku z tym rozróżnia się następujące formy choroby:

• tropononurotyczny;
• niedokrwienny;
• alergiczny;
• traumatyczny;
• toksyczny.

Mechanizm rozwoju odróżnia bezpośrednią martwicę, która obejmuje dwa ostatnie typy chorób z powyższej listy oraz pośredni typ patologii, który obejmuje wszystkie inne formy.

Istnieje również klasyfikacja w zależności od objawów klinicznych choroby i jej cech morfologicznych:

• Caseous;
• atak serca;
• koagulacyjny lub suchy;
• fibrynoid;
• zgorzel;
• woskowaty;
• odleżyny;
• kolkowy lub mokry;
• sekwestracja;
• tłusty.

Najczęstszym typem nekrozy jest niedokrwienna (naczyniowa) śmierć tkanki serca - zawał serca . Pozostałe formy znajdują się w przybliżeniu w tym samym stosunku.

Wyniki głównych rodzajów martwicy na różnych etapach

Istnieje wiele konsekwencji rozpatrywanego procesu. Wśród nich jest 7 głównych wariantów przebiegu patologii, od których zależy wstępna prognoza:

1. Demarkacja - istnieje fragmentacja martwych komórek, a wokół nich skupienie reaktywnego zapalenia. Zapewnia to oddzielenie zdrowych i chorych tkanek. W dotkniętym obszarze występuje obrzęk i zaczerwienienie, zwiększone krążenie krwi, co pozwala leukocytom i fagocytom na niezależne usuwanie uszkodzonych komórek.
2. Organizacja - wymiana martwych tkanek na bliznę. Po zakończeniu martwicy na jej miejscu znajduje się blizna.
3. Enkapsulacja - miejsce z martwymi komórkami ogranicza się do kapsułki tkanki łącznej.
4. Zwapnienia lub petryfikacja to względne stwardnienie strefy nekrotycznej z powodu nagromadzenia w niej soli wapniowych (dystroficzne zwapnienie).
5. Osasowanie jest rzadką opcją dla ciągłego zwapnienia, gdy tkanka kostna pojawia się w miejscu martwicy.
6. Kistoobrazovanie - wynik kolizyjnej postaci choroby.
7. Topnienie jest najbardziej niekorzystnym typem następstw choroby. Palenisko z nekrotycznymi tkankami topi się pod działaniem ropnych procesów i chorobotwórczych bakterii .