Zanik tkanki dziąseł prowadzi do tego, że twarz jest zdeformowana, zmienia się pozycja przetrwałych zębów. W niektórych przypadkach planowana implantacja zębów musi zostać anulowana z powodu znacznego zmniejszenia wielkości kości szczęki. Eksperci do naprawienia wady zalecają procedurę podnoszenia zatok. Większość ludzi, z dala od medycyny, chciałaby wiedzieć, że jest to sine-lifting.
Podnoszenie zatok jest technologią mikrochirurgiczną w stomatologii, mającą na celu przywrócenie tkanki kostnej szczęki. Procedura jest zorganizowana w następujący sposób: Implantolog, wykonując wąską dziurę w dziąsłach i kościach, nieznacznie przesuwa dno zatoki szczękowej lub zatokę nosową. Osteoplastyczny materiał wstrzykuje się do utworzonej wnęki, która zastąpi tkankę kostną, dzięki czemu objętość szczęki zwiększa się do grubości umożliwiającej umieszczanie implantów.
Rodzaje windy Sinus
Otwarte podnoszenie sine odbywa się z wyraźnym brakiem objętości kości w bocznych obszarach górnej szczęki. Uniesienie górnego szczęki w stomatologii za sinus uważane jest za dość skomplikowaną operację i odbywa się w 4 etapach:
- W gumie i szczęce powstaje otwór.
- Wnęka zatoki szczękowej jest poszerzona.
- Wprowadzono sztuczną substancję kostną.
- Rana jest zszyta.
Zamknięte (miękkie) podnoszenie zatok przeprowadza się, gdy kość o wysokości nie jest mniejsza niż 8 mm. Wykonany cylindryczny otwór w miejscu instalacji przyszłego implantu jest wypełniony tworzywem kostno-plastycznym. Po tej procedurze implant dentystyczny wkłada się do przygotowanego otworu.
Podnoszenie zatoki balonowej jest uważane za najbardziej delikatny sposób. Jego zaletą jest zainstalowanie miniaturowego cewnika z balonem pod błoną śluzową. Wypełnienie mini-balonu cewnikiem specjalnym płynem powoduje stopniowe i bezbolesne łuszczenie się błony śluzowej. Implanty są instalowane natychmiast po wprowadzeniu substytutu kości.
Przygotowanie do podnoszenia zatok
Specjalista przed operacją dokładnie bada zatoki szczękowe pacjenta, aby upewnić się, że nie ma żadnych anatomicznych cech zapobiegających podnoszeniu sinusoidy. Badanie przeprowadzane jest metodą rentgenograficzną i kliniczną. Zapobieganie zapaleniu zatok przynosowych, przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa, obecności polipów w nosie i wielu przegród w zatokach. W przypadku braku oczywistych przeciwwskazań, pacjentowi przed operacją można przepisać leki - antybiotyki i steroidy.
Powikłania podnoszenia zatok
Pooperacyjny okres podnoszenia zatok trwa około tygodnia, a specjalistę należy obserwować przez miesiąc. W tej chwili pacjentowi zaleca się ostrożne wykonywanie procedur higienicznych, z wyłączeniem aktywności fizycznej. Ważne jest również zapobieganie infekcji wirusowej i oddechowej. Wszystkie te środki mają na celu nie powodowanie przemieszczenia materiału wprowadzanego do zatok i zapobieganie tworzeniu ogniska zapalnego w gojeniu tkanek. Z pewnością warunkiem determinującym pomyślny wynik zabiegu jest umiejętność lekarza i prawidłowo zorganizowany okres pooperacyjny. Po liftingu zatok można zauważyć następujące komplikacje:
- obrzęk tkanek i zapalenie zatok;
- perforacja błony śluzowej zatoki;
- krwawienie;
- ostre lub przewlekłe zapalenie zatok ;
- przewlekły nieżyt nosa.
Uwaga, proszę! Palenie znacznie się pogarsza i wydłuża okres rekonwalescencji po operacji.
W ostatnich latach pacjentom z silnym atrofią tkanki kostnej i niewielką liczbą zachowanych zębów zaleca się bardziej innowacyjną technologię - podstawową implantację, która pozwala na objęcie bez tworzenia się kości.