Dżuma u psów i zwierząt mięsożernych (wilki, lisy) jest chorobą zakaźną, która uszkadza jelita, narządy wewnętrzne, zwłaszcza układ nerwowy. Choroba jest przenoszona przez unoszące się w powietrzu kropelki w kontakcie z zakaźnym zwierzęciem, przez buty i tym podobne. Okres inkubacji może trwać do czterdziestu dni.
Pierwszymi objawami mięsożernej zarazy u psów są: odmowa jedzenia, światłowstręt, letarg, temperatura do 41 stopni. Te objawy pojawiają się w 1-5 dniu choroby, u nich zwierzę może być nadal leczone bez powikłań. W dniach 6-10, zaczynają się wymioty , ropne wydzielina z nosa, oczu, kaszel. W ciągu tygodnia występują paraliż, niedowład, napady padaczkowe. W tym czasie zwierzę nie może zostać wyleczone, wpływa na układ nerwowy i pozostają powikłania na całe życie.
Szczenięta i starsze zwierzęta częściej chorują na dżumę.
Leczenie zarazy u psów
Terapia dżumy jest najskuteczniejsza we wczesnych stadiach choroby. Zniszczenie patogenu, tłumienie zakażeń, odbudowa uszkodzonych narządów, zwiększenie odporności.
Wirus jest niszczony przez surowice i użycie immunoglobulin z przeciwciałami do czynnika przyczynowego. Wiążą wirusa i pozwolą komórkom odporności je zniszczyć. Infekcje mikrobiologiczne są tłumione przez antybiotyki. Jednocześnie uszkodzone narządy są leczone, wykrztuśne, sorbenty, przeciwbiegunkowe są używane. Odzyskiwanie układu nerwowego często trwa miesiące. Zastosowanie immunostymulantów pozwala zwiększyć system obronny organizmu, w tej chorobie odrodzenie zwierzęcia zależy w dużej mierze od niego.
Nowoczesne szczepionki o wysokiej jakości będą chronić zwierzęta przed tym niebezpiecznym