Dżuma u psów, które wciąż można nazwać chorobą Kare, plagą lub plagą mięsożerną, jest niezwykle niebezpiecznym stanem zdrowia zwierząt. Choroba ta może rozprzestrzeniać się drogą powietrzną lub przez kontakt, a także przejść przez układ trawienny. Wiele dzikich zwierząt może zarazić zarazę, ale nie człowieka ani kota.
Ryzyko zachorowania na chorobę Kare'a to:
- psy, które nie otrzymały wymaganej szczepionki;
- zwierzęta trzymane w niehigienicznych warunkach;
- objawy dotyczące płytki nazębnej u szczeniąt są niezwykle częste, dopóki nie osiągną 3 miesiąca życia;
- zwierzęta, które otrzymują nieregularne spożycie leków przeciwpasożytniczych i złe odżywianie.
Objawy dżumy u psów
Czas inkubacji choroby zwykle waha się od kilku dni do trzech tygodni. Ale z reguły pierwsze objawy obecności psów w jamie ustnej obserwuje się po 5-14 dniach od momentu zakażenia. Zwykle wirus częściowo wpływa na organizm, preferując "siedzenie" w jednym konkretnym narządzie. Wpłynęło to na pojawienie się warunkowej klasyfikacji zarazy, w której każdy gatunek ma nieodłączne cechy:
- Nerwowy kształt . Charakteryzuje się: teak, konwulsje, skurcze mięśni. Pies wykazuje agresywną postawę, jest stale spragniony, ma wysoką gorączkę. Brak elementarnego leczenia prowadzi do paraliżu i śmierci z uduszenia.
- Postać płucna . W tym przypadku miejscem dyslokacji choroby są płuca. Zwierzę praktycznie nie je, nie pije dużo, ma gorączkę, słabość i stan zapalny migdałków. Bez leczenia stan pogarsza się gwałtownie, pojawia się ropne wydzielanie z oczu i nosa, stolec staje się płynny, pojawiają się wymioty.
- Postać jelitowa . Choroba atakuje narządy, które biorą udział w procesie trawienia. Zwierzę jest stale chore, stolce są żółte i nieznośnie pachnące. Pies może zemdleć, na zębach pojawiają się ciemne plamy, a na języku pojawia się biała powłoka. Ponadto istnieje wysoka temperatura i nieugaszone pragnienie.
- Skórna forma , która jest uważana za najbardziej nieszkodliwą, jeśli można tak powiedzieć. Towarzyszą mu stale mnożące się ropnie, które pojawiają się na uszach, łapkach, na brzuchu i na pysku psa. Po pewnym czasie pęcherze zaczynają pękać, zamieniając się w rany. Te ostatnie goją się bardzo długo, co sprzyja rozmnażaniu się bakterii i infekcji.
Ponadto, jakie objawy dżumy u psów będą towarzyszyć biegowi choroby, zależy od formy jej przebiegu. Na przykład choroba błyskawiczna Kare kończy się nagłą śmiercią zwierzęcia, przed którym nie było żadnych oznak infekcji. Ostra postać zarazy charakteryzuje się: utratą apetytu, biegunką, pragnieniem, wymiotami i wypływem z nosa i oczu. Chronicznemu przeciekowi towarzyszy albo całkowity brak objawów, albo ich słaba manifestacja. Ten stan może trwać długo i nie przyciąga uwagi właściciela psa.
Dog distemper: objawy i leczenie
Jeśli właściciel zwierzęcia zauważył co najmniej jeden z powyższych objawów choroby, musi natychmiast wezwać weterynarza. Na podstawie wyników wykonanych testów zostanie przepisane leczenie, które łagodzi nieprzyjemne i bolesne objawy. Trzeba być przygotowanym na to, że proces zdrowienia będzie długi i trudny, wymagający od osoby ogromnej opieki. Pies potrzebuje dobrego, frakcjonalnego jedzenia, trzymania w ciepłym i zaciemnionym pokoju, leczenia antyseptycznego i przyjmowania leków.
Wszystkie powyższe dowody raz jeszcze potwierdzają znaczenie terminowego i regularnego szczepienia zwierzęcia, jako jedynego niezawodnego sposobu zapobiegania.