Bez względu na to, jak bardzo pies nauczy się niczego nie wybierać na ulicy, wciąż próbuje ukraść coś od właściciela w tajemnicy. Cóż, jeśli dostaniesz pyszną kość neoglodannaya. Ale domowe zwierzątko, nie przyzwyczajone do życia na ulicach, może złapać i coś znacznie bardziej niebezpiecznego dla siebie.
Oznaki zatrucia
U psów występują ogólne i specyficzne oznaki zatrucia. Zatem zachowanie psa, który zjadł, napił się lub powąchał "coś jest nie tak", będzie się znacząco różnić od zwykłego. Na przykład, pies, który jest czuły w naturze z powodu zatrucia, może nagle stać się agresywny i zwykle aktywny pies usiłuje usiąść, by odpocząć.
Wśród pierwszych objawów zatrucia u psów, weterynarze wydalają wymioty , biegunkę , przebarwienia błony śluzowej jamy ustnej i nosa oraz skórę. Jeśli zatrucie jest ostre, zwierzę może ślinić się, jęczeć, chować się w ciemnym kącie.
Pierwsza pomoc w zatruciu psa
Rezultat pomocy zwierzęciu z zatruciem zależy w dużym stopniu od substancji, na którą został zatruty. Z reguły trudno jest się o tym dowiedzieć, zwłaszcza gdy kłopoty wydarzyły się na ulicy, gdzie pies chodzi bez smyczy. Postępować zgodnie z następującym wzorem:
1. Trzeba znaleźć źródło i ścieżkę zatrucia, czyli dokładnie to, co i jak pies został otruty. Im szybciej można to wyjaśnić, tym większe są szanse na uratowanie zwierzęcia. Tak więc, produkty o niskiej jakości i trucizny dostają się do organizmu w ten sposób:
- przez usta do żołądka;
- przez wdychanie trujących oparów;
- przez skórę.
2. Konieczne jest zatrzymanie działania trucizny lub innej trującej substancji na zwierzęciu. Na przykład, jeśli pies jest zatruty w pomieszczeniu z dichlorfosem, konieczne jest noszenie respiratora, aby nie zatruć się, aby jak najszybciej wyprowadzić psa na świeże powietrze. Jeśli trucizna została rozlana na powłokę (na przykład kwas), należy ją natychmiast przepłukać dużą ilością bieżącej wody.
3. Pilnie dostarczyć zwierzę weterynarzowi - samoleczenie może kosztować go życie!
Zatrucie trucizną
Wśród objawów zatrucia psa trucizna oprócz wymienionych, obejmuje plamienie wraz z moczem i kałem, utratę orientacji, poszerzenie lub zwężenie głównych źrenic, drgawki, chrypkę i zmiany pulsu. Aby ustalić, co pies otruł, zaleca się przyniesienie do kliniki próbek wymiocin, kału lub resztek. Na ich podstawie lekarz będzie mógł odebrać antidotum.