Niewydolność serca jest stanem patologicznym, ponieważ serce nie radzi sobie z jej funkcją, nie zapewnia prawidłowego krążenia krwi. Niewydolność krążeniowo-oddechowa jest naruszeniem krążenia krwi wywołanego zmianami patologicznymi w płucach, naczyniach krwionośnych małego krążenia.
Przyczyny niewydolności krążeniowo-oddechowej
Występują ostre (rozwijające się przez kilka godzin, maksymalnie dni) i przewlekła niewydolność krążeniowo-oddechowa. Przyczyną ostrej niewydolności może być zator lub zakrzepica małych naczyń, zapalenie płuc, silny atak astmy, odma opłucnowa.
Przewlekła postać choroby może rozwijać się latami i być spowodowana defektami serca, zapaleniem mięśnia sercowego, miażdżycą płuc, nadciśnieniem w małym krążeniu krwi, innymi patologiami serca i płuc.
Objawy niewydolności sercowo-płucnej
Do objawów choroby należą:
- zadyszka, obserwowana po raz pierwszy z wysiłkiem fizycznym, a następnie w spoczynku;
- sinica (sinica) błon śluzowych, warg;
- obecność świszczącego oddechu w płucach ;
- częste głębokie oddychanie;
- obrzęk, zwłaszcza kończyn dolnych, które stopniowo rosną wyżej, aw ciężkich przypadkach obejmują dolną część brzucha;
- ogólne osłabienie i zmęczenie;
- możliwe naruszenie częstotliwości rytmu serca, arytmia.
Leczenie niewydolności krążeniowo-płucnej
Wstępna diagnoza może zostać postawiona przez lekarza na badanie, dla pełniejszej diagnozy i ustalenia przyczyn choroby może wymagać analizy, EKG, echokardiografii.
Leczenie choroby w dużej mierze zależy od jej przyczyn źródłowych i obejmuje:
- terapia chorób serca lub płuc, która wywoływała niewydolność;
- stosowanie diuretyków do usuwania obrzęków (zwykle razem z lekami w celu utrzymania poziomu potasu w organizmie);
- stosowanie glikozydów nasercowych (naparstnicy, strophanthin i innych);
- zażywanie narkotyków w celu normalizacji ciśnienia;
- tlenoterapia i powołanie leków stymulujących pracę ośrodka oddechowego;
- stosowanie eufiliny lub innych leków, które wywierają działanie rozszerzające na naczynia krwionośne małego krążka krwi;
- stosowanie fitopreparatów jako pomocy, najczęściej używanego naparstnicy;
- fizjoterapia, dieta, działania mające na celu normalizację masy ciała.
W niektórych przypadkach w przypadku ciężkiej choroby może być wymagana interwencja chirurgiczna.