Wysyłając dziecko do szkoły, rodzice mają nadzieję, że przynajmniej przez jakiś czas pozbędą się odpowiedzialności za to dziecko. Dokładniej, przenieś tę odpowiedzialność na barki nauczycieli. Pozwól im wychowywać, uczyć, karać, zachęcać ...
Jednak, jak się okazuje, takie podejście może bardzo szybko doprowadzić do katastrofalnych konsekwencji. Często, ponieważ dziecko nie chce się uczyć, to jego rodzice są odpowiedzialni za proces uczenia się.
Dlaczego dzieci nie chcą się uczyć?
Jeśli dziecko straciło zainteresowanie nauką, przeanalizuj, który z czynników może odgrywać rolę.
- Studia nie przyciągają dzieci, ponieważ wszystkie jego zainteresowania znajdują się poza murami szkoły. Gry komputerowe, sport, muzyka - bardzo często nauczyciel dziecka jest obojętny na te zainteresowania, ale ignorując interesy dziecka, nie mogą go interesować tematem.
- W szkole dziecko nie dogaduje się z rówieśnikami, ponieważ wszystko, co kojarzy mu się z rozrywką, wywołuje protest nastolatka i niechęć do interakcji.
- Są złe relacje z nauczycielami. Dotyczy to nie tylko "bliźniaków". Niekontrolowani nauczyciele, którzy nie osiągnęli sukcesu w swoim życiu, mogą odzyskać dzieci szczęśliwych rodziców, którzy często wiedzą więcej niż sam nauczyciel. W takim przypadku, aby uzyskać dobrą odpowiedź lub kompozycję, nauczyciel nie może postawić zasłużonej wysokiej piłki, a dziecko - cierpienia. W końcu dzieci mają bardzo rozwinięte poczucie "sprawiedliwości", a niezasłużone pochwały, jak niezasłużona zachęta, doświadczają ostrzej niż dorosłego.
- Rodzice lub nauczyciele nie wspierają w wystarczającym stopniu zainteresowań dziecka, pokazując, że "w życiu" osoba nie ma wysokich wyników w szkole, a nie dobre wyniki, ale szczęście, umiejętność dostosowania się do sytuacji.
- Lub, przeciwnie, dziecko wie, że rodzice zawsze będą myśleć za niego, więc wybiorą najlepszych nauczycieli, będą wspierać zainteresowanie nauką w każdym kręgu, ponieważ każde działanie staje się dla niego nieinteresujące. W takiej sytuacji dziecko czuje się dosłownie "centrum" rodziny, ale z przypisaną mu odpowiedzialnością nie potrafi sobie poradzić. Właśnie dlatego, że obrona psychologiczna w tej sytuacji "strzela" do niezgody, aby spełnić wymagania szkoły podstawowej, nawet jeśli treść przedmiotu jest interesująca dla dziecka.
Jak zainteresować nastolatka w szkole?
Po określeniu przyczyny niechęci do nauki rodzice mogą zmotywować dziecko i zwrócić mu zainteresowanie nauką.
Jak możemy zwiększyć zainteresowanie nauką i rozwijać zainteresowanie nią?
- W przypadku ogłoszenia niewypowiedzianego "prześladowania" przeciw dziecku, zarówno ze strony uczniów, jak i ze strony nauczycieli, najlepszym sposobem na przywrócenie dziecka do pokoju będzie albo możliwość nawiązania przyjaźni z "wrogiem", albo możliwość przeniesienia się do innej instytucji edukacyjnej. Możesz nawiązać przyjaźń na kilka sposobów. Jeśli chodzi o nastolatków, warto mieć zajęcia pozalekcyjne, w których jako rodzice dziecka bierzesz udział i na przykład przyprowadzać dzieci do kina, do muzeum lub do innego miasta. Podczas takiego wydarzenia ważne jest nawiązanie kontaktu psychologicznego z "wrogiem", pokazując, że możesz mieć wspólne zainteresowania, lub że ty, jako osoba, jesteś urocza. Jeśli chodzi o wrogość między chłopcami, możesz zorganizować rodzinny mecz piłki nożnej, wyruszyć razem na wycieczkę poza miasto. W przypadku problemów z nauczycielem spróbuj grać "przed krzywą". Nie wysuwaj roszczeń wobec nauczyciela, nie mów, że będziesz narzekał na swoich przełożonych. Wręcz przeciwnie, jeśli na przykład nauczyciel jest chemikiem, podejdź do niego po lekcji i wyjaśnij, że chciałbyś, aby dziecko uczyło się chemii na uniwersytecie, a zatem ta dyscyplina jest dla niego bardzo ważna. Poproś raz w tygodniu o przeprowadzenie indywidualnych lekcji. Bardzo często początkowa wrogość rozwija się w wielką przyjaźń, a tę szansę należy wykorzystać.
- Nie "naciskaj" na dziecko, sprawiając mu nadmierne wymagania, nie obwiniaj za złe postępy iw żadnym wypadku nie używaj "silnych sformułowań". "Graj" z jego zainteresowaniem. Powiedzmy na przykład, że w tym roku nie masz środków na opłacenie nauczycieli w obcym języku. Być może w tym przypadku on sam
dziecko podejdzie do ciebie z pytaniem: "Może nadal będziesz w stanie zapłacić mi po angielsku, bo za rok zapomnę wszystkiego, czego się nauczyłem." Nie "przeciągaj" dziecka, by kupować książki, na które nie chce patrzeć, lepiej zapoznaj go z osobą, której książki są częścią jego życia i które z pewnością wywarłoby silne wrażenie na dziecku. W oczach autorytetu dziecko nie chce wydawać się "ignorantem", a zainteresowanie literaturą się ujawni. - Zobacz również, że w placówce edukacyjnej, w której przebywa twoje dziecko, pracowali prawdziwi nauczyciele, wykazując szczere zainteresowanie tematem. Tylko w takim przypadku studia nie staną się farsą i formalnością, być może w tym przypadku dziecko nie będzie musiało być dodatkowo zainteresowane. Dobry zespół nauczycieli i studentów, chętnych na ten temat, zrobi wszystko za Ciebie.