Infekcyjna mononukleoza, lub jak to się nazywa "choroba całowania" - choroba wirusowa, której nosicielem jest wirus Epstein-Barr. Otrzymała taką nazwę, ponieważ jest przekazywana metodą kropli powietrza, poprzez pocałunki, zwykłe przybory i bieliznę. Głównymi objawami są gorączka, wzrost węzłów chłonnych, zmiana śluzówki gardła i nosa.
Objawy mononukleozy zakaźnej
Najbardziej uderzającymi objawami mononukleozy są:
- gorączka, gorączka;
- wzrost wielkości węzłów chłonnych;
- zapalenie migdałków, pojawienie się dotyku na migdałkach;
- zmiana wielkości wątroby i śledziony;
- żółtaczka, czemu towarzyszy ciemnienie moczu i zażółcenie skóry.
Konsekwencje mononukleozy
Najczęstszymi powikłaniami są występowanie różnych zakażeń. Możliwe zapalenie mózgu i nakładanie się z powiększonymi migdałkami dróg oddechowych. W rzadkich przypadkach zakaźna mononukleoza może prowadzić do takich konsekwencji, jak naciek płuc i pęknięcie śledziony. Ta choroba u dzieci może wywołać rozwój zapalenia wątroby.
Rozpoznanie mononukleozy
Definicja mononukleozy zakaźnej występuje w badaniu krwi na obecność w niej limfocytozy i zwiększonej zawartości atypowych jednojądrzastych. Analizę serologiczną przeprowadza się także w reakcji Paul-Bunnel. Podczas interakcji z erytrocytami królika, barana lub świnki morskiej we krwi pacjenta obserwuje się wzrost ilości hemaglutynin. Miano co najmniej 1:64 wskazuje, że pacjent ma mononukleozę.
Jak leczyć mononukleozę zakaźną?
W przypadku, gdy choroba przebiega bez komplikacji, pacjent może pozostać w domu i przebywać w szpitalu. W zależności od charakteru choroby i jej stopnia, pacjentowi przepisuje się odpoczynek w łóżku i dietę. Nie opracowano specjalnie opracowanego schematu leczenia mononukleozy, wykorzystując głównie takie środki jak:
- walka z odurzaniem ciała;
- leczenie objawów;
- przyjmowanie leków zmniejszających wrażliwość w celu zapobiegania alergiom ;
- przeznaczenie środków wzmacniających;
- Płukanie gardła środkami antyseptycznymi.
Jeśli nie ma poważnych komplikacji w mononukleozie zakaźnej, leczenie antybiotykami nie jest zalecane. W przypadku, gdy u pacjenta występuje ryzyko asfiksji z powodu powiększenia migdałków lub obserwowana jest hiperoksyczność, proces leczenia trwa trzy dni z użyciem glukokortykoidów.
Dieta dla mononukleozy zakaźnej
W diecie pacjenta powinno być łatwo przyswojone i wystarczająco wysokokaloryczne jedzenie. Stosunek węglowodanów, białek i tłuszczów powinien być równy 4: 1: 1. Jednak białka pochodzenia zwierzęcego nie są zabronione. W ostrym okresie mononukleozy konieczne jest spożywanie większej ilości białek mlecznych i roślinnych. Na tym etapie deficyt białka można uzupełnić, jedząc niskotłuszczowy twarożek.
Po powrocie do zdrowia piątego dnia możesz już włączyć do menu ryby, jajka i mięso. W całej chorobie zabrania się spożywania wędzonych, konserwowanych, sezonowanych i ogniotrwałych tłuszczów.
Pierwszy etap choroby powinien zmniejszyć ilość tłuszczu. Gdy pacjent poczuje się lepiej, możesz stopniowo dodawać kwaśną śmietanę, masło. Podczas całego zabiegu pacjent powinien przyjmować roztwór siarczanu magnezu, który ma efekt żółciopędny i przeczyszczający. Lekarz przepisuje spożycie kwasu askorbinowego, witamin z grupy B i PP.
Infekcyjna mononukleoza - zapobieganie
Specjalny zestaw środków zapobiegawczych zapobiegających tej chorobie nie został jeszcze opracowany. Ogólnie rzecz biorąc, lekarze zalecają stosowanie takich samych środków w celu zapobiegania zakażeniom, jak w przypadku chorób układu oddechowego, a także zalecają wzmocnienie odporności i zwiększenie odporności organizmu na infekcje.