Infekcja meningokokowa jest ostrą chorobą, która powoduje chorobotwórczy mikroorganizm Neisseria meningitidis. Stopień i lokalizacja zmian zależy od postaci choroby, ale prawie zawsze schorzenie jest ciężkie, a niewystarczające lub przedwczesne leczenie jest obarczone niekorzystnym wynikiem.
W jaki sposób przenoszona jest infekcja meningokokowa?
Jedynym źródłem patogenu jest osoba z wyraźnymi oznakami choroby. Infekcja meningokokowa jest przenoszona przez aspirację. Patogenne mikrocząsteczki są uwalniane do otoczenia podczas rozmowy, kiedy kaszleją lub kichają, ale choroba rozprzestrzenia się nie tak szybko, jak inne infekcje. Zachęcanie do bliskiego kontaktu, szczególnie gdy ma miejsce w pomieszczeniu.
Po przeniknięciu zakażenia do zdrowego ciała, osoba staje się jego nosicielem. Meningokoki mogą trwać od kilku dni do kilku miesięcy, wszystko zależy od poziomu odporności i stylu życia. Jeśli zaraz po kontakcie z pacjentem podejmie odpowiednie działania, infekcja meningokokami zostanie stłumiona i ustąpi. Chociaż medycyna wie, kiedy choroba powróciła i po kuracji antybiotykami.
Infekcja meningokokowa - objawy
Objawy meningokoków różnią się w zależności od postaci. Najczęstsze objawy to:
- podwyższona temperatura;
- sztywny kark;
- wrażliwość na światło (u niektórych pacjentów - światłowstręt);
- silny ból głowy;
- wymioty;
- zamazana świadomość.
Na etapie przewozu z reguły nie występują objawy zakażenia meningokokami. Jeśli zdasz egzamin, znajdziesz wyraźny obraz ostrego zapalenia krtani . W zaawansowanych przypadkach może rozwinąć się zapalenie płuc, które jest obarczone rozwojem sepsy i zapalenia wielostawowego, które w większości przypadków wpływa na małe stawy w obszarze rąk.
Infekcja meningokokami - okres inkubacji
Jak każda inna choroba zakaźna, objawy meningokokowe nie rozpoczynają się natychmiast. Okres inkubacji trwa od 1 do 10 dni, ale zwykle opóźnia się nie dłużej niż 3-5 dni. Zakażenie meningokokami jest niebezpieczne wraz z jego szybkim rozwojem. Często natychmiast po upływie okresu inkubacji objawy choroby stają się wyraźne, stan pacjenta pogarsza się gwałtownie, a jeśli czas nie jest zapewniony z wykwalifikowaną pomocą, może to zakończyć się zgonem.
Meningokokowe zapalenie błony śluzowej nosa i gardła - objawy
W tej postaci choroby proces zapalny rozprzestrzenia się na nosogardziel - tę część gardła, która znajduje się nad miękkim niebem i można ją kontrolować tylko za pomocą lustr. Meningokokowe zapalenie błony śluzowej nosa objawia się takimi objawami:
- ból głowy;
- wątek w gardle;
- suchy kaszel;
- przekrwienie nosa ;
- wydzielanie z nosa (w rzadkich przypadkach);
- zaczerwienienie tylnej ściany gardła;
- przerost pęcherzyków limfatycznych.
Ropne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - objawy
Infekcja meningokokowa w postaci ropnej charakteryzuje się penetracją patogennych mikroorganizmów do miękkiej skorupy mózgu. Ich aktywność prowadzi do procesu zapalnego. Ropne zapalenie opon mózgowych towarzyszą następujące objawy:
- intensywny ból głowy;
- podwyższona temperatura;
- nudności;
- wymioty;
- zaburzenie w funkcjonowaniu nerwów czaszkowych;
- zamęt świadomości;
- pobudzenie psychoruchowe;
- przeczulica;
- częściowa utrata słuchu;
- dreszcze;
- halucynacje;
- utrata pamięci (głównie częściowa);
- hiperkineza.
Meningokokemia - objawy
Jest to sepsa, która z reguły występuje z wyraźnymi oznakami zatrucia. Meningokokowe zakażenie septyczne jest łagodne, umiarkowane i ciężkie. Problem rozwija się ostro - temperatura pacjenta skacze w ciągu kilku minut do 39-40 stopni. Gorączce towarzyszą inne objawy:
- wyraźna słabość;
- ból mięśni;
- pragnienie;
- bladość;
- duszność;
- kołatanie serca;
- obniżenie ciśnienia krwi;
- zmniejszone oddawanie moczu.
Powszechnym "specjalnym" znakiem jest wysypka w zakażeniu meningokokami. Może pojawić się zaledwie kilka godzin po wystąpieniu choroby. W większości przypadków plamy pokrywają kończyny górne i dolne, stopy, pośladki. Wysypka z meningokokemią jest gęsta w dotyku i nieznacznie wystaje ponad powierzchnię skóry. W ciężkich przypadkach może rozprzestrzenić się na całe ciało. Na kończynach tej samej wysypki zamieniają się w rozległe krwotoki z wyraźnie określonymi krawędziami, które z wyglądu przypominają zwłoki. Na powierzchni plamy "dostać" bardzo rzadko.
Rozpoznanie zakażenia meningokokami
Ogólne badanie rozpoczyna się od analizy objawów i badania czynników, które mogą doprowadzić do porażki. Aby określić postać choroby, należy dokładnie zbadać ciało pacjenta i przeprowadzić serię badań. Ważnym etapem diagnozy jest analiza zakażenia meningokokami. Jeśli dana osoba jest zarażona, patogeny zostaną znalezione we krwi. Możesz wykryć meningokoki za pomocą:
- rozmaz krwi;
- PCR płynu mózgowo-rdzeniowego i krwi;
- analiza płynu mózgowo-rdzeniowego ;
- zasianie krwi;
- rozmaz z nosa.
Infekcja meningokokowa - leczenie
Przy pierwszych podejrzeniach dotyczących MI osoba musi natychmiast zostać hospitalizowana i niezwłocznie rozpocząć terapię. W diagnozie infekcji meningokokowej najczęściej stosuje się leczenie antybiotykami z grupy penicylin. Te środki przeciwbakteryjne są uważane za najskuteczniejsze w walce z czynnikiem wywołującym chorobę. Gdy zapalenie nosa i gardła jest dodatkowo przepisywane do mycia nosa z antyseptykami i terapią witaminową.
Infekcja meningokokowa - leczenie przedszpitalne
Leczenie infekcji meningokokami jest wykonywane przez specjalistów ze środowiska szpitalnego, ale gdy pacjent ma zakażenie meningokokami, pierwsza pomoc powinna być udzielona natychmiast. W stanie szoku leki przeciwgorączkowe skutecznie sobie z tym radzą. Aby wyeliminować nadmierne wzbudzenie i drgawki, można zastosować roztwór Sibazone.
Infekcja meningokokowa - zalecenia kliniczne
Skutecznie zabijają antybiotyki meningokokowe, więc są używane do zwalczania infekcji. Chociaż lek jest stale ulepszany, Penicylina była środkiem do zniszczenia meningokoków numer 1 przez wiele dziesięcioleci. Wprowadź go w dawce 200 - 300 jednostek / kg masy ciała na dzień. W większości przypadków ta ilość leku jest podzielona na 5-6 przyjęć. Penicylinę podaje się domięśniowo. Oprócz Penicyliny możliwe jest prowadzenie terapii:
- Ampicylina;
- Ceftriakson ;
- Cefotaksym.
Wszystkie dawki są obliczane indywidualnie przez lekarza prowadzącego, biorąc pod uwagę cechy organizmu. Jeśli pacjent cierpi na nietolerancję na leki antybakteryjne beta-laktamowe, można je zastąpić chloramfenikolem. Standardowa dawka waha się od 80 do 100 mg / kg na dzień i musi być podzielona nie mniej niż trzy razy. Aby zwalczać ropne zapalenie opon mózgowych, czasami stosuje się Meropenem.
W radzeniu sobie z meningokokemią pomaga zestaw takich zdarzeń:
- detoksyfikacja;
- normalizacja równowagi elektrolitowej;
- leczenie objawowe;
- korekta równowagi kwasowo-zasadowej;
- stosowanie glikokortykosteroidów.
Zapobieganie zakażeniu meningokokami
Walka z tą chorobą jest bardzo trudna, dlatego najlepiej zrobić wszystko, co możliwe, aby temu zapobiec. Szczepienie przeciwko zakażeniu meningokokami jest najlepszą metodą zapobiegania. Pomoże to zapobiec nie tylko MI, ale także wszystkim możliwym powikłaniom, ponieważ meningokoki powodują choroby, takie jak:
- epilepsja ;
- głuchota;
- niedowład połowiczy;
- nadciśnienie;
- astenia.
Szczepionka przeciwko zakażeniu meningokokami nie jest jedynym środkiem zapobiegawczym:
- Aby nie zostać zarażonym, pożądane jest unikanie miejsc zatłoczenia dużej liczby ludzi podczas epidemii.
- Jesienią i wiosną pożądane jest dalsze wzmocnienie układu immunologicznego za pomocą kompleksów witaminowych.
- Pożądane jest, aby uchronić się od hipotermii w jak największym stopniu.
- Po kontakcie z osobą zakażoną należy niezwłocznie przeprowadzić profilaktyczne leczenie przeciwbakteryjne i pić immunoglobuliny przeciwnowotworowe.
Inokulacja z zakażeniem meningokokami
Do tej pory jest to najbardziej skuteczny sposób na ochronę przed infekcją. Istnieją dwa główne typy szczepionek: polisacharyd i skoniugowane, które obejmują nośniki białek choroby. Szczepionka polisacharydowa z infekcji meningokokowych szybko podnosi poziom przeciwciał. Ponowne szczepienie jest wymagane co trzy lata. Koniugowane iniekcje przyczyniają się do rozwoju pamięci immunologicznej i utrzymują odporność na poziomie przez 10 lat.
W placówkach medycznych stosuje się szczepionki produkowane na podstawie meningokoków A i A + C. Wstrzykiwanie podaje się podskórnie w górnej jednej trzeciej części ramienia lub w obszarze pod łopatką. Odporność zaczyna rozwijać się od 5 do 14 dnia po wstrzyknięciu. Możesz wykonywać iniekcje jednocześnie z innymi szczepionkami, za wyjątkiem przeciw-gruźlicy i żółtej febry. Przeciwwskazania do szczepionki przeciwko meningokokom to ostre infekcje i zaostrzenia istniejących chorób przewlekłych. Wstrzyknięcie jest anulowane, gdy występuje niepożądana reakcja na podawany lek.