Rozpoznanie dysplazji stawów biodrowych u psów nie brzmi obiecująco. Schorzenie to wpływa niekorzystnie na mobilność zwierząt, powoduje ból i dyskomfort. Choroba jest szczególnie podatna na psy o dużej wadze i dużej sylwetce, które doświadczają intensywnej aktywności fizycznej.
Dysplazja u psów - objawy
Jeśli istnieje predyspozycja genetyczna, choroba może wyprzedzić zwierzę we wczesnym wieku. Przypadki, w których obserwuje się objawy dysplazji u psów w sześciomiesięcznych szczeniętach, nie są rzadkością. Nieprawidłowe dopasowanie głowy kości do stawowej jamy można podejrzewać z uwagi na charakter ruchów psa i jego zmienione nawyki. Obowiązkowe jest pokazanie zwierzaka weterynarzowi, jeżeli:
- pies zaczął kuleć i kołysać się podczas chodzenia;
- niewłaściwie układa nogi, podczas biegu, odpychane przez obie kończyny tylne;
- robi częste przerwy na odpoczynek;
- ruchy zostają przykute - pies jest trudny do poruszania się po schodach, wstawania z podłogi, wykonywania poleceń;
- ciało stopniowo staje się asymetryczne - masywna klatka piersiowa i kończyny przednie wyraźnie wyróżniają się na tle wąskiej miednicy i zanikłych mięśni tylnych łap;
- obrzęk i obrzęk stawu;
- pies odczuwa ból podczas czucia.
Dysplazja u psów powoduje
Pojawienie się problemów ze stawami może być poprzedzone wieloma czynnikami. Specjalną czujność należy wykazać właścicielom, jeśli rodzice szczeniaka cierpią na tę chorobę. Dysplazja stawów u psów nie jest uważana za chorobę wrodzoną, może stać się mechanizmem wyzwalającym rozwój patologii:
- niedożywienie z nadmiarem produktów białkowych;
- karmienie paszy niskiej jakości;
- nadmierne spożycie wapnia i fosforu w organizmie;
- obciążenia wyniszczające;
- otyłość;
- siedzący tryb życia;
- doznałem obrażeń kończyn.
Rozpoznanie dysplazji u psów
Terminowe wykrycie choroby jest gwarantem szybkiego powrotu do zdrowia i powrotu zwierzęcia do pełnego życia. Dlatego przy pierwszych podejrzeniach konieczne jest poddanie się kompletnemu badaniu. Wstępna diagnoza - dysplazja kończyny tylnej u psów, wykwalifikowany specjalista stawia natychmiast po badaniu. Weterynarz przeprowadza test na ruchliwość, kończyny sond - ta informacja wystarczy, aby ustawić algorytm dla dalszych działań.
W celu określenia stopnia dysplazji stawu biodrowego u psów i wyboru leczenia wykonuje się dodatkowo zdjęcia rentgenowskie. Migawka zapewnia kompletne informacje na temat charakteru uszkodzenia stawów i pomaga określić optymalną terapię. W nowoczesnych dobrze wyposażonych klinikach do pełnej diagnozy psów wykonuje się artroskopię. Jest to droga, ale pouczająca procedura, która pozwala badać strukturę chrząstki chrzęstnej i stopień jej uszkodzenia.
Analiza dysplazji u psów
Aby zapobiec chorobie, właściciele psów dużych ras próbują wcześniej przejść test na dysplazję. Jak pokazuje praktyka, pierwsze oznaki choroby mogą wystąpić w wieku 2-9 miesięcy. Eksperci nie zalecają jednak spieszenia się z wnioskami, ponieważ naruszenia u szczeniąt mogą mieć charakter tymczasowy, związany z intensywnym i nierównomiernym wzrostem.
Dysplazję stawów biodrowych u psów można ostatecznie zdiagnozować nie wcześniej niż 9-18 miesięcy (w zależności od wzrostu i rasy). Nie dotyczy to patologii dziedzicznej, które są wyraźnie widoczne, gdy szczenię osiąga 4 miesiące. Test na dysplazję jest niezbędnym oficjalnym dokumentem dla psów zgłaszających się do rozmnażania. Chociaż brak choroby u rodziców nie jest uważany za gwarancję, że szczenięta nie będą podatne na rozwój patologii.
Diagnostyka rentgenowska dysplazji stawów biodrowych u psów
Dysplazja stawów biodrowych u psów jest diagnozowana za pomocą prześwietlenia rentgenowskiego i testu hipermobilności. I pierwsza i druga procedura są przeprowadzane w znieczuleniu ogólnym. Dlatego przed przeprowadzeniem badania konieczna jest konsultacja kardiologa i anestezjologa. Pełne siodło psa zapewnia jego prawidłową lokalizację i dzięki uzyskaniu wysokiej jakości wiarygodnych obrazów we wszystkich niezbędnych projekcjach. Wszakże nawet najbardziej spokojne i posłuszne zwierzę obciąży mięśnie i więzadła, co uniemożliwi prawidłowe umieszczenie powierzchni stawowych.
Dysplazja u psów - jak określić w domu?
Podejrzenie, że dolegliwość charakterystycznych objawów na początku jest problematyczna. Dysplazja stawów u psów jest oceniana gołym okiem tylko w zaawansowanych stadiach, gdy zwierzę doświadcza dużego dyskomfortu i bólu. Stanowi temu towarzyszy:
- niewłaściwa pozycja;
- kulawizna lub chód "królika";
- nietolerancja na wysiłek fizyczny;
- agresywne zachowanie, częściej po dotknięciu.
Stopnie dysplazji u psów
Przy okazji dysplazji objawia się w psy, można ocenić stopień rozwoju choroby. Zgodnie z klasyfikacją Międzynarodowej Federacji Kynologicznej choroba ma kilka etapów rozwoju:
- A - brak patologii;
- B - stan graniczny, predyspozycja do rozwoju choroby;
- C - łagodny stopień - pies jest zalecany do wykluczenia z hodowli;
- D jest średnim stopniem;
- E- ciężka dysplazja - towarzyszy jej poważne upośledzenie ruchliwości.
Profilaktyka dysplazji u psów
Radykalne działanie zapobiegające rozwojowi choroby u psów dużych ras - z wyjątkiem zwierząt hodowlanych z tą chorobą, daje jej wyniki. Jednak dziedziczność nie jest jedynym czynnikiem, który może wywołać rozwój choroby. Nawet zwierzęta o doskonałych rodowodach mogą być podatne na choroby. Dysplazja stawów u psów często rozwija się w wyniku działania czynników zewnętrznych. Aby zapobiec potencjalnym problemom, właściciele muszą pamiętać, że:
- szczeniak, stawy i mięśniowy gorset, które jeszcze nie zostały uformowane, nie powinny być poddawane silnemu stresowi fizycznemu. Dzieci są przeciwwskazane - skacze z dużej wysokości, ciężkości, biegnie na duże odległości;
- zwierzę musi chodzić i poruszać się, brak aktywności jest obarczony niedorozwojem panewki;
- karmić zwierzę, które trzeba zmierzyć, dodatkowe funty - nie jest to wskaźnik miłości, ryzyko rozwoju wielu chorób wśród nich i dysplazji stawów biodrowych u psów;
- Dodaj ostrożnie dodatkowe dodatki do diety zwierząt. Dotyczy to szczególnie specjalistycznych kanałów.
Dysplazja stawów biodrowych u psów - leczenie
Popraw rozwój dysplazji i zapewnij zwierzęciu godną jakość życia, być może metody konserwatywne i chirurgiczne. Tradycyjna terapia obejmuje:
- Leczenie lekiem z zastosowaniem chondroprojektorów, leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, dodatków do żywności;
- przestrzeganie specjalnej diety (z otyłością);
- Zabiegi fizjoterapeutyczne (magnetyczne, laseroterapia, ozoceryt, masaże).
Odpowiedź na pytanie, jak leczyć dysplazję u psów, obejmuje metody chirurgiczne. W zależności od indywidualnych cech czworonożnego pacjenta, chirurdzy mogą przeprowadzać:
- mektomia mięśnia krwi;
- resekcyjna artroplastyka;
- osteotomia miednicy;
- całkowita wymiana złącza.
Masaż na dysplazję u psów
Ta procedura ma działanie przeciwbólowe i poprawiające stan zdrowia. Masaż rozluźnia mięśnie, łagodzi ból, poprawia krążenie krwi. Dysplazja u psów, leczenie tej dolegliwości często obejmuje masaż w kompleksie obowiązkowych procedur. Możesz go wykonać w domu, zgodnie z prostymi zasadami:
- Konieczne jest rozgrzanie mięśni powolnymi, ale pewnymi ruchami;
- wtedy możesz przejść do presji;
- najpierw musisz dokładnie wyćwiczyć wzdłużne mięśnie grzbietu po obu stronach kręgosłupa, potem możesz iść do tylnych kończyn;
- kategorycznie zabronione jest naciskanie na kości, można tylko masować sąsiadujące mięśnie.