Zjawisko dymorfizmu płciowego odróżnia przedstawicieli różnych płci od siebie. Jeśli spróbujemy podać uporządkowaną, naukowo uzasadnioną definicję, dymorfizm płciowy to anatomiczne różnice między samicami i samcami tego samego gatunku biologicznego, oprócz narządów płciowych.
Zwykle wyraża się w różnych rozmiarach (u wielu ptaków i ssaków mężczyźni są większe i cięższe od samic), linia włosów (jasna manifestacja to broda u mężczyzn), kolor (jasne upierzenie u samców ptaków, co jest niezwykle ważne dla przyciągania samic), itp.
Dymorfizm płciowy u ludzi
Na poziomie ciała ludzkiego dymorfizm płciowy przejawia się w pierwotnych i wtórnych cechach płciowych. Pierwotne obejmują wewnętrzne i zewnętrzne narządy płciowe, a wtórne to takie, które rozwijają się w procesie dorastania (na przykład piersi kobiet). Dymorfizm płciowy określa materiał genetyczny, który wchodzi do jaja podczas zapłodnienia. Zgodnie z nim płód rozwija się.
Znaczenie dymorfizmu płciowego
Podział ludności na przedstawicieli płci męskiej i żeńskiej wynika przede wszystkim z różnicy w ich podstawowych funkcjach. Organizm żeński jest przeznaczony do kontynuowania rodzaju, samiec jest bardziej odpowiedni do pozyskiwania żywności i ochrony terytorium i potomstwa. Jest to naturalne dla prawie wszystkich gatunków biologicznych, ale jest niezwykle wyraźne u ludzi.
Od najmłodszych lat mężczyźni zajmowali się polowaniem i inną ciężką pracą fizyczną, ich ciała są lepiej przygotowane do tego niż kobiety, które pozostały w domu, obserwowały domowników, wychowywały i wychowywały dzieci. Minęły stulecia i tysiąclecia, warunki życia zmieniły się dramatycznie - mężczyźni polują teraz w najbliższym supermarkecie, a kobiety odnoszą sukcesy w zawodach mężczyzn. Ale ogólny porządek pozostał bez specjalnych zmian.
Aspekty dymorfizmu płciowego
Istnieją takie elementy dymorfizmu płciowego:
- genetyczny;
- hormonalny;
- morfologiczny;
- behawioralny;
- psychologiczny.
Pierwsze trzy są związane ze strukturą organizmu, inne zależą głównie od cech edukacji i wpływu społecznego. Jest oczywiste, że dziewczęta i chłopcy od bardzo wczesnego dzieciństwa mają pewne cechy zachowania, które można wytłumaczyć różnicami płci. Rodzice mają zupełnie inne wykształcenie, nabywają różne zabawki i są przykładem różnych form zachowań. Dziewczyny bawią się lalkami i chcą być piękne, jak mama, a chłopcy ścigają piłkę i marzą o tym, by stać się silnym jak tata. Jest także zdeterminowany, a krąg komunikacji, w młodym wieku, dzieci, w ogóle, są przyjaciółmi z członkami ich płci.
Oczywiście są wyjątki, ale w tym przypadku mówimy raczej o tożsamości płciowej, która może ukazywać się w różnym stopniu w każdej osobie. Określa, czy dziecko urośnie jako skromna gospodyni domowa, czy zdecyduje się pójść do wojska i zbuduje karierę na równi z mężczyznami. Preferencje seksualne również czasami zależą od niej.
Różnice psychiczne przejawiają się w cechach myślenia i postrzegania otaczającego świata. Uważa się, że mężczyźni mają lepiej rozwinięte myślenie abstrakcyjne, więc łatwiej jest im udzielić nauk ścisłych, podczas gdy dziewczęta są bardziej humanistyczne i mają na celu interakcje międzyludzkie. Jest ona określona przez naturę lub jest zaszczepiona przez rodziców, którzy są pod wpływem stereotypów - skomplikowane pytanie.
Jedno jest pewne - nawet w naszym społeczeństwie, w którym kobiety są na równi z mężczyznami i osiągają w tym pewne sukcesy, przeznaczenie, które natura je definiuje, zawsze będzie miało wpływ na ich życie.