Asfiksja noworodków - 4 warianty rozwoju zdarzeń i ich konsekwencji dla dziecka

Asfiksja noworodków jest powikłaniem rozwijającym się we wczesnym okresie poporodowym. Patologii tej towarzyszy naruszenie procesu oddychania i pracy układu sercowo-naczyniowego u dziecka. Rozważ ten stan bardziej szczegółowo, określ jego przyczyny, rodzaje, dowiemy się: co odróżnia niedotlenienie płodu od niedotlenienia noworodka.

Co to jest "udar" u noworodka?

Asfiksja noworodków jest stanem małego organizmu, w którym dochodzi do naruszenia oddychania. W tym przypadku istnieje różnica między tą patologią a definicją "niedotlenienia noworodka". Niedotlenienie ( niedotlenienie ) rozwija się podczas ciąży lub porodu (złuszczanie łożyska, naciskanie pępowiny) i towarzyszy mu niewystarczająca ilość tlenu. Proces oddychania nie jest naruszony. Uduszenie (uduszenie) charakteryzuje się czasowym zaprzestaniem oddychania i wymaga resuscytacji.

Przyczyny uduszenia noworodków

Asphyzja u dziecka podczas porodu może być wywołana wieloma czynnikami. W takim przypadku przyczyny powodujące patologię mogą być bezpośrednio związane z procesem porodu oraz z cechami wewnątrzmacicznego rozwoju płodu. Wśród głównych czynników patologicznych, które powodują asfiksję, lekarze wyróżniają:

  1. Ostre, nagłe nieprawidłowości w krwiobiegu i pępowinie - węzeł szyi dziecka , tworzenie węzła na pępowinie, zwężenie.
  2. Zakłócenie procesu wymiany gazowej w układzie moczowo-łożyskowym - niewłaściwe przedstawienie miejsca dziecka, przedwczesne i częściowe oderwanie się .
  3. Niepowodzenie w procesie krążenia w łożysku, spowodowane wysokim ciśnieniem krwi u matki.
  4. Obniżenie poziomu tlenu we krwi matki podczas porodu - niedokrwistość , choroby układu krążenia, choroby układu oddechowego.
  5. Trudność z oddychaniem płodu to anomalie rozwoju płuc, przewlekłe procesy zakaźne, konsekwencje przyjmowanych leków.

Przyczyny te wywołują pierwotną asfiksję noworodków, która rozwija się w trakcie porodu. Asfiksja może mieć również drugorzędny charakter, gdy zaburzenie następuje bezpośrednio po urodzeniu dziecka. Wśród powodów uduszenia wtórnego jest:

Stopień zamoczenia noworodków

W zależności od obrazu klinicznego i nasilenia choroby lekarze wyróżniają kilka stopni patologii. Ocena przeprowadzana jest natychmiast po urodzeniu dziecka w pierwszej minucie. Klasyfikacja uduszenia niedokrwiennego przedstawia się następująco:

Asphyzja noworodków łagodnych

Aspiraksja o łagodnym stopniu charakteryzuje się brakiem krzyku, jednak reakcja dziecka na dotyk jest obecna. Oddychanie noworodka jest niezależne, ale powolne i nieregularne. Nogi i dłonie mają cyjanotyczny odcień, aktywność serca nie jest zerwana. Po oczyszczeniu górnych dróg oddechowych ze śluzu i płynu, przeprowadzeniu stymulacji dotykowej (głaskanie pleców, klepanie po piętach) i terapii tlenowej przez maskę, stan nowo narodzonego zostaje znormalizowany.

Dziecko urodzone w stanie umiarkowanej asfiksji nie ma później problemów z oddychaniem. W takim przypadku możliwe są małe zaburzenia neurologiczne, w postaci:

Aspiraksja o umiarkowanym nasileniu u noworodka

Ten stopień upośledzenia charakteryzuje się również brakiem krzyków w momencie urodzenia. W tym przypadku nie obserwuje się reakcji na dotykowe bodźce dotykowe. Cechą charakterystyczną tej formy jest zmiana koloru skóry, dlatego często określa się ją mianem niebieskiej niedotlenienia noworodków. Ruchy oddechowe mają jedną naturę, jednak aktywność serca nie jest osłabiona.

Średnia uduszenie noworodka wymaga wentylacji. Aby to zrobić, częściej używaj specjalnej torby, czasami maski tlenowej. Przeniesiona forma patologii zawsze pozostawia ślad w zdrowiu niemowlęcia, wywołując zmiany neurologiczne:

Asfiksja ciężkiego stopnia u noworodków

Ciężkiemu patologiom towarzyszy całkowity brak oddychania w chwili urodzenia. Skóra z powodu braku krążenia staje się blada. Z tego powodu tę formę patologii nazywa się białą uduszeniem noworodka. Podczas przeprowadzania testu dotykowego dziecko nie reaguje na dotyk. Naruszenie układu sercowo-naczyniowego - słuchanie dźwięków serca jest silnie stłumione lub całkowicie nieobecne. Powstaje silna bradykardia.

Ta asfiksja noworodków wymaga pilnej resuscytacji. Działania lekarzy mają na celu przywrócenie czynności oddechowej i sercowej noworodka. Dziecko jest podłączone do respiratora. W tym samym czasie pępowinę podaje się z lekami, które stymulują aktywność serca. Takie dzieci przez długi czas są na oddychaniu sprzętowym, a następnie rozwijają się ciężkie zaburzenia neurologiczne, możliwe jest opóźnienie rozwoju neuropsychicznego.

Kliniczna śmierć noworodka

Śmierć kliniczna niemowlęcia występuje, gdy lekarze naprawiają całkowity brak oznak życia. W tym przypadku, po porodzie, dziecko nie wykonuje samo-wdechu, nie ma aktywności serca, reakcja na bodźce. Prawidłowe i szybkie rozpoczęcie działań resuscytacyjnych daje nadzieję na korzystny wynik. W tym przypadku nasilenie neurologicznych konsekwencji dla zdrowia dziecka zależy od tego, jak długo był brak oddychania. W takich sytuacjach mózg jest poważnie uszkodzony.

Asfiksja noworodka - objawy

Aby ocenić nasilenie tej patologii, lekarze stosują skalę Apgar. Metoda opiera się na ocenie kilku wskaźników jednocześnie:

Dla każdego parametru dodawane są punkty, które są sumowane i generowany jest wynik ogólny. Wyniki wyglądają tak:

Wykazując objawy niedotlenienia, położne oceniają obecne objawy choroby. Puls w uduszeniu noworodków jest zmniejszony i wynosi mniej niż 100 uderzeń na minutę. Dla łatwej asfiksji są charakterystyczne:

Przy średnim stopniu uduszenia lekarze naprawiają:

Ciężki stopień tej patologii przejawia się w następujących objawach:

Asfiksja noworodków - konsekwencje

Mówiąc o niebezpiecznej niedotlenienie noworodków, lekarze zauważają, że z poważnym naruszeniem możliwe jest zgon niemowlęcia. Zdarza się to w pierwszych godzinach życia. Przy średnim i łagodnym stopniu rokowanie jest korzystne. Wynik zależy od czasu reanimacji, obecności współistniejących zaburzeń. Konsekwencje patologii, które rozwinęły się w okresie noworodkowym, mogą powstać zarówno w pierwszych godzinach życia, jak iw starszym wieku.

Asphyzja u noworodka po porodzie - konsekwencje

Ciężka asfiksja noworodków, której konsekwencje zależą od poprawności i terminowości rozpoczętej terapii, nie przechodzi bez śladu dla organizmu. Powikłania mogą wystąpić zarówno we wczesnych stadiach rozwoju okołoporodowego, jak iw starszym wieku. Całkowita atrofia mózgu po asfiksji u niemowląt występuje rzadko. Wśród częstych powikłań wczesnego okresu rekonwalescencji:

Asfiksja noworodków - konsekwencje w starszym wieku

Aspiraksja i niedotlenienie noworodków są związane z tymi powikłaniami ciąży, które mają wpływ na zdrowie dziecka po jego urodzeniu. Problemy mogą pojawić się za kilka miesięcy, a czasem nawet lat. Wśród późnych powikłań:

Leczenie niedotlenienia noworodków

Oceniając skalę Apgar 4 punkty lub mniej, przeprowadzoną w pierwszej minucie, wymagana jest resuscytacja. Resuscytacja noworodka w asfiksji przeprowadzana jest w 4 etapach:

  1. Uwolnienie dróg oddechowych, zapewnienie ich drożności. Przeprowadza się go za pomocą cewnika i pompy elektrycznej. Jeśli w macicy występuje asfiksja, manipulowanie czyszczeniem odbywa się natychmiast po pojawieniu się głowy.
  2. Utrzymanie procesu oddychania. Wentylację pomocniczą przeprowadza się za pomocą woreczka do oddychania, a jeśli nieskuteczna, przeprowadza się intubację i podłącza się sztuczne urządzenie wentylacyjne.
  3. Przywrócenie układu krążenia. W tym celu wykonywany jest masaż ciała zamkniętego, nawet przy cięciach (z bradykardią 60-70 uderzeń na minutę). Wykonuje się ją naciskając na mostek dwoma kciukami, z częstotliwością 100-120 razy na minutę. Gdy aktywność serca nie zostanie przywrócona w ciągu minuty, przejdź do następnego etapu.
  4. Podawanie leków. Na tym etapie terapii lekarze stosują następujące leki w leczeniu asfiksji noworodków:

Zapobieganie uduszeniu noworodków

Aby zapobiec straszliwemu powikłaniu - zamartwiującemu się noworodkom i płodom, należy podjąć środki zapobiegawcze zarówno na etapie planowania ciąży, jak i przy urodzeniu dziecka. Wśród głównych kierunków:

  1. Terminowa terapia chorób pozagenitalnych u kobiet w ciąży.
  2. Zarządzanie procesem ciąży z uwzględnieniem czynników ryzyka.
  3. Prowadzenie wewnątrzmacicznego monitorowania stanu płodu i łożyska (dopplerografia, ultradźwięki).
  4. Zapobieganie niedotlenieniu podczas porodu, terminowe usuwanie dróg oddechowych.