Wszyscy wiedzą, że 6 i 9 sierpnia 1945 r. Broń nuklearna została zrzucona na dwa japońskie miasta. W Hiroszimie w Nagasaki zginęło około 150 tysięcy cywilów - do 80 tysięcy.
Te daty życia stały się żałobą w umysłach milionów Japończyków. Każdego roku ujawnia się coraz więcej tajemnic o tych strasznych wydarzeniach, które zostaną omówione w naszym artykule.
1. Jeśli ktokolwiek przeżył po wybuchu nuklearnym, dziesiątki tysięcy ludzi zaczęło cierpieć na chorobę popromienną.
Przez dziesięciolecia badawczy fundusz radiacyjny badał 94 000 osób, aby stworzyć lekarstwo na chorobę, która ich dotknęła.
2. Oleander jest oficjalnym symbolem Hiroszimy. Czy wiesz dlaczego? Jest to pierwsza roślina, która rozkwitła w mieście po eksplozji nuklearnej.
3. Według ostatnich badań naukowych ci, którzy przeżyli bombardowanie atomowe, otrzymali średnią dawkę promieniowania równą 210 milisekund. Dla porównania: tomografia komputerowa głowy napromieniowuje w 2 milisekundach, a tu - 210 (!).
4. W tym strasznym dniu, przed wybuchem, według spisu ludności, liczba mieszkańców Nagasaki wyniosła 260 tysięcy osób. Do tej pory jest domem dla prawie pół miliona Japończyków. Nawiasem mówiąc, według japońskich standardów wciąż jest to dzicz.
5. 6 drzew ginkgo, zlokalizowanych zaledwie 2 km od epicentrum wydarzeń, udało się przeżyć.
Rok po tragicznych wydarzeniach rozkwitły. Dziś każdy z nich oficjalnie jest zarejestrowany jako "Hibako Yumoku", co w tłumaczeniu oznacza "przeżył drzewo". Ginkgo w Japonii jest uważane za symbol nadziei.
6. Po bombardowaniu w Hiroszimie wielu niczego niepodejrzewających ewakuowano do Nagasaki ...
Wiadomo, że spośród tych, którzy przeżyli zamachy w obu miastach, przeżyło tylko 165 osób.
7. W 1955 r. Otwarto park na terenie bombardowania w Nagasaki.
Najważniejszą rzeczą była 30-tonowa rzeźba człowieka. Mówi się, że podniesiona do góry ręka przypomina o zagrożeniu eksplozją jądrową, a przedłużona lewa symbolizuje świat.
8. Ocalali po tych strasznych wydarzeniach zaczęli nazywać się "hibakushas", co tłumaczy się jako "ludzie dotknięci eksplozją". Ocalałe dzieci i dorośli zostali później poważnie dyskryminowani.
Wielu wierzyło, że mogą oni dostać od nich chorobę popromienną. Hibakusham trudno było znaleźć pracę w życiu, poznać kogoś, znaleźć pracę. Przez dziesięciolecia po wybuchach zdarzały się przypadki, gdy rodzice faceta lub dziewczyny zatrudniali detektywów, aby dowiedzieć się, czy drugie połówki ich dziecka są hibakusami.
9. Corocznie, 6 sierpnia, w parku pamięci w Hiroszimie odbywa się ceremonia pamięci, a dokładnie o 8:15 (czas ataku) rozpoczyna się minuta ciszy.
10. Ku zaskoczeniu wielu naukowców badania naukowe wykazały, że średnia długość życia współczesnych mieszkańców Hiroszimy i Nagasaki w porównaniu z tymi, którzy nie byli narażeni na promieniowanie w 1945 r., Została zmniejszona zaledwie o kilka miesięcy.
11. Hiroszima znajduje się na liście miast popierających zniesienie broni jądrowej.
12. Tylko w 1958 r. Ludność Hiroszimy powiększyła się do 410 tysięcy osób, które przekroczyły liczbę sprzed wojny. Dziś miasto jest domem dla 1,2 miliona ludzi.
13. Wśród tych, którzy zginęli w wyniku zamachu bombowego, około 10% stanowili Koreańczycy zmobilizowani przez wojsko.
14. Wbrew powszechnej opinii, wśród dzieci urodzonych przez kobiety, które przeżyły atak nuklearny, nie było różnych odchyleń w rozwoju, mutacji.
15. W Hiroszimie, w Parku Pamięci, wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, Kopuła Gambaka, położona 160 m od centrum wydarzeń, jest cudownie zachowana.
W budynku w momencie wybuchu, ściany się zawaliły, wszystko zapłonęło w środku, a ludzie w środku zostali zabici. W pobliżu "Katedry Atomowej", jak zwykle zwano, wzniesiono kamień pamiątkowy. W pobliżu niego zawsze można zobaczyć symboliczną butelkę wody, która przypomina tym, którzy przeżyli eksplozję, ale umarli z pragnienia w piekle jądrowym.
16. Eksplozje były tak silne, że ludzie zginęli w ułamku sekundy, pozostawiając tylko cienie.
Wydruki te uzyskano dzięki ciepłu uwalnianemu podczas eksplozji, które zmieniło kolor powierzchni - stąd kontury ciał i obiektów, które pochłonęły część fali podmuchowej. Niektóre z tych cieni wciąż można zobaczyć w Muzeum Pokoju w Hiroszimie.