Czasami religijne znaleziska historyczne powodują więcej konfliktów niż szczęśliwe odkrycia.
Tak było również w przypadku tajemniczych zwojów Morza Martwego, które były już wielokrotnie nazywane "historyczną bombą", poddawaną wszystkim istniejącym wierzeniom chrześcijańskim.
Cudowne odkrycie rękopisów Qumran
W 1947 r. Młodzież z pół-piśmiennego koczowniczego plemienia taamirów wypasała kozy na zachodnim brzegu rzeki Jordan. Część żywego inwentarza rozproszyła się, a chłopcy poszli na poszukiwanie. W jaskiniach Qumran podczas rewizji widzieli starożytne gliniane dzbany. Decydując się na ukryte złoto, w poszukiwaniu łatwych pieniędzy Beduini rozwalili je.
Jeden z naocznych świadków wykopalisk powiedział, jak to było:
"Pasterze byli kuzynami dla siebie nawzajem. Jeden z nich, o imieniu Juma Muhammad Khalil, rzucił kamienie na otwarcie jednej jaskini w skałach na zachód od płaskowyżu Qumran. Jeden z kamieni uderzył w szczelinę jaskini i rozbił coś w środku. W nim znalazł dziesięć glinianych naczyń, każdy o wysokości około dwóch stóp (60 cm). Ku jego irytacji wszystkie statki, z wyjątkiem dwóch, były puste. Jeden z dwóch statków był wypełniony błotem, a drugi zawierał trzy zwoje, z których dwa były owinięte płócienną tkaniną. Później zwoje te zostały określone jako lista biblijnej księgi Izajasza, Beduini znaleźli cztery kolejne zwoje: zbiór psalmów lub hymnów, kolejną niepełną listę Izajasza, zwój lub Kartę wojny i apokryfę Genesis. "
Nie mieli wartości materialnych, ale było coś ważniejszego: pisane pomniki religijne w językach hebrajskim i aramejskim. Stały się szokujące, ponieważ wszystkie znalezione wcześniej dzieła chrześcijańskie zostały napisane na deskach i kamieniach. Niesamowite manuskrypty Qumran są również wyryte na miękkich materiałach, złożone w zwoje i ukryte przed wścibskimi oczami.
W latach 1947-1956 rządy kilku krajów rozpoczęły gigantyczne wykopaliska w miejscu pierwszych zwojów. Prawdziwa wojna rozgrywała się między ekspedycją naukową a lokalnymi plemionami. Beduini byli gotowi zabić ze względu na pierwsze, by zdobyć nowe płyty. Nie uważali ich za cennych - natychmiast odsprzedawali je naukowcom za imponujące kwoty dla zysku. W sumie 190 zwojów zostało kupionych i znaleziono je w innym stanie.
Pierwsi naukowcy nie zauważyli od razu: ci, których Juma Muhammad Khalil i jego brat znaleźli, zostali sprzedani duchowieństwu. Pasterze analfabetyzmu zdecydowali, że nie mają dużej wartości i zwrócili się do mediatora. Przywiózł ich razem z Metropolitan Athanasios Jeshua Samuel z klasztoru Świętego Marka w Jerozolimie. W ostatniej chwili umowa prawie upadła: mnisi strażnicy nie chcieli wpuścić ubogich odzianych braci - pasterzy.
Dlaczego otwarcie zwojów znad Morza Martwego spowodowało tyle hałasu?
Metropolitan próbował dowiedzieć się, co udało mu się zdobyć rok po zakupie. Wszyscy historycy, z którymi próbował się skontaktować w Europie, podnieśli ręce. Dwaj zdesperowani pracownicy Szkoły Amerykańskiej w Jerozolimie, William Brownlee i John Trever sugerowali, że jeśli zrobicie zdjęcia zwojów, to na filmie napisy staną się wyraźniejsze niż na oryginale. Książki ze skóry cielęcej i papirusu sfotografowano w kilku egzemplarzach - dziś wszystkie fotografie są przechowywane w muzeach na całym świecie.
John Trever szybko zdał sobie sprawę z cudu przed sobą: wśród zapisków zidentyfikował tak zwaną "książkę dyscyplinarną" kościoła metodystów. Dalsze badania wykazały, że wszystkie zwoje zostały napisane przez społeczność Qumran Essen. Ta żydowska sekta powstała w pierwszym kwartale 2 wieku pne. Rozkaz miał raczej surowe zasady, z których niektóre zostały zapisane w księdze dyscypliny. Esseńczycy są uważani za pierwszych chrześcijan aleksandryjskich.
Naukowiec, dekodując zapisy, powiedział:
"Ich tabu są dość proste, ale są obszerne. Oczywiście, zostali poinstruowani, aby oddawać cześć Bogu i być sprawiedliwym wobec wszystkich. Esseńczykom zabroniono sprzeciwiać się potępianiu kłamstw, zdradzać władzę i wyróżniać się na tle reszty wierzących za pomocą ubrań lub ozdób. Dogmatom ukrytych nauk nie wolno było nikomu się rozprzestrzeniać, a także stosować obłudne przysięgi. "
Co jest napisane na unikalnych zwojach?
Po pełnym przestudiowaniu wszystkich znalezionych dzieł religijnych na piśmie, naukowcy podzielili wszystkie teksty zgodnie z ich treścią. Każda osoba będzie niewypowiedzianie zaskoczona pokryciem różnych sfer i etapów rozwoju religii, które spadły na zwoje:
- opisy szczegółów tworzenia Starego Testamentu;
- fakty z życia zwolenników Chrystusa i jego naśladowców;
- apokryficzne książki o Byciu;
- brakujące księgi Starego Testamentu.
Zapiski Qumran pomogły dokonać niezrównanego odkrycia, dokładnej daty napisania Starego Testamentu. Wcześniej chrześcijanie i Żydzi wierzyli, że powstała ona w 1400 roku pne. i 400 pne. Zwoje Qumran mówią, że Stary Testament został ukończony w 150 rpne, po czym "nie dodano do niego żadnego zapisu". Wyniki badań laboratoryjnych zapisów nie mogły obalić ich wiarygodności.
Jeszcze bardziej oszałamiające było znalezisko wśród zwojów jedynej kompletnej księgi Biblii na świecie - zwój Qumran proroka Izajasza, napisany w 125 rpne. Nie sposób wyobrazić sobie spektrum emocji naukowców, którzy po raz pierwszy przyjęli zachowane dokumenty - świadków takiej starożytności!
Dlaczego zwoje stały się przedmiotem sprzeciwu wobec Kościoła?
Wszystkie znane denominacje Kościoła Chrześcijańskiego i nic nie słyszą, chcą rozpoznać zwoje Qumran jako religijną relikwię. Duchowni nie są gotowi pogodzić się z treścią tekstów zebranych przez esseńską sektę. Postrzegają oni pewnego "nauczyciela sprawiedliwości", który mieszkańcy wspólnoty czcili na równi z Jezusem. W niektórych zwojach jest on nawet nazywany "drugim Mesjaszem", co jest sprzeczne z ideami chrześcijaństwa.
Teksty opisują Mesjasza, którego oczekiwali wierzący, według esseńczyków. Miał stać się wybitnym przywódcą politycznym i wojskowym, więc pojawienie się Chrystusa rzekomo rozczarowało ich. Tylko Izajasz zawiera proroctwo innego rodzaju: Mesjasz narodzi się z dziewicy i dobrowolnie zaakceptuje śmiertelne cierpienia za grzechy ludzi. Które z tych książek można zaufać, jeśli autentyczność każdego z nich jest niewątpliwa?