Zespół Stein-Levental

Zespół Stein-Leventhala jest lepiej znany jako zespół policystycznych jajników (PCOS) i wiąże się z zaburzeniami układu hormonalnego. Pacjenci mają zwiększoną liczbę męskich hormonów. Najczęściej ta choroba układu rozrodczego zaczyna rozwijać się w okresie dojrzewania. Niestety, choroba jest jedną z możliwych przyczyn niepłodności. Również dolegliwość może prowadzić do naruszeń układu sercowo-naczyniowego, cukrzycy typu 2.

Objawy zespołu Stein-Leventala

Podczas gdy nauka nie potrafi dokładnie określić, co powoduje PCOS. Zakłada się, że predyspozycje genetyczne mają duży wpływ na rozwój patologii. Obecność w rodzinie takich zaburzeń endokrynologicznych, jak cukrzyca czy otyłość, może mówić o możliwości rozwinięcia się zespołu Stein-Levental. Wszystkie rodzaje łagodnych guzów, mięśniaki macicy mogą również prowokować PCOS.

Główne objawy choroby obejmują:

• zaburzenia cyklu miesiączkowego;
• brak owulacji;
• powiększone jajniki, cysty na nich;
• nadwaga;
• nadmierne owłosienie ciała;
• plamy pigmentowe;
• problemy skórne;
• pojawienie się rozstępów na ciele;
• wysokie ciśnienie krwi;
• regularny ból brzucha i dolnej części pleców;
• niepłodność lub poronienie;
• częste obrzęki;
• łojotok.

Zespół Stein-Leventhala wpływa na wygląd kobiety, powodując częste zaburzenia emocjonalne u pacjentów. Stają się agresywni, drażliwi, popadają w depresję lub są apatyczni.

Leczenie zespołu Stein-Levental

Niestety nie istnieją środki zapobiegawcze, które mogą pomóc w uniknięciu choroby. W zależności od różnych czynników leczenie można przeprowadzić za pomocą leków lub niezwłocznie.

W przypadku leczenia zachowawczego lekarze przepisują leki hormonalne, które pacjent musi przez dłuższy czas (około sześciu miesięcy). Ponadto stymuluje owulację , na przykład Klostilbegitom. A jeśli w ciągu 3-4 miesięcy funkcja owulacji nie zostanie przywrócona, dalsze stosowanie leku zostaje zatrzymane.

W przypadku, gdy choroba Stein-Leventala nie została wyleczona, podjęto decyzję o operacji. Obecnie lekarze stosują metodę laparoskopową, która jest najłagodniejsza i mniej traumatyczna.