W tym artykule porozmawiamy o dość poważnej chorobie, coraz częściej występującej u młodych pacjentów na całym świecie - zapaleniu szyjki macicy. Rozważymy główne przyczyny rozwoju tej choroby, opowiemy o rodzajach zapalenia szyjki macicy u kobiet, metodach diagnozowania i leczenia tej choroby, a także porozmawiamy o środkach zapobiegawczych, które mogą skutecznie wspierać zdrowie kobiet.
Zapalenie szyjki macicy: Przyczyny
Zapalenie szyjki macicy to zapalenie szyjki macicy, które rozwija się w wyniku zakaźnego zakażenia (paciorkowce, chlamydie, enterokoki, staphylococcus, E. coli, Trichomonas, gonokoki, infekcje wirusowe - wszystko to może stać się początkiem rozwoju zapalenia szyjki macicy).
Różne zaburzenia funkcjonalne, pourazowe i pooperacyjne mogą również przyczyniać się do rozwoju choroby: podrażnienie tkanek szyjnych, niezamknięte po urodzeniu luki w kroczu i szyjce macicy, procesy zapalne narządów płciowych lub ich pominięcie, ogólne osłabienie organizmu towarzyszące różnym rodzajom chorób somatycznych.
Objawy zapalenia szyjki macicy
W zależności od stadium choroby i jej rodzaju objawy zapalenia szyjki macicy u kobiet mogą się znacznie różnić. Na przykład w przypadku ostrego zapalenia szyjki macicy często obserwuje się łagodne bóle w dolnej części jamy brzusznej, śluzowo-ropne lub ropne wydzieliny z pochwy, dyskomfort, dyskomfort w pochwie, swędzenie. Po badaniu ginekolog odkrywa obrzęk tkanek śluzowych szyjki macicy (część pochwy), zaczerwienienie.
W przypadku podostrego zapalenia szyjki macicy objawy są podobne, ale ich nasilenie jest znacznie słabsze.
W przewlekłym zapaleniu szyjki macicy obserwuje się ropny lub ropny wydzielinę śluzową z narządów płciowych (bardzo słabe), mały obrzęk i zaczerwienienie tkanek macicy. W przypadku długotrwałego braku odpowiedniego leczenia, zagęszczenie tkanek szyjki macicy, erozja jest bardzo często tworzona.
Najczęściej rozwojowi zapalenia szyjki macicy towarzyszą inne choroby układu rozrodczego: zapalenie pochwy, pseudo-erozja szyjna, zapalenie sromu itp. Możliwe jest również rozwinięcie zapalenia szyjki macicy po porodzie (w przypadku infekcji przodków, pęknięcia tkanek macicy), podczas instalacji urządzenia wewnątrzmacicznego, aborcji.
Rozpoznanie zapalenia szyjki macicy ma na celu znalezienie wszystkich istniejących przyczyn zapalenia i powiązanych chorób. Diagnoza najczęściej stosowana to:
- Badanie tkanek szyjki macicy za pomocą kolposkopu i lusterek pochwy;
- badania laboratoryjne wydzielin szyjki macicy w kierunku infekcji.
Klasyfikacja zapalenia szyjki macicy
W zależności od zakażenia, które spowodowało chorobę, wyróżnia się kilka rodzajów zapalenia szyjki macicy:
- ropne zapalenie szyjki macicy charakteryzuje się nagromadzeniem w kanale szyjkowym dużej liczby ropnej wydzieliny. Chorobie tej najczęściej towarzyszy rzeżączka;
- bakteryjne zapalenie szyjki macicy spowodowane jest dysbakteriozą lub infekcją bakteryjną;
- Chlamydia zapalenie szyjki macicy rozwija się na tle zakażenia chlamydiami;
- Candida zapalenie szyjki macicy to zapalenie tkanek macicy w wyniku destrukcyjnego działania grzybów z rodzaju Candida;
- ureplato zapalenie szyjki macicy rozwija się równolegle z ureplasmozą;
- wirusowe zapalenie szyjki macicy - zapalenie wywołane infekcją wirusową (najczęściej wirus brodawczaka, opryszczka lub HIV).
Leczenie zapalenia szyjki macicy
Środki terapeutyczne mające na celu leczenie choroby różnią się znacznie w zależności od podstawowych przyczyn choroby.
W przypadku podostrego i ostrego zapalenia szyjki macicy często zaleca się douching roztworem kwasu mlekowego lub wywaru z rumianku. W wirusowym zapaleniu szyjki macicy stosuje się leki antywirusowe odpowiednie do rodzaju wirusa występującego w tkankach narządów płciowych. W bakteryjnym zapaleniu szyjki macicy skuteczne są antybiotyki lub sulfonamidy, w chlamydiach, tadwid, doksycyklina i tetracyklina. W zapaleniu szyjki macicy wywołanym przez bakterie beztlenowe leczenie metronidazolem daje dobre wyniki.
Ponieważ zapaleniu szyjki macicy często towarzyszą infekcje przenoszone drogą płciową, najczęściej wszystkie partnerki są również leczone, nawet jeśli nie mają wyraźnych objawów.