Tynk dezynfekujący lub renowacyjny jest w stanie "zebrać" wilgoć ze ścian i wyjąć ją bardzo szybko, ponieważ ma porowatą strukturę. A dzięki hydrofobowym impregnacjom zapobiega ruchowi wody w przeciwnym kierunku. Taka powierzchnia nie jest systemem izolującym ani uszczelniającym, nie odsoliwia i nie odwadnia materiałów ściennych.
Taka powłoka jest przeznaczona do przywracania budynkom, które zostały uszkodzone przez wilgoć. Ze względu na swoje właściwości ochronne nie dochodzi do odrywania się materiałów podczas pracy, dlatego bardzo często jest stosowany jako tynk sanityzacyjny w łazience.
Funkcje odkażającego gipsu
Do zwalczania wilgoci wystarczy tylko 2 cm powłoki. Przygotowanie ścian pod płytką zajmie kilka tygodni, ponieważ materiał ten musi wyschnąć i utwardzić się.
Jego zalety są oczywiste:
- czystość ekologiczna;
- ochrona przed wilgocią i solami;
- na ścianach nie są uformowane wysokie i spleśniałe;
- przepuszczalność pary;
- odporność na siarczany;
- nie pęka podczas pracy.
Ponadto tynk sanityzacyjny stosowany jest również do drewnianych ścian. Ona ochroni je przed wilgocią i grzybem . Nie zaleca się stosowania go podczas tynkowania piwnic budynków, a także ścian z płyt kartonowo-gipsowych.
Ponieważ skład sanitującego tynku obejmuje wapno budowlane, cement, perlit i dodatki, wówczas należy go nakładać na ściany w dwóch warstwach. Zasada działania polega na tym, że nadmiar wilgoci i soli zostaje wchłonięty w bardziej porowatą warstwę i pozostaje w środku, zapobiegając w ten sposób jej gromadzeniu się na granicy. Dzięki temu efektowi tynk nie złuszcza się i nie służy długo.
Tynk dezynfekujący jest idealnym wyborem do pomieszczeń, w których występuje woda, ponieważ skutecznie walczy z wysoką wilgotnością i szkodliwymi mikroorganizmami.