Zespół hiperandrogenizmu u kobiet to wzrost poziomu kobiecego ciała lub aktywność hormonów męskich powyżej wartości normalnych, a także związane z tym zmiany.
Objawy hiperandrogenizmu u kobiet
Należą do nich:
- hirsutyzm (pojawienie się nadmiernej ilości włosów na ciele i twarzy w zależności od typu męskiego);
- trądzik (trądzik na twarzy);
- utrata włosów ;
- zaburzenia psychoemotoryczne;
- grubiaństwo głosu;
- zmiana w budowie ciała (poszerzenie ramion, zwężenie ud);
- nadmierne odkładanie tłuszczu;
- naruszenie funkcji menstruacyjnej;
- powikłanie porodu i przedwczesne przerwanie;
- niepłodność.
Przyczyny hiperandrogenizmu u kobiet
Zespół hiperandrogenizmu można podzielić na następujące grupy, w zależności od genezy.
- Hiperandrogenia w genezie jajników. Rozwija się w zespole policystycznych jajników (PCOS). Choroba ta charakteryzuje się powstawaniem wielu torbieli w jajnikach, co prowadzi do nadmiernego wytwarzania męskich hormonów płciowych, zaburzeń czynności menstruacyjnych i możliwości poczęcia. W tym stanie krwawienie z macicy nie jest wykluczone. Najczęściej ten zespół łączy się z naruszeniem wrażliwości na insulinę. Ponadto ten rodzaj hiperandrogenizmu może rozwinąć się w guzach jajnika wytwarzających androgeny.
- Hiperandrogenizm pochodzenia nadnerczy. Na pierwszym miejscu jest wrodzona dysfunkcja kory nadnerczy (VDKN). Stanowi około połowę wszystkich przypadków hiperandrogenizmu. W rozwoju choroby odgrywa rolę wrodzonego defektu w enzymach kory nadnerczy. Klasyczna forma VDKN występuje u dziewczynek w pierwszych miesiącach życia, nieklasyczna manifestuje się najczęściej w okresie dojrzewania. Nowotwory nadnerczy są również przyczyną tego zespołu.
- Hyperandrogenia mieszanej genezie. Występuje, gdy połączona dysfunkcja nadnerczy i jajników, a także inne zaburzenia endokrynologiczne: choroby przysadki i podwzgórza, niedoczynność tarczycy. Do tej choroby może dojść i niekontrolowany odbiór preparatów hormonalnych (w szczególności kortykosteroidów) i środków uspokajających.