Mieszkająca w szpitalach i domach położniczych Staphylococcus aureus jest znana wielu matkom. Jest "odpowiedzialny" za co najmniej sto różnych chorób: od wrzodów do sepsy, od ropnego zapalenia gruczołu mlekowego do zatrucia pokarmowego. Staphylococcus aureus nie przyjmuje ani ciepła, ani zimna, ani alkoholu, ani nadtlenku wodoru, ale boi się zwykłych zielonych. Tylko jeśli pomaga zielony, jeśli wiemy, że wchodzi gronkowiec i mleko matki.
Objawy Staphylococcus aureus w mleku
Obecność gronkowca w organizmie w małych ilościach sama w sobie jest nieustraszona: ten drobnoustrój jest wszechobecny, a zdrowy układ odpornościowy może poradzić sobie z nieproszonym gościem. Jednak osłabiona odporność (szczególnie u kobiet po porodzie) prowokuje gronkowca do aktywnych działań.
Oznakami infekcji gronkowcowej są:
- wysoka temperatura;
- biegunka i wymioty;
- letarg;
- utrata apetytu.
Jeśli nie skonsultujesz się z lekarzem w tym momencie, infekcja pojawi się inaczej w ciągu 3-5 dni. Na skórze mogą występować ropne wysypki, ropne zapalenie gruczołu mlekowego, gronkowcowe zapalenie płuc lub zapalenie opon mózgowych.
Szczególnie niebezpieczny jest fakt, że gronkowiec złocisty musi przejawiać się w mleku matki, a zatem istnieje duże ryzyko zarażenia dziecka, co przyniesie mu wiele problemów. Aby być tego pewnym, lekarz wyznaczy matkę do analizy mleka gronkowca złocistego.
Staphylococcus w mleku - leczenie
Matki karmiące są zwykle przepisywane bakteriofagom i roślinom antyseptycznym (wewnętrznym i zewnętrznym) w połączeniu z substancjami wzmacniającymi. Jeśli jednak takie leczenie jest nieskuteczne, lekarz przepisuje antybiotyki zgodne z karmieniem piersią.
Jeśli objawy zakażenia gronkowcem występują u dziecka, leczenie jest przepisywane zarówno matce, jak i dziecku. Lekarz zdecyduje, czy kontynuować karmienie piersią, czy też przestanie na chwilę (twoja matka powinna nadal wypijać mleko).