Jeśli nie podoba ci się twój wiek w paszporcie, możesz łatwo przekonać się, że to, co widzialne, nie jest prawdą. Na tobie w magazynie, z wyjątkiem chronologicznego ("paszportu") przez całe trzy lata:
- biologiczne;
- społeczny;
- psychologiczny.
Wiek biologiczny to poziom rozwoju fizjologicznego. Dla każdej grupy wiekowej ma własne kryteria rozwoju . Tak więc, jeśli to, co miało się rozwijać, jeszcze nie istnieje, twój wiek biologiczny pozostaje w tyle za wiekiem chronologicznym. Jeśli coś się rozwinęło, co nie powinno być - biologicznie (lub fizjologicznie), jesteś starszy niż napisany w paszporcie.
Wiek społeczny to sposób i przez kogo patrzymy w oczy innym. Ten wskaźnik może się różnić w przybliżeniu od tego, jak i przez kogo patrzymy w nasze własne oczy.
Poprzednie zdanie dotyczy wieku psychicznego osoby. Ten, którego czujemy sami.
Wiek psychologiczny - ogólne zasady "starzenia się" i "odmłodzenia"
Pojęcie wieku psychologicznego - coś niestabilnego. To lub jakiekolwiek wydarzenie w życiu może sprawić, że staniesz się "młodą kobietą" lub "starą kobietą". Przede wszystkim nasz wiek wewnętrzny zależy od tego, co reprezentujemy, stereotypów w stosunku do grupy wiekowej, do której należymy chronologicznie.
Tak więc młodzi ludzie w wieku 20 lat często mają tendencję do wyolbrzymiania wieku psychologicznego. Czują się odpowiedzialni, zdecydowani, potężni - kontrolują własne życie (tak myślą).
25 lat to czas, w którym psychologiczny wiek wewnętrzny odpowiada chronologii.
Począwszy od wieku 30 lat, ludzie, wręcz przeciwnie, mentalnie "stają się młodzi", a to może trwać do późnej starości.
Ale wszystkie wskaźniki są wyłącznie indywidualne, istnieją tylko statystyki.
Dziecko, dorastający, dorosły
Wiek psychologiczny jednostki to postrzeganie świata i relacje z otaczającymi ludźmi. Wiek wewnętrzny zbudowany jest ze stosunku (harmonia lub dysharmonia) dziecka - nastolatka - osoby dorosłej.
Jeśli wszystko jest proporcjonalne - wiek psychologiczny nie różni się od chronologii. Jeśli istnieje dysharmonia (jedno z "I" zwycięża), różnica w liczbach zadziwi.
Dziecko jest odpowiedzialne za radość, marzenia, ciekawość, umiejętność uczenia się i bycie szczęśliwym.
Nastolatek jest odpowiedzialny za twórcze myślenie, za przeciwstawianie się całemu światu.
Dorosły to dyscyplina, odpowiedzialność, kontrola i analiza wszystkiego, co się dzieje.
Jeśli jesteś zainteresowany tym, jak poznać swój wiek psychologiczny, istnieją dwa sposoby, aby to ustalić:
- dokładny (poznasz swój wiek w latach odpowiadający twojemu psychicznemu samopoczuciu) - zdanie testu ;
- niedokładne (będziesz wiedzieć, które z "ja", które dominujesz) - patrz opis dziecka, dorastającego i dorosłego poniżej.
Dziecko
W psychologii osoby z dominującym dzieckiem nazywane są nosicielami zespołu Petera Penna. Taka osoba przyciąga innych swoim urokiem i beztroską. "Peter Pen" jest pewien, że świat kręci się wokół niego i każdy powinien wypełniać jego kaprysy. Egocentryczne "ja", które nie chce słyszeć o odpowiedzialności, pracy, zarobkach.
Nastolatek
Ten typ osoby nie zakończył swojego dojrzewania. Boi się wielkiego świata, ale jest przeciwko niemu twardy. Ma niską samoocenę, ale rekompensuje to kosztem swojego otoczenia.
Dorosły
Tacy ludzie lubią krytykować wszystkich i wszystko, budować długoterminowe plany i starać się ich przestrzegać. Nie mają dobrej zabawy, nie odpoczywają - nie są do tego zdolni.
Najprzyjemniejsze dla nich jest spokojne, bezpieczne życie, bez zmian.
Jeśli dziecko i nastolatek są stłumione w człowieku, staje się jak stary człowiek.