Psychologiczne teorie osobowości jednoczą same w sobie naukowe założenia, zarówno o naturze ludzkiego rozwoju, jak io jego mechanizmie. Dzięki nim możliwe jest przewidywanie przyszłych zachowań poszczególnych osób.
Odpowiadają na następujące pytania:
- Czym jest wolicjonalna wolność? W jakim okresie jest maksymalna manifestacja rozwoju osobistego?
- Świadome lub nieświadome procesy odgrywają ważną rolę w psychologicznej strukturze każdego człowieka?
- Czy wewnętrzny świat jest obiektywny, czy nie?
Podstawowe psychologiczne teorie osobowości
Psychodynamiczna teoria Freuda. Według niego nikt nie ma wolnej woli. Zachowanie jest z góry określone przez agresywne i seksualne pragnienia ("id"). Myśli o osobowości nie są obiektywne. Jesteśmy zakładnikami świadomości i tylko poprzez sny, hipnozę, poślizg, można zobaczyć prawdziwą twarz.
Uczeń Freuda, G. Junga, przedstawił analityczną teorię, zgodnie z którą umiejętności życiowe, umiejętności, które otrzymujemy poprzez pamięć genetyczną, czyli od przodków. Osobowość jest zdominowana przez nieświadomość.
Podstawowe psychologiczne teorie rozwoju osobowości obejmują hipotezy humanistyczne. Zgodnie z naukami K. Rogersa, człowiek przestaje się rozwijać, kiedy przestaje pracować zawodowo. Każda osoba ma potencjał, który musi ujawnić przez całe życie. Pomoże to stać się tym, który maksymalizuje dostępne umiejętności i talenty.
Teoria kognitywna została zaproponowana przez J. Kelly'ego. Był zdania, że tylko dzięki własnemu środowisku dana osoba może się rozwijać. Na jego zachowanie wpływają jego dane intelektualne.
Współczesne psychologiczne teorie osobowości niosą povedenicheskuyu. Osobiście nie ma genetycznie ani psychologicznie odziedziczonej informacji. Jego właściwości kształtowane są na podstawie umiejętności społecznych, odruchów typu behawioralnego.