Podskórny kleszcz u kotów - leczenie

Wśród chorób skórnych u kotów pasożytnicze zapalenie skóry jest prawdopodobnie najczęstszą przyczyną tego czy innego rodzaju pasożyta . A jeśli pchły są wyrzucane dość prosto, wówczas w przypadku choroby demodektycznej leczenie może mieć przedłużony charakter. Demodekoz (lub podskórny roztoczy) u kotów występuje w wyniku porażenia skóry, kanałów łojowych i mieszków włosowych z roztoczami Demodex, a leczenie tej choroby ma na celu wyeliminowanie kleszczy i produktów ich żywotnej aktywności.

Cat podskórny kleszcz

Demodex jest robakowatym pasożytem o bardzo małych rozmiarach (0,2-0,5 mm), który zazwyczaj dotyczy obszarów na moście nosa, wokół oczu i uszu, na brzuchu, ogonie i klatce piersiowej. W miejscu lokalizacji roztocza tworzą się małe pieczęcie, z których można przypisać kiłę, wypadanie włosów i łuszczenie się skóry.

Istnieją trzy formy choroby - zlokalizowane (możliwe samoleczenie), krostkowe i grudkowe. Czasami, w szczególnie ciężkich przypadkach, określa się mieszaną formę manifestacji choroby. Ale jeśli demodekoz jest chorobą, pojawia się uzasadnione pytanie, jak pozbyć się kleszcza podskórnego. Przede wszystkim nie należy samoleczenia, ale należy udać się do kliniki, aby wyjaśnić diagnozę. Faktem jest, że objawy kliniczne roztoczy podskórnych można łatwo pomylić z porostami. Dlatego pierwszym etapem leczenia roztoczy podskórnych u kotów jest badanie laboratoryjne zeskrobin (czasami wymagana jest biopsja) z dotkniętych obszarów. Potwierdzając diagnozę, powołuje się na kompleksowe leczenie, którego pierwszym etapem jest: leczenie za pomocą specjalnych środków z łojotokiem i zapaleniem skóry . Krótko mówiąc, kąpiel z terapeutycznym szamponem. Ponadto, różne maści do użytku zewnętrznego są określone.

W ciężkiej postaci choroby stosuje się skuteczny lek na podskórny kleszcz, taki jak Iwermektyna. Lek ma silne działanie przeciwpasożytnicze i jest wstrzykiwany nie częściej niż raz w tygodniu. Leczenie inwermektyną prowadzi się do momentu częściowego wyzdrowienia, a następnie przepisuje leki do użytku zewnętrznego - maści lub spraye. Antybiotyki i środki przeciwpierwotniacze (na przykład Trichopolum) można również przepisać jako środki terapeutyczne. Pod koniec leczenia konieczne jest ponowne pobranie próbek na obecność kleszczy.