Wszystkie rodzaje chorób krwi (krwotoki) są częstym zjawiskiem we współczesnej medycynie. Około 50% przypadków to plamica małopłytkowa, której przyczyny są liczne i nie przypominają się nawzajem. Ta choroba dotyka ciała w każdym wieku.
Plamica małopłytkowa - przyczyny
Choroba Verlhofa lub plama małopłytkowa, której przyczyny do tej pory nie są do końca znane - zjawisko odkryte przez niemieckiego naukowca w 1735 roku. U ludzi nazywa się to "chorobą rzadką", ponieważ u takich pacjentów na powierzchni tu i tam pojawiają się krwotoki o różnych rozmiarach.
Choroba w zdecydowanej większości przypadków występuje u dzieci od urodzenia do wieku młodzieńczego, a następnie może całkowicie zniknąć nawet bez środków terapeutycznych. U dzieci poniżej drugiego roku życia plamici częściej występują u chłopców. W wieku dorosłym diagnozę tę diagnozuje się u 1-13 pacjentów na 100 000 osób, przy czym większość przypadków to kobiety.
Formy plamicy małopłytkowej
Choroba krwi, taka jak plama małopłytkowa (choroba Verlhofa), występuje wtedy, gdy komórki krwi - płytki krwi są tłumione przez własny układ odpornościowy i przedwcześnie umierają. Okres ich życia, zamiast 7-10 dni, wynosi kilka godzin. Do produkcji agresji autoimmunologicznej odpowiedzialna jest śledziona. Choroba ma kilka postaci, które zależą od przyczyny schorzenia, ale różnią się mało w objawach:
- autoimmunologiczny lub idiopatyczny;
- heteroimmunologiczny;
- transimmunizacyjny.
Formy trombocytopenicznej idiopatycznej plamicy, niezależnie od przyczyn, dzieli się na:
- ostry;
- Przewlekłe (z częstymi, rzadkimi lub uporczywymi nawrotami).
Autoimmunologiczna plama małopłytkowa
W niektórych przypadkach ciało zaczyna działać przeciwko sobie. Jest to autoimmunologiczna odmiana choroby. Płytki krwi są niszczone przez układ odpornościowy, który postrzega je jako obce komórki. Ten rodzaj choroby czasami występuje na tle innego procesu autoimmunologicznego w ciele. Idiopatyczna plamica małopłytkowa charakteryzuje się zniszczeniem własnych płytek krwi pod wpływem kilku czynników. Czasami jest to patologia przekazywana genetycznie, chociaż w większości przypadków przyczyną choroby jest:
- układowy toczeń rumieniowaty ;
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna ;
- alergiczne zapalenie naczyń ;
- przewlekła białaczka limfatyczna;
- agresywne zapalenie wątroby;
- kłębuszkowe zapalenie nerek .
Heteroimmune plamica małopłytkowa
W dzieciństwie, heteroimmunologiczna (nieimmunologiczna) wersja choroby jest zakrzepową plamicą małopłytkową, występuje znacznie częściej niż u dorosłych. Dobrą wiadomością jest to, że prognozy dla dzieci dotyczące poprawy są korzystne. Przyczyny tej choroby to:
- przyjmowanie niektórych leków (paracetamolu, furosemidu, chininy, ampicyliny, cefalosporyn, betta-blokerów itp.);
- immunizacja (szczepienie BCG, koklusz, ospa, grypa, choroba Heinego-Medina);
- choroby zakaźne.
Plamica małopłytkowa - objawy
Choroba Verlhof, której symptomy są bardzo wymowne, różni się od czasu pojawienia się krwotoków. Oznacza to, że na początku siniaki lub, jak słusznie nazywają je lekarze - wybroczyny, wyrażają się bardzo jasno, stopniowo zmniejszają intensywność barwy i zmieniają się w siniczny, zielony odcień, stopniowo zmieniając kolor na żółty. W pewnym momencie, wszystkie rodzaje siniaków mogą znajdować się na ciele, co jest niesamowitym obrazem, ale nie są bolesne, w przeciwieństwie do urazów traumatycznego pochodzenia u zdrowej osoby.
Stłuczenia zlokalizowane są głównie na kończynach, rzadziej na ciele, a bardzo rzadko na twarzy, ale śluz są wyjątkiem. Plamica małopłytkowa ma podobne objawy u różnych osób. Mogą powstać w wyniku mikrourazu i bez przyczyny. Zasadniczo krwotok występuje w nocy. W tym przypadku pacjent nie odczuwa bólu, z wyjątkiem krwotoku mózgowego, gdy pacjent pilnie potrzebuje hospitalizacji. Rozróżnij:
- krwawienie śluzowe (z nosa, dziąseł, macicy);
- krwawienie wewnętrzne (żołądkowo-jelitowe, nerkowe, oftalmiczne, mózgowe).
Rozpoznanie plamicy małopłytkowej
Choroba Verlhofa, której rozpoznanie nie kończy się na wykryciu objawów, opiera się na wynikach badań laboratoryjnych pacjentów i badaniu klinicznym. Lekarze popełniają anamnezę, gdy plamica małopłytkowa objawia się po raz pierwszy. Po zdiagnozowaniu współistniejących chorób i przeprowadzeniu różnego rodzaju badań od pobrania krwi do analizy, przed wykonaniem testów krwawienia. Należą do nich:
- Test mankietowy, gdy mankiet do pomiaru ciśnienia jest zakładany na 10 minut. Jeśli pod koniec tego czasu krwawe kropki uformowane pod mankietem, test jest pozytywny. Jest przeprowadzana u dzieci w wieku od 3 lat.
- Test jest wykorzystywany, gdy na ramieniu nałożona jest medyczna opaska uciskowa, która po pewnym czasie daje siniak - ta metoda jest odpowiednia dla dorosłych pacjentów.
Plamica małopłytkowa obejmuje szereg testów, które pokażą wiarygodny obraz krwi pacjenta. Obejmują one badania krwi dla:
- hemoglobina;
- szybkość krzepnięcia krwi;
- poziom płytek;
- brak lub obecność retrakcji skrzepu krwi;
- obecność przeciwciał przeciwpłytkowych we krwi.
Ponadto, w ciężkich przypadkach lub z niewiarygodnością innych rodzajów diagnostyki plamicy małopłytkowej wykonuje się biopsję szpiku kostnego - trepanabiopsję. Za pomocą specjalnego narzędzia trepanowego wykonuje się małe nakłucie kręgosłupa w okolicy lędźwiowej w celu pobrania niewielkiej ilości materiału kostnego, okostnej i płynu mózgowo-rdzeniowego do analizy.
Plamica małopłytkowa - leczenie
Choroby krwi wymagają poważnego podejścia, ponieważ zdrowie pacjenta w każdym wieku zależy w dużej mierze od tego. Leczenie plamicy małopłytkowej wykonuje się zarówno w szpitalu (w fazie zaostrzenia), jak iw domu. Obowiązkowe jest zapewnienie pacjentowi maksymalnego odpoczynku i leżenia w łóżku w celu zminimalizowania liczby traumatycznych chwil. Na tym tle tradycyjne metody lekarskie są stosowane w połączeniu z medycyną ludową. Bardzo ważne jest przestrzeganie określonej diety.
Jak uzdrawianie to choroba Verlhofa?
W zależności od wieku i stadium rozpoznania choroby Verlhofa, pojawi się pytanie o jej wyleczenie. W dzieciństwie rokowanie jest pozytywne, jeśli dziecko jest wcześnie diagnozowane i udało się wygrać w sześć miesięcy. Po tym czasie rozpoznanie staje się przewlekłe i brzmi jak małopłytkowość krwotoczna.
Dorośli są mniej szczęśliwi - ten stan może im towarzyszyć przez całe życie z przerwami w remisji i zaostrzeniem. W niektórych przypadkach przewlekła plamica małopłytkowa może być uleczalna po usunięciu śledziony, chociaż to nie gwarantuje 100%. Organ ten niszczy płytki krwi i jest wrogiem ciała. Metodę stosuje się jako ostatni argument, gdy inne rodzaje leczenia były nieskuteczne. Działaj jako metoda kawitacji i za pomocą laparoskopii.
Plamica małopłytkowa - leki
Celem leczenia choroby Verlhof jest utrzymanie poziomu płytek we krwi na wymaganym poziomie. Idiopatyczna plamica małopłytkowa jest leczona w większości przypadków z powodzeniem, co pozwala na uzyskanie stabilnej remisji przez wiele lat. Jeśli ani leczenie, ani operacja nie pomogły, schemat przyjmowania leków zmienia się na nowy. Aby to zrobić, użyj:
- Prednizolon (metyloprednizolon) jest lekiem zawierającym hormon steroidowy, który zmniejsza aktywność odpornościową. Stosuje się go w pierwszych etapach leczenia, przed usunięciem śledziony.
- Interferon a2 jest stosowany do tłumienia własnych przeciwciał, gdy leki steroidowe są bezsilne.
- Immunoglobulinę G stosuje się przed operacją w celu zwiększenia poziomu płytek krwi.
- Leki immunosupresyjne (cyklofosfamid, winkrystyna i azatiopryna) stosuje się, gdy pacjent nie odczuwa innego leczenia. Występuje zahamowanie przeciwciał we krwi, co prowadzi do zwiększenia liczby płytek krwi.
- Lek Danazol, pobudzający przysadkę mózgową z długim odbiorem, pozytywnie wpływa na obraz krwi.
Plamica małopłytkowa - leczenie za pomocą środków folk
Ostra plama małopłytkowa jest chorobą krwi, dlatego też ziołowe preparaty medyczne (odwary) o właściwościach hemostatycznych są z powodzeniem stosowane do jej leczenia:
- dwupienna pokrzywa;
- gardło;
- Kora koralowa;
- aronia;
- torebka pasterza;
- rumianek;
- krwawnik.
Dieta z plamicą małopłytkową
Nie ma specjalnego pokarmu dla choroby Verlhofa. Ważne jest, aby naczynia były używane w lekko ciepłej lub chłodnej formie. Naturalne warzywa z plamicą trombocytopeniczną, podobnie jak owoce, są bardzo przydatne, ale nie powinny wywoływać alergii. Lista zalecanych produktów obejmuje:
- owsianka - gryka, kukurydza, płatki owsiane;
- owoce i warzywa w postaci soków - marchew, jabłko, buraki, granat, pomidor;
- jagody - porzeczki, jeżyny, maliny;
- owoce morza;
- mięso - wołowina.
Konieczne jest wyłączenie z diety:
- solone produkty;
- produkty wędzone;
- przyprawy i przyprawy;
- kwaśne warzywa;
- produkty szybkiej żywności;
- napoje gazowane;
- kawa;
- alkohol.
Plamica małopłytkowa - powikłania
Choroba Verlhof, której komplikacje są bardzo niebezpieczne, wymaga bezwzględnie ścisłego nadzoru medycznego. Komplikacje obejmują:
- krwotok mózgowy;
- krwawienie z żołądka i nerek;
- ciężkie krwawienie miesiączkowe w okresie dojrzewania.
Plamica małopłytkowa - profilaktyka
Kiedy u pacjenta diagnozuje się "plamicę małopłytkową", oznacza to, że dla własnego zdrowia należy porzucić wiele nawyków, zarówno szkodliwych, jak i zwyczajnych, zmianę stylu życia. Środki profilaktyczne mają na celu utrzymanie poziomu płytek krwi i hemoglobiny z powodu bogatej diety, a także wykluczenie takich traumatycznych czynników:
- pływanie;
- aktywny sport;
- twarda dieta do odchudzania;
- stresujące sytuacje.