Infekcja krwi

Stan, który w środowisku medycznym nazywa się sepsą, jest uważany za jedną z najniebezpieczniejszych patologii. Zakażenie krwi wpływa na całe ciało, w tym na błony śluzowe, tkanki miękkie i płyny biologiczne. W rezultacie proces zapalny rozprzestrzenia się z prędkością błyskawicy, a jego patogeny uwalniają toksyczne substancje, które mogą nawet doprowadzić do śmiertelnego wyniku.

Pierwsze oznaki zakażenia krwi u ludzi

Główne charakterystyczne objawy sepsy na początku infekcji:

Warto zauważyć, że wczesne objawy kliniczne zależą bezpośrednio od czynnika wywołującego sepsę. W niektórych przypadkach znaki są praktycznie nieobecne, a czasem pojawiają się i rozwijają bardzo szybko, w ciągu 24-48 godzin.

Jak pojawia się powszechna infekcja krwi?

Dalszy rozwój infekcji płynu biologicznego charakteryzuje się takimi objawami:

Te objawy kliniczne powstają w wyniku całkowitego zatrucia organizmu szkodliwymi substancjami, które wydzielają patogenne bakterie w procesie życiowej aktywności. Trucizny i toksyny, uwięzione we krwi i limfie, natychmiast rozprzestrzeniają się po całym ciele, przenikając do tkanek miękkich, błon śluzowych, narządów wewnętrznych, a nawet stawów i kości.

Konsekwencje zatrucia krwi

W przypadku braku odpowiedniej antybiotykoterapii, wynik choroby jest niewygodny - aktywność wszystkich układów ciała jest zakłócona, ujawniają się oznaki zapalenia otrzewnej, zapalenie płuc. Ponadto występuje niedociśnienie, dysfunkcja wielu narządów, hipoperfuzja. Wraz ze spadkiem dopływu krwi do tkanek dochodzi do wstrząsu septycznego, po którym następuje śmierć.

Czy infekcja krwi jest leczona?

Terapia sepsy jest koniecznie przeprowadzana w warunkach szpitalnych i intensywnej separacji. Połączony schemat leczenia obejmuje:

  1. Przyjmowanie dużych dawek antybiotyków, biorąc pod uwagę wrażliwość bakterii-patogenów na wybrany typ leków.
  2. Stosowanie leków z grupy sulfonamidowej.
  3. Zwiększ odporność organizmu na wirusy i bakterie za pomocą terapii witaminowej, leki immunomodulujące, zwiększone odżywianie z przewagą pokarmów białkowych.
  4. Przetaczanie krwi lub jej substytutów.
  5. Zastosowanie wyspecjalizowanych serów antyseptycznych.
  6. Wprowadzenie autoszczepionki, a także gamma globulin.

Jeśli występują otwarte zakażone rany lub ropne ogniska, zaleca się również miejscowe leczenie, w niektórych przypadkach - interwencję chirurgiczną z wycięciem zniszczonej tkanki martwiczej, leczenie antyseptyczne, drenaż, szycie lub zastosowanie technik plastycznych.