W zdrowym ciele zawsze są korzystne i patogenne mikroorganizmy. Przy prawidłowym funkcjonowaniu jelita, przewaga jest zawsze po stronie korzystnej mikroflory. W przypadku zaburzeń może rozwinąć się stan, w którym mikrobiologiczny skład w błonie śluzowej i świetle jelita jest zaburzony na korzyść patogennej mikroflory: grzybów, pseudomonas aeruginosa , gronkowców, paciorkowców i proteusów. Ten stan nazywa się dysbakteriozą i może wystąpić w każdym wieku, począwszy od niemowląt.
Dziecko rodzi się ze sterylnym jelitem, w którym flora jelitowa zaczyna być skolonizowana już przy pierwszym karmieniu. Noworodek w pierwszych dniach traci na wadze, co jest całkiem naturalne, gdy ciało przystosowuje się do nowych warunków życia. Dlatego niemowlęta są bardzo podatne na przenikanie patogenów, które mogą wywołać wystąpienie dysbiozy w pierwszych dniach po urodzeniu. Dysbakterioza noworodków jest bezpośrednio związana z naruszeniem mikroflory matki, personelu oddziału położniczego oraz osób, z którymi dziecko ma kontakt.
Objawy dysbiozy u niemowląt
Pierwszymi objawami dysbiozy u niemowląt są zmiany w stolcu. Staje się ciekły lub papkowaty z obecnością pianki lub białych grudek. Krzesło z dysbakteriozą u dziecka może być obfite i częste lub odwrotnie, opróżnianie jest trudne i bolesne. Kolor stolca może wahać się od żółtawo-zielonego do ciemnozielonego ze skwaśniałym lub kwaśnym zapachem. Ból w jamie brzusznej pojawia się zwykle po pewnym czasie po karmieniu i towarzyszą mu wzdęcia i dudnienia. Objawy dysbiozy jelitowej u niemowląt obejmują częstą niedomykalność w przerwach między karmieniem a pojawieniem się nieświeży oddech. Dziecko może odczuwać "pęknięcie" w jamie brzusznej i nudności, z tego powodu śpi źle i martwi się podczas czuwania. Z powodu naruszenia wchłaniania jelitowego w organizmie gromadzą się cząsteczki niestrawionego pokarmu, które powodują alergiczne wysypki skórne. Dysbakteriozie mogą towarzyszyć współistniejące choroby w postaci niedokrwistości i hipowitaminozy, a także przyczyniać się do rozwoju pleśniawki w jamie ustnej.
Jak rozpoznać dysbakteriozę u dziecka?
W zależności od objawów klinicznych możemy wyróżnić trzy typy dysbiozy u dzieci:
- Dysbakterioza pierwszego stopnia u niemowląt (zrekompensowana) objawia się zmniejszeniem apetytu, niestabilnym wzrostem masy ciała, wzdęcia i niewyrażonego koloru kału. Ten typ dysbiozy najczęściej wiąże się z niewłaściwą dietą, przedwczesnym karmieniem i reakcją na alergeny pokarmowe. Dziecko z wyrównaną dysbakteriozą czuje się zadowalająco i często nie wywołuje strachu.
- Objawy dysbacteriosis 2 stopni u niemowląt (subcompensated) są okresowe bóle brzucha, wzdęcia, rozwój zaparcia lub biegunka, zmniejszenie apetytu. Krzesło staje się zielonkawym kolorem z nieprzyjemnym zapachem i może zawierać niestrawione kawałki jedzenia. Badania stolca wskazują na obecność gronkowca, grzybów drożdżopodobnych i bakterii
rodzaj proteus. - Dysbakteriozie stopnia 3. u niemowląt (zdekompensowanych) towarzyszą wszystkie objawy kliniczne i objawy bezpośrednio wpływające na samopoczucie dziecka. Najcięższym przejawem dysbiozy jest stan, w którym drobnoustroje rozprzestrzeniają się w organizmie i powodują stan zapalny w wielu narządach.
Dalsze leczenie choroby zależy od tego, jak objawia się dysbakterioza u niemowląt i jakie objawy towarzyszą temu, co wymaga uważnego monitorowania przez lekarza.