Syndrom wypalenia emocjonalnego (CMEA) jest bezpośrednio związany z aktywnością zawodową. Pojęcie syndromu wypalenia emocjonalnego zostało wprowadzone w psychologiczną terminologię przez amerykańskiego psychiatrę Dr. Freidenberga w 1974 roku. Termin ten jest również tłumaczony na język rosyjski jako "spalanie emocjonalne" lub "wypalenie zawodowe". Objawy wypalenia emocjonalnego przejawiają się następująco:
- uczucie obojętności na pracę, emocjonalne wyczerpanie i wyczerpanie, tj. osoba nie rezygnuje z pracy tak jak dawniej;
- dehumanizacja - negatywne nastawienie do kolegów, podwładnych, przełożonych, ludzi, którzy muszą pracować;
- negatywne postrzeganie siebie - zawodowe niezadowolenie, brak poczucia profesjonalizmu, umiejętności;
- depersonalizacja, tj. poczucie, że niemożliwe jest zarządzanie własnymi działaniami;
- wynikające z tego pogorszenie jakości życia i innych możliwych przejawów.
Niestety, zaniedbane przypadki mają inne oznaki wypalenia emocjonalnego, mogą to być choroby psychosomatyczne i zaburzenia nerwicowe.
Przyczyny wypalenia emocjonalnego
Przyczyny wypalenia emocjonalnego mogą być różne. Są one podzielone na dwie główne grupy - obiektywne, związane z obowiązkami służbowymi oraz subiektywne, związane z osobowością, wiekiem, wartościami życiowymi.
Subiektywne przyczyny wypalenia emocjonalnego mogą obejmować specjalne przekonania, obronę psychiczną, postawy wobec pracy, relacje z kolegami. Mogą to być zawyżone wymagania dotyczące wyników ich pracy, wysokich zasad moralnych i skłonności do samopoświęcenia.
Z przyczyn obiektywnych należy wymienić zwiększone obciążenie pracą, nieprawidłowe lub niewystarczające zrozumienie ich obowiązków zawodowych, a także niewłaściwe wsparcie psychologiczne.
Czynniki wypalenia emocjonalnego
Istnieją trzy główne czynniki wypalenia emocjonalnego, które znacząco wpływają na rozwój tego zespołu.
- Czynnik osobisty. Kobiety bardziej podlegają CMEA, a także sympatycznym, ludzkim, zafascynowanym, idealistycznym, fanatycznym osobom.
- Czynnik roli. Ryzyko rozwoju CMEA wzrasta z nierównomiernie rozłożonym obciążeniem, nieskoordynowanymi wspólnymi wysiłkami i konkurencją w zespole.
- Czynnik organizacyjny. Ryzyko rozwoju CMEA wzrasta wraz z intensywną aktywnością psycho-emocjonalną, intensywną komunikacją, emocjami, percepcją itp.
Leczenie i zapobieganie wypaleniu emocjonalnemu
Zapobieganie CMEA można przeprowadzić w następujący sposób. Głowa musi:
- jasno i jasno rozdzielać obowiązki;
- monitorować charakterystykę relacji między pracownikami;
- rozwijać tradycje;
- praca nad strukturą;
- zoptymalizować ładunek;
- pomagać i wspierać pracowników.
Syndrom wypalenia emocjonalnego, którego leczenie jest długotrwałe i poważne, można zapobiec, wykonując różne ćwiczenia, aby zapobiec wypaleniu emocjonalnemu, na przykład różne sposoby stworzenia atmosfery zaufania w zespole, dobrej woli i akceptacji siebie nawzajem, tworzenia umiejętności dla pozytywnego postrzegania innych, jak również postrzegania siebie.
Wypalenie emocjonalne, które można leczyć różnymi środkami ludowymi, można całkowicie wyeliminować za pomocą powyższych ćwiczeń. Bardziej naturalne metody obejmują naturalne środki uspokajające: napar z melisy, napary z matki, wizyty w łaźni i saunie, sesje relaksacyjne, gimnastyka oddechowa.