Zespół Cushinga

Po raz pierwszy to zaburzenie hormonalne zostało szczegółowo opisane w 1912 r. Przez amerykańskiego lekarza Harveya Cushinga, który potwierdził hiperkortyzację (zwiększoną syntezę kortyzolu i innych hormonów kory nadnerczy) poprzez zakłócenie przysadki mózgowej. Na jego cześć pojawił się syndrom Cushinga. Często choroba jest wskazana jako zespół Itenko-Cushinga, odnoszący się do neurologa Odessa, Nikolai Itenko, który w 1924 r. Połączył syndrom z guzem nadnerczy. Obaj naukowcy mają rację, dlatego na dzień dzisiejszy zespół Cushinga nazywa się hyperkistikizm jakiegokolwiek pochodzenia.

Przyczyny zespołu Cushinga

Zwiększona produkcja hormonów nadnercza jest najczęściej stymulowana przez podwyższenie poziomu hormonu androgenowo-kortykotropowego przysadki mózgowej w związku z guzem w tej części mózgu. Rzadziej przyczyną jest podobny nowotwór nadnerczy, jajników, jąder, a nawet oskrzeli. Jest to nowy guz zwany ektopowym kortykotropinem. Podczas wzrostu guz uwalnia ogromną ilość glukokortykosteroidów do krwioobiegu, w wyniku czego przysadka mózgowa wysyła sygnał do gruczołów nadnerczy w związku ze zwiększonym zapotrzebowaniem na produkcję kortyzolu, a hormonalna nierównowaga w organizmie staje się bardzo silna.

Zdarza się i takie, że przyczyną choroby staje się odbiór preparatów hormonalnych, tak zwany zespół lekarski Itenko-Cushinga.

Główne objawy zespołu Cushinga

Kortyzol w nadmiarze wpływa na równowagę białkowo-węglowodanowo-tłuszczową, co powoduje wzrost poziomu cukru we krwi. Wszystkie procesy metaboliczne w ciele są naruszone. Oznaki zespołu Cushinga to:

• Otyłość w okolicy tułowia, przy zachowaniu względnie smukłych kończyn;
• zwiększony wzrost włosów na twarzy i ciele;
• zmniejszone libido;
• zaburzenia jedzenia;
• cukrzyca;
• pojawienie się rozstępów i blizn na skórze;
• pogorszenie pamięci i umiejętności społecznych;
• depresja, bezsenność, zwiększona drażliwość;
• zawroty głowy, słabość.

Ponieważ zespół Cushinga występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn, należy zaalarmować pojawienie się włosów na brodzie i nad wargami, w aureolach sutków.

Leczenie zespołu Cushinga

Aby pokonać chorobę, musisz dokładnie określić przyczynę jej wystąpienia. Istnieje kilka możliwych opcji: terapia hormonalna, radioterapia i chemioterapia, a także interwencja chirurgiczna. Wybór w tym przypadku zależy wyłącznie od indywidualnych cech ciała pacjenta.

Niezależnie od rodzaju terapii, jej głównym celem jest normalizacja poziomu kortyzolu i innych hormonów. Niewielkim aspektem jest regulacja metabolizmu i ciśnienia krwi. W przypadku rozwoju niewydolności serca to naruszenie jest również uważnie obserwowane.

Leczenie zespołu Cushinga za pomocą środków ludowych

Oficjalnie nie ma dowodów na to, że zespół Cushinga można kontrolować za pomocą fitoterapii, ale wielu uzdrowicieli oferuje tę opcję. Najpopularniejsze w tej dziedzinie są takie rośliny:

• skrzyp polny ;
• geranium;
• przebiśniegi.

Spirytus i infuzja wody, a także wywar z tych ziół z dokładnym użyciem normalizują tło hormonalne. Ale to nie jest tego warte zapomnieć, że oficjalne badania nie zostały przeprowadzone, a zatem wynik może być całkowicie nieprzewidywalny.

Aby złagodzić stan zespołu Cushinga, takie środki pomogą:

1. Dobry i długi odpoczynek.
2. Prawidłowe odżywianie.
3. Chodzić na świeżym powietrzu.
4. Umiarkowany (wysoki) poziom aktywności fizycznej.
5. Odmowa złych nawyków.
6. Zgodność z reżimem picia.