Poronienie to spontaniczne poronienie płodu i jego błon do 20 tygodnia ciąży. Oczywiście poronienie wydaje się być katastrofą dla kobiety w ciąży, ale nie zapominaj, że poronienie w bardzo wczesnym wieku jest zazwyczaj nierozwiniętą ciążą , brak zarodka lub przywar nie pasuje do życia płodu. A ciało kobiety przez samo poronienie pozbywa się nieżywotnych owoców.
Dlatego też, jeśli poronienie rozpoczyna się na wczesnym etapie, nie podaje się go do 12 tygodni w celu utrzymania ciąży na świecie. Ale często kobieta chce pozostać w ciąży i nalega na leczenie. W tym przypadku jest ona ostrzeżona o możliwym ryzyku dziecka z wadami rozwojowymi lub defektami genetycznymi i przepisuje leczenie. I z objawami zamrożonej ciąży (brak embrionu, po 7 tygodniach, zatrzymanie wzrostu zarodka z kontrolą przez 10 dni, brak bicia serca i ruchy płodu w 7-9 tygodniu ciąży na USG), pokazano medyczną aborcję.
Zagrożenie spontanicznym poronieniem
Najczęściej diagnozuje się grożące poronienie na USG (segmentowe zmniejszenie ścian macicy), a do poronienia nie osiąga. Taka klinika jest związana z niedoborem progesteronu u kobiet i skurczem macicy oraz przechodzi po odpowiednim leczeniu. Klinicznie, zagrożenie samoistnym poronieniem objawia się bólem w podbrzuszu, bez krwawego rozładowania.
Poronienie zaczyna się często wraz ze śmiercią zarodka, krwawym rozładowaniem o różnej intensywności, nasileniu bólu, poszerzeniu kanału szyjki macicy i skróceniu szyi. Ultradźwięki ujawniają częściowe odłączenie błon płodowego jaja - mniej niż 1/3, przy którym zachowuje się żywotność płodu, a krwiak w miejscu odłączenia nie rozwija się dynamicznie i nie kontynuuje złuszczania błon. Skurcz macicy nie jest już segmentowy, ale może pochwycić większość ściany macicy i zniekształcić płodowe jajo .
Dzięki szybkiemu leczeniu poronienie może zostać zatrzymane, ale możliwe jest, że problem dotyczy nie tylko zaburzeń równowagi hormonalnej, ale także samego płodu i istnieje ryzyko wrodzonych wad rozwojowych przy utrzymaniu takiej ciąży. Dlatego, jeśli ciąża została zachowana, dodatkowo zleca się biochemiczne testy przesiewowe na obecność nieprawidłowości chromosomalnych u płodu w okresie do 12 i 14 tygodnia ciąży. Później testy te nie mają charakteru informacyjnego.
Poronienie w trakcie procesu nie może być zatrzymane i z reguły jest przeciwwskazane, zwłaszcza jeśli oderwanie błon wynosi już ponad połowę średnicy jaja płodowego, nie ma kołatania lub ruchów zarodka, skrócenie szyjki macicy i kanał szyjki macicy jest otwarty, występuje krwawienie lub surowicza wydzielina, stałe skurcze skurcze macicy.
Wczesne poronienie i jego konsekwencje
Niekompletne poronienie na wczesnym etapie charakteryzuje się tym, że płyn owodniowy ustąpił, kanał rodny jest otwarty, płód lub zarodek już się urodził, ale błony owodniowe lub ich części pozostają w macicy. Niekompletne poronienie jest diagnozowane na ultrasonografii, a leczenie jest zalecane w celu usunięcia błon: zachowawczej (skurczowe macicy) lub łyżeczkowania jamy macicy.
Całkowite poronienie we wczesnym stadium charakteryzuje się całkowitym usunięciem z macicy i jamy płodu oraz wszystkich jego błon. Zwykle po całkowitym poronieniu macica kurczy się sama lub medycznie, jeśli to konieczne, środki antybakteryjne są przepisywane w celu zapobiegania infekcjom macicy. Jeśli poronienie wystąpiło we wczesnych etapach domu, a nie w szpitalu, konieczne jest poddanie się badaniu ultrasonograficznemu, aby upewnić się, że w jamie macicy nie ma części płodu i jego błon.
Jeśli poronienie wystąpiło po raz pierwszy we wczesnym okresie, konsekwencje dla kolejnych ciąż niekoniecznie będą ujemne. Konieczne jest jedynie zdanie egzaminu na infekcję pochodni, badanie genetyczne i wstrzymanie ciąży w ciągu sześciu miesięcy.
Prewencyjne utrzymanie aborcji na wczesnych warunkach: aby uniknąć fizycznych i psychicznych obciążeń, chorób zakaźnych, w odpowiednim czasie, aby przejść wszystkie niezbędne kontrole zalecane przez ginekologa, aby nie robić aborcji.