Obecność zaburzenia psychicznego, określanego jako fobia społeczna, często przejawia się lękiem, który daje się odczuć, gdy jest to konieczne, aby uczestniczyć w życiu społecznym. Jest to jedno z najczęstszych naruszeń, które pozwala nawet na autokorektę.
Socjopatia - co to jest?
Historia badania fobii społecznej jako niezależnego naruszenia zaczyna się w latach 60. ubiegłego wieku. Wcześniej fobia społeczna była postrzegana jako nerwica, obciążona pewnymi cechami charakteru - nieśmiałość, pragnienie samotności. Obecnie badaniem tego problemu zajmują się tysiące psychiatrów i psychologów z całego świata. w dobie internetu fobia społeczna nabyła nowe funkcje i rozprzestrzeniła się bardzo szeroko.
Niepokój w fobii społecznej różni się od normalnej reakcji organizmu na czynniki stresowe, jest specyficzny, zamazany, nielogiczny, irracjonalny i wyjątkowo długi w czasie. Margaret Thatcher dokładnie opisała ten stan jako strach przed tym, co nigdy się nie wydarzy. Cierpiący na fobię społeczną doświadcza trudności w jakichkolwiek działaniach społecznych - mówienie publicznie, zdawanie egzaminów, rozmowa przez telefon, ale jeszcze więcej fobii społecznych obawia się negatywnej oceny swoich działań ze strony społeczeństwa.
Rodzaje fobii społecznej
Niepokój w socjofobii objawia się w dwóch kierunkach, zgodnie z którymi choroba może być klasyfikowana. Fobie społeczne - gatunki:
- zarysowuje fobię społeczną - przejawia się w tym samym typie sytuacji, na przykład przy zdawaniu egzaminu, konieczności zapoznania się lub udzielenia wywiadu;
- uogólniony - powstaje w innym otoczeniu społecznym.
Socjopatia i socjopatia - różnica
Obecność wspólnego korzenia pod względem socjopatii i fobii społecznej mówi o ich związku, ale ogólnie mają niewielki kontakt. Socioblob - bojący się społeczeństwa, przeżywa niepokój, gdy jest to konieczne, aby wchodzić w interakcję z innymi ludźmi. Socjopata jest chorą psychicznie osobą ignorującą normy społeczne, agresywną, sprzeczną, obojętną wobec innych, często prowadzącą antyspołeczny sposób życia. Kolejną różnicą jest to, że osoba może samodzielnie uczyć się fobii społecznej, a przy pomocy socjopatii lekarz potrzebuje pomocy.
Jakie jest niebezpieczeństwo fobii społecznej?
Wiele osób uważa, że fobia społeczna jest chorobą psychiczną, ale jest to zaburzenie psychiczne. Sociofob dąży do samotności, minimalizuje kontakt. Z jednej strony wygląda to dość nieszkodliwie, az drugiej - socjofobia jak żadna inna jest podatna na alkoholizm i narkomanię, ponieważ za pomocą tych narzędzi może spróbować zmniejszyć lęk, uwolnić się. Ponadto wielu cierpiących na fobię społeczną nie może się zrealizować, wykazać swoich umiejętności, stworzyć rodziny. Skłonność socjofobów do depresji i samobójstw jest wysoka.
Socjopatia - przyczyny
W wielu przypadkach początków fobii społecznej należy szukać we wczesnym dzieciństwie - do 1 roku. Jeśli matka nie zwracała uwagi na dziecko, często go zostawiła, zostawiając ją babci lub niania, dziecko stało się bardziej niespokojny, niespokojny, skąpy. Strach przed utratą matki na zawsze zakorzenił się w psychice dziecka, zaczął też bać się innych ludzi. widziałem w nich zagrożenie. W takich warunkach dziecko może rozwinąć się w szpitalu do roku, poważna choroba psychiczna prowadząca do poważnych problemów w życiu społecznym (fobia społeczna, antropofobia, socjopatia) i sfera psychoemocjonalna.
Szpitalnictwo jest nadal ekstremalną opcją, rozwijającą się, gdy dziecko spędza pierwsze miesiące życia w żłobku, szpitalu, domu dziecka. W domu zaniedbanie matki nie prowadzi do tak poważnych konsekwencji, ale nawet drobne odstępstwa narażają dziecko na ryzyko zaburzeń społecznych. Aby chronić dziecko przed fobią społeczną, matka powinna być tak delikatna i troskliwa, jak to tylko możliwe.
Czasami ostra fobia społeczna pojawia się później - w okresie dojrzewania. Przyczyną rozwoju może być nieprzyjemny incydent, który stanie się prawdziwym katalizatorem powstawania zaburzenia psychicznego. Na przykład dziecko w szkole zostało ostro skrytykowane przez nauczyciela, po czym zaczął bać się odpowiedzi na tablicy lub odmówił uczęszczania do szkoły w ogóle. Co więcej, ten strach może rozprzestrzeniać się i komunikować z rówieśnikami, zwłaszcza z przedstawicielami płci przeciwnej. Specjalna grupa ryzyka obejmuje dzieci, których rodzice również cierpią na fobię społeczną.
Przyczyną rozwoju fobii społecznej może być:
- brak w dzieciństwie odpowiedniej oceny i pochwały ze strony rodziców;
- przedstawienie zawyżonych wymagań wobec dziecka;
- kpiny z kolektywów dla dzieci;
- konflikty w zespole lub rodzinie;
- antyspołeczny styl życia rodziców;
- nieudane rozpoczęcie życia seksualnego;
- choroby somatyczne.
Fobia społeczna - objawy
Jeśli przyczyną ataku strachu jest ostra fobia społeczna, osoba doświadcza zestawu nieprzyjemnych objawów, między którymi często występują:
- duszność;
- problemy z mową - psychiczna niemota, jąkanie;
- zwiększone tętno;
- nudności;
- zawroty głowy;
- dreszcze, drżenie kończyn;
- ciepła lub zimna pot.
Oznaki fobii społecznej
Powyższe znaki somatyczne oznaczają, że dana osoba ma diagnozę fobii społecznej, w której ten niepokój przejawia się emocjonalnie:
- w oczekiwaniu na najgorszy przebieg wydarzeń;
- z pogwałceniem uwagi;
- w niepokoju, podrażnieniu, napięciu;
- w koszmarnych snach;
- w sensie déjà vu;
- w odczuciu "pustego" mózgu.
Sytuacje, w których występują fizyczne i psychologiczne objawy fobii społecznej:
- przemawiając przed dużą publicznością (odpowiedź na tablicy w szkole, na uniwersytecie);
- demonstracja ich talentów lub umiejętności dla dużej liczby widzów (występ na scenie, konkurencja);
- wywiad;
- negocjacje biznesowe;
- spotkania z ważnymi, autorytatywnymi osobami;
- komunikacja z nieznajomymi;
- rozmowy przez telefon, skype;
- odwiedzanie zatłoczonych miejsc;
- wszelkie działania na ludzi (przekąski, czytanie).
Jak żyć z fobią społeczną?
Dla osoby z zaburzeniami lękowymi bardzo ważne jest, aby nauczyć się patrzeć na różne przerażające sytuacje w inny sposób i pamiętać - fobia społeczna jest uleczalna. Często inni nie zauważają błędów innych, ponieważ skupiają się na sobie. A nawet jeśli widzą, nie popełniają wielkiego błędu. Pokonaj fobię społeczną szybko nie działa, ale z działaniami naprawczymi w końcu ustąpi. Jeśli nic nie zrobisz, lęk społeczny może przekształcić się w antropofobię - lęk przed wszystkimi ludźmi w ogóle.
Jak pokonać fobię społeczną?
Aby dowiedzieć się, jak pozbyć się fobii społecznej, musisz skontaktować się z terapeutą. Połączenie korekcji psychologicznej i leczenia farmakologicznego daje dobre wyniki. Lekarz naucza fobii społecznej obiektywnego postrzegania siebie, samokontroli, pomocy w walce z negatywnymi myślami i uczuciami. Za pomocą psychoterapii poznawczo-behawioralnej osoba zacznie odczuwać mniej komfortowe niewygodne sytuacje. W niektórych przypadkach lekarze diagnozują fobię społeczną i hipnozę. Leki zawierają leki przeciwdepresyjne, leki benzodiazepinowe.
Jak pokonać fobię społeczną na własną rękę?
Istnienie pod jarzmem fobii społecznej jest bardzo trudne, ale jeśli dana osoba nie chce z jakiegoś powodu skontaktować się ze specjalistą, może spróbować pomóc sobie. Podczas diagnozowania fobii społecznej leczenie powinno rozpocząć się niezależnie od eliminacji objawów - uczyć się ćwiczeń oddechowych, dostosowywać sposób życia, pozostawiając więcej czasu na odpoczynek i przyjemne czynności, dobrze jedząc i spożywając mniej kofeiny i alkoholu.
Porady psychologa dotyczące leczenia fobii społecznej:
- aby w mniejszym stopniu polegać na opiniach innych, konieczne jest kształtowanie pozytywnego wizerunku samego siebie, rozwijanie jego silnych cech;
- nie można uniknąć niepokojących sytuacji - może to jedynie zaostrzyć problem;
- pozbyć się fobii społecznej z małego punktu widzenia - małe kroki w kierunku strachu będą następnie komplikować zadanie;
- trzeba pamiętać na zawsze - każdy lubi to nierealne i niekoniecznie;
- aby skutecznie leczyć, musisz mniej zastanawiać się i bardziej zainteresować otaczającym światem.
Prawosławie o fobii społecznej
Dla wierzącego ważne jest, aby wiedzieć, w jaki sposób Kościół rozpoznaje diagnozę fobii społecznej. Duchowni nalegają, by fobik społeczny był leniwym człowiekiem, który zresztą nie ma ani pokory, ani cierpliwości. Widząc jej problem, fobia społeczna, zdaniem Kościoła, powinna dołożyć wszelkich starań, aby zlikwidować fobię. I nie bój się ludzi - musisz ich kochać i nie rozwiewać się na sobie. I im więcej miłości doświadcza osoba, tym mniej lęku i fobii społecznej w nim.
Gwiazdy cierpiące na fobię społeczną
Paradoksalnie wśród osób o światowej renomie jest wielu osób z wyraźną fobią społeczną. Ci ludzie uparcie walczą ze swoimi lękami i mogą być przykładem dla innych:
- Kim Basinger boi się występować publicznie i cierpi z powodu ataków paniki, ale nadal boryka się z fobią, w której pomaga mu psycholog i córka.
- Robert Pattinson - zawsze był nieśmiałym i zaciśniętym młodzieńcem, pomagał mu w sfilmowaniu społecznej fobii poprzez filmowanie, chociaż stał się aktorem, który sprawił przyjemność jednej dziewczynie.
- Jim Carrey - nie bez powodu uważa się, że pod przykrywką klauna kryje się bardzo smutny człowiek - słynny aktor zawsze był bardzo bojaźliwy, a tylko praca nad nim pomogła mu poradzić sobie z lękiem i zyskać popularność.
- James Hetfield - "wyskoczył" z niepokojącego doświadczenia, jakie ten członek grupy Metallica pomógł w muzyce, i doradził swoim fanom diagnozę fobii społecznej, aby uwierzyli w siebie i niestrudzenie, aby przetłumaczyć swoje marzenie na rzeczywistość.